جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

ظریفیان تشریح کرد: ویژگی های ولی از منظر قرآن کریم/ پیامبران کاریزما نیستند! پیامبر هم، حق سلطه و سیطره ندارد

وی با تأکید بر این که: «پیامبران نیامده اند چیزی روی دوش شما بگذارند؛ بلکه آمده اند تا زنجیر ها را از دست شما باز کنند و رهایتان کنند.» گفت: « پیامبران کاریزما نیستند! به پیامبران وبری نگاه نکنیم! کار کاریزما چیزی ست که عقل را از ما می گیرد و خودش را بر ما مسلط می کند. پیامبران نیامده اند برده یا سر سپرده تان کنند. جاذبه های معنوی با سلطه و سیطره متفاوتند. به این آیه نیز توجه کنیم که: «انما انت مذکِر» تو تنها تذکر دهنده ای و باید فطرت ها را هشیار کنی. «لست علیهم بمصیطر» تو [=پیامبر] هم حق سلطه و سیطره نداری.»

کد خبر: ۴۹۸۷۵
ظریفیان تشریح کرد: ویژگی های ولی از منظر قرآن کریم/ پیامبران کاریزما نیستند! پیامبر هم، حق سلطه و سیطره ندارد

غلامرضا ظریفیان گفت:«در شام مساجد بزرگ بنی امیه وجود داشت و نماز جمعه بر پا می شد و قاریان قرآن وجود داشتند.گفت: هیچ فریضه ی اسلامی از عبادات توسط معاویه منسوخ نشد. بنابراین هنگامی که امام حسین به آنان می گوید:«اگر دین ندارید...» به این معناست که آنچه دارید دین نیست. حداقل به جوانمردی جاهلیت برگردید.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران دکتر غلامرضا ظریفیان استادیار تاریخ دانشگاه تهران که در مجمع دینی احیای فضیلت سخن می گفت در ابتدای سخنان خود با طرح این پرسش که :«چرا ما مسلمانان و به ویژه ما شیعیان امروز بیش از هر زمان دیگر به علی نیازمندیم؟» گفت: «با نگاهی گذرا می توانیم به فهرست برخی از مشکلات مبتلابه جهان اسلام به این نیاز پی می بریم. غیر از بخش هایی از آن، مشکلات داخلی جهان اسلام چیست؟ نابرابری عظیم اقتصادی و اجتماعی، استبداد و خودکامگی و تمامیت خواهی حاکمان، استبداد پذیری توده ها، استفاده ابزاری از دین، توسعه نیافتگی و بحران مدیریت، عصبیت های قومی و قبیله ای، درگیری های خانگی و جنگ هایی که در عراق و سوریه و مصر و بخشی از افریقا و افغانستان، شاهد آن هستیم. اشرافیت سیاسی و اقتصادی در لوای دینداری، بحران اخلاق، خشونت ورزی و خشونت پذیری در عرصه ی اندیشه و حکومت و سیاست و مدیریت. تقدس مآبی، تحجر و قشری گرایی، خودباختگی و بحران هویت و تسلیم شدن در برابر اباحی گری برخی از فرهنگ های معاصر نمونه هایی از مشکلات سیاسی امروز جهان اسلام است.»

عضو انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در ادامه به طرح این پرسش پرداخت که: «از منظر آسیب شناسی دینی، ریشه این انحراف ها را در کجا باید جستجو کرد؛ مگر به تعبیر قرآن کریم پیامبر اسوه حسنه نبودند و نیستند؟ آن منطق عقلانی و آن مرام رحمانی کجاست؟ به تعبیر اقبال: تا شعار مصطفی از دست رفت/قوم را رمز و بقا از دست رفت» مگر پیامبر در روز های آخر عمرشان به روایت های مسلم تاریخی و گزارشات مکرر شیعه و سنی نفرموندند: «انی تارک فیکم الثقلین. کتاب الله و عترتی فان تمسکتم بهما لن تضلوا ابدا.» اگر متمسک به این دو شدید هرگز دچار گمراهی نخواهید شد. پس چرا این قدر دچار گمراهی شدیم؟
ظریفیان به تحلیل وجه اثباتی و سلبی این حدیث پرداخت و افزود: «وجه اثباتی این توصیه مشخص است. پیروی از قرآن که متأسفانه در میان بسیاری از ما مسلمانان مهجور است و پیروی از عترت رسول چنین است. وجه سلبی این حدیث نیز کمتر از وجه ایجابی آن نیست. وجه سلبی آن این است که بدون داشتن یک الگوی روشن و مشخص که عینیت هم یافته باشد شما مسلمانان دچار قرائت های خطرناک، دروغین و شالوده شکن و گمراهی می شوید.»
وی سپس به آیه 17 سوره کهف اشاره کرد و گفت: در این آیه می خوانیم «من یهد الله فهوالمهتد.» هر کس را خدا هدایت کند هدایت یافته است «و من یضلل فلن تجد له ولیا مرشدا» آن هایی که گمراه می شوند ولی مرشد ندارند.»

وی تأکید کرد: «باید به این نکته دقت کنیم که گفته نمی شود ولی مسیطر و ولی اجبار کننده؛ بلکه خداوند می گوید: ولی مرشد. مولوی چه زیبا در دفتر اول مثنوی به این اشاره می کند که «پیر را بگزین که بی پیر این سفر/ بس بود پر آفت و خوف و خطر» «هر که او بی مرشدی در راه شد/ او ز غولان گمره و در چاه شد»

وی در ادامه با طرح این پرسش که «ولی مرشد کیست؟ و از ما چه می خواهد؟» گفت: «قرآن می فرماید ولی میزان و محک و سنجش و متر است. «ترازو گر نداری تو، تو را زوره زند هر کس/یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد.» اما ما در شرایطی زندگی می کنیم که انبوهی از سکه های قلابی در جهان اسلام رایج است. یکی از آن ها داعش است. دیگری فرقه های مختلف صوفیان است. «به هر دیگی که می جوشد میاور کاسه و منشین/ که هر دیگی که می جوشد درون چیز دگر دارد.»«نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد/نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گهر دارد» »

وی افزود: «ولی مرشد به نخستین چیزی که ما را فرامی خواند عقل و تبعیت از عقل است. همه ما این آیه سوره فرقان را خوانده ایم که می گوید مومنین کسانی هستند که «اذا ذکروا به آیات ربهم لم یخروا علیها صما و عمیانا». در این جا نیز باید دقت کرد که آیه نه درباره آیه های بدلی، که درباره «آیات ربهم» سخن می گوید و تأکید می کند که مومنان حتی با آیه های خداوند هم چشم و گوش بسته مواجه نمی شوند. خدا بنده ی چشم و گوش بسته و احمق نمی خواهد. همه ی پیامبران و پیامبر اسلام(ص) ما را به قرب الهی فرا می خوانند. پیامبر فرمودند به قرب الهی و به بهشت، به میزان عقل تان نزدیک می شوید«ینالون زلفی عن ربهم علی قدر عقولهم» دیده بینا از لقای حق شود/ حق کجا همراز هر احمق شود»

دکتر ظریفیان سپس در ادامه سخنان خود به کارکرد مثبت شعرای بزرگ تاریخ اشاره کرد و با بیان این که مولوی، حافظ و سعدی انسان های بزرگی بودند که عصاره حکمت ها و ظرایف عمیق قرآنی را در قالب اشعارشان به ما ارائه کردند؛ تأکید کرد: «"ولی مرشد" کسی ست که عقل را از ما نمی گیرد. امیر المومنین در تعبیر بسیار زیبایی درباره پیامبر و علت بعثت می گویند:«فبعث فیهم رسله» برای این پیامبران آمدند که «لیسیروا لهم دفائن العقول» برای آن که از عقلتان غبار زدایی کنند. آن ها نیامده اند عقل شما را بگیرند. وقتی عقل آمد بالا و غبارزدایی شد «یضع عنهم اصرهم» بارهای سنگینی را که در طول تاریخ روی گرده تان گذاشته شده است و غل و زنجیر هایی مانند فرهنگ های غلط و اندیشه های غلط آبا و اجداد و ایدئولوژی های کاذب و منیت های و هواهای نفس به جای خدا («ا رأیت من اتخذ الهه هواه») را از روی دوشتان بر می دارند.»

به گزارش جماران وی با تأکید بر این که: «پیامبران نیامده اند چیزی روی دوش شما بگذارند؛ بلکه آمده اند تا زنجیر ها را از دست شما باز کنند و رهایتان کنند.» گفت: « پیامبران کاریزما نیستند! به پیامبران وبری نگاه نکنیم! کار کاریزما چیزی ست که عقل را از ما می گیرد و خودش را بر ما مسلط می کند. پیامبران نیامده اند برده یا سر سپرده تان کنند. جاذبه های معنوی با سلطه و سیطره متفاوتند. به این آیه نیز توجه کنیم که: «انما انت مذکِر» تو تنها تذکر دهنده ای و باید فطرت ها را هشیار کنی. «لست علیهم بمصیطر» تو [=پیامبر] هم حق سلطه و سیطره نداری.»

وی در ادامه خاطر نشان کرد: «هیچ سیطره ای از سیطره ی معنوی، روحانی و قدسی خطرناک تر نیست. چون زمانی که یک سیطره ی نظامی یا یک انسان مستبد بر گرده و گردن شماست شما سیطره او را با پوست و گوشت و استخوانتان درک می کنید. اما سیطره ی معنوی این گونه نیست. سیطره ی معنوی عقلتان و خود شما را از شما را می گیرد و اصلا احساس نمی کنید اسیر او هستید. داعش و خوارج و برخی جریانات انحرافی را در شیعیان ببینید. آنقدر که ائمه ی ما و امیرالمومنین(ع) با غُلات یعنی با دوستان افراطیشان مبارزه کردند با دشمنانشان مبارزه نکردند. از این رو سیطره روحانی خطرناک است. دقت کنید که در طول تاریخ چقدر با سیطره ی روحانی جنایت شده است. با توجه به بخشی از تاریخ کلیسا می بینیم، سیطره ی هاله ی نور، جامعه را از مسیر عقلانی خودش خارج می کند. پیامبران نیامدند که خودشان را مُصیطِر بکنند. «لست علیهم بمصیطر.» اما متأسفانه ما این ها را می خوانیم و گاهی اوقات به راحتی از کنارشان رد می شویم.»

این استاد دانشگاه در ادامه به تبیین دومین کار ولی خدا و شرح منظومه ی معرفتی ولی مرشد پرداخت: «کار دوم ولی خدا این است که ما را به خدا می خوانند و نه به خودشان. این عبارت عظیم امیرالمومنین را همه می دانیم که می فرماید«و لا تکن عبد غیرک و قدجعلک الله حرا» بنده ی هیچ کس نباشید زیرا خدا شما را آزاده آفریده است. منظومه معرفتی ولی مرشد، منظومه ی ارباب و رعیتی نیست. قرآن در این زمینه به ما هشدار می دهد که مراقب باشید روحانیان شما کارهایی مانند روحانیان یهود و نصارا نکنند. «اتخذوا احبارهم و رهبانهم اربابا من دون الله» مراقب باشید این روحانیان در سطح خدا توصیف نشوند.»

وی سپس با یادآوری این نکته که: پیامبر(ص) انسان کامل،معصوم و بزرگترین برگزیده ی خداوند است.» اضافه کرد: «خداوند با هیچ پیامبری جز پیامبر اسلام(ص) مستقیم سخن نگفته است. قرآن کلام مستقیم خدا در حنجره ی رسول الله(ص) است. در قرآن به ما می گویند چگونه از این انسان بزرگ و عظیم یاد کنیم؟ آیا می گویند برایش هورا بکشیم و هلهله کنیم و در مقابل او تعظیم کنیم؟ قرآن در این زمینه می گوید: «ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایهالذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما»
دکتر ظریفیان در ادامه با تبیین این آیه خاطر نشان کرد :« قرآن می گوید برای او طلب رحمت کنید! هورا نکشید و هلهله نکنید! زیرا ما استعداد آن را داریم که خدا بسازیم. «ان اعبدونی و اجتنبوا الطاغوت» تنها خدا را بپرستید. هر کس که جای خدا بنشیند طاغوت است. «قل الله ثم ذرهم» به مولوی دقت کنیم که ظاهرا سنی بوده است ولی از هزار شیعه شیعه تر است.»
وی سپس با ذکر این نکته که مولوی بسیاری از دقایق و ظرایف را درک کرده است و به همین سبب با زمانه ی ما بیگانه نیست. به شرح ابیات زیر از وی پرداخت: «زین سبب پیغمبر با اجتهاد/ نام خود وآن علی مولا نهاد »«کیست مولا آن که آزادت کند/ بند رقیت ز پایت بر کند»

وی در ادامه توضیح داد: مولا کسی است که انسان را آزاد می کند نه برده. «یضع عنهم اصرهم و الأغلال التی کانت علیهم.» همچنین مولا کسی است که ما را از بت پرستی می ترساند. «خدا زان خرقه بیزار است صد بار.» خرقه یعنی لباس ریا و تزویر و سالوس. «که صد بت باشدش در آستینی.»

عضو انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها ادامه داد: «در زندگی پیامبر(ص) و امیر المومنین(ع) این نوع برخورد ها موج می زند. آن ها هیچ کس را به خودشان نخواندند بلکه همه را به خدا خواندند. ماجرای جمل را می دانید در آن درگیری شخصی به نزد امام آمد و گفت: «آن طرف ام المومنین است و این طرف تو. آن طرف طلحة الخیر است و این طرف تو. کدامتان بر حقید؟» امام در جواب او نگفت بروید امتیازات ما را بررسی کنید آن ها کمتر خواهند بود. گفت بروید حق را بشناسید و پس از آن اهلش را خواهید شناخت. ولی مرشد این گونه است و حق را به انسان می شناساند.»

وی در ادامه به ذکر روایاتی از امام علی(ع) درباره ی چاپلوسی پرداخت: «کسی نزد علی(ع) آمد و شروع به تعریف کردن از ایشان کرد. امام بلافاصله او را از ادامه ی این کار باز داشت و گفت «انا دون ما تقول و فوق ما فی نفسک.» من از آنچه که می گویی کمترم و از آنچه که می پنداری بیشتر هستم. می پنداری می توانی مرا گمراه کنی؟ می توانی نفس مرا با این سخنان خوشحال کنی؟ نه! من از این بالاترم نمی توانی از من سوء استفاده کنی.»

وی سپس با اشاره به ماجرای شهر انبار و ذکر این مطلب که چنین ماجراهایی بسیار است گفت: «شهر انبار که اکنون اعضای گروه داعش در آنجا هستند؛ در قدیم بخشی از ایران بزرگ بود. امیر المومنین(ع) به آنجا آمد و دید جمعیتی دو طرف خیابان ایستاده اند و هورا می کشند و هلهله می کنند. مدتهاست ایستاده اند و تعظیم می کنند و بخشی حتی سجده می کنند. گفت: «چکار می کنید؟» گفتند: «این کاری است که ما برای امیران و سلاطینمان می کنیم.»

این استاد دانشگاه در ادامه با بیان این که :گاهی به این عبارت ها دقت نمی کنیم و برای همین است که خیلی وقت ها اتفاقات خوبی در جامعه ما و در جهان اسلام رخ نمی دهد، گفت:امام فرمودند:این ها برای دنیا رنج است. دنیایتان را به رنج می اندازید و در آخرت نیز بدبخت می شوید. بنابراین بدبخت شدن از منظر امام علی (ع) یعنی تعظیم بی جا. بعد از آن امام فرمودند چه زیانبار رنجی است که انسان اکنون آن را بکشد و کیفرش را نیز بعدا ببرد. این ها نیاز امروز ما به ولی مرشد است.

وی در ادامه گفت: «ببینید امیر المومنین(ع) چگونه پیامبر(ص) را توصیف می کند. ایشان وقتی وقتی می خواهد پیامبر(ص) را توصیف کند از کلمات پر طمطراق و سخنان عجیب و غریب استفاده نمی کنند. در چهار کلمه ایشان را به ما معرفی می کند و می گوید: «سیرته القصد.» سیره ی او معتدل است. «سنته رشد» روشش متین و مستحکم و ارتقا بخش است. «کلامه فصل.» بیانش ساده است و پیچیده نیست و حق و باطل را از هم جدا می کند. و «حکمه العدل.» دقت کنیم در چهار کلمه پیامبر(ص) را چگونه معرفی کرده است. بنابراین بدون ولی مرشد آن هم چنین ولی مرشدی جامعه ی اسلامی دچار ضلالت و گمراهی می شود. از درون آن داعش و خوارج و صوفیان بی عمل بیرون می آید.»

دکتر ظریفیان در ادامه به تشریح تفاوت های میان صوفیان بی عمل و عرفا پرداخت و گفت:« عرفا بسیار بزرگند. عرفا عقل را از ما نمی گیرند بلکه برای ما جاذبه ایجاد می کنند. قرآن کتاب هدایت است اما همین کتاب هدایت اگر از نگاه ظالمین مورد استفاده قرار گیرد. «و لا یزید الظالمین الا خسارا» و جز خسارت چیز دیگری بار نمی آورد. باران که در لطافت طبعش خلاف نیست/ در باغ لاله روید و در شوره زار خس

وی افزود: بنابراین ما به شاخص و معیاری نیازمندیم که نه عقل را از ما بگیرد، نه خودمان را از خودمان بگیرد و نه هویتمان را از ما بگیرد بلکه کمک کند به کج راهه ها و هزارتوی انحرافات فکری نیفتیم. به این ترتیب هم دین هدایتگر وجود دارد و هم دین گمراه کننده.»

عضو جمعیت توحید و تعاون سپس با اشاره به این تصور رایج که عده ای می پندارند انسان ها به دو بخش هدایت شده و هدایت نشده تقسیم می شوند گفت: «این تقسیم بندی درست نیست بلکه انسان ها سه بخشند. بخشی هدایت شده اند و بخشی هدایت نشده اند و بخشی بد هدایت شده اند. و اتفاقا این ها بسیار خطرناکند.»

وی درباره ی بدفهمان از دین افزود: « اتفاقا در بعضی مواقع جنایات کسانی که دین را بد می فهمند بد هدایت شده اند از جنایات هدایت نشده ها بیشتر است. به همین دلیل هم در دعاهایمان در شب قدر می خوانیم: «ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا» بد هدایت شدن گاهی اوقات خسارت های عظیم به بار می آورد. در طول تاریخ بد هدایت شدگان بیشترین خسارتها را وارد کرده اند. به همین دلیل خداوند در آخرین آیاتش ما را به این متوجه کرد. «الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی» آن نعمت متر و سنجش و ولی مرشد است. کسی که راه را رفته و کمک می کند ما هم آن مسیر را درست برویم.»

این استاد دانشگاه سپس افزود: «اگر معرفت دینی از آبشخور صحیح تغذیه نشود و ولی مرشد نداشته باشد خود آن معرفت دینی که نعمت است تبدیل به نقمت و بلا می شود. به این دقت کنید که ماجرا های سال یازده تا سال 61 هجری همگی به نام دین انجام شده اند. دعوت پیامبر به فتح، عدالت پیامبر به اشرافیت صحابه و عدالت نژادی به تبعیض نژادی تبدیل شدند. افاضل کنار گذشته شدند و اراذل به نام دین حاکم شدند. چنانکه به نام دین، مغیرة بن شعبه ها و مروان بن حکم ها همه کاره شدند و عبدالله بن مسعود ها و اباذر ها به تبعید رفتند.»

وی سپس با طرح این پرسش که ریشه انحرافات در کجا بود گفت: «اشکال کار در همانجا بود که راه را گم کردیم و دست خود را از ولی مرشد بریدیم و بعد از دل آن فقه تکفیری بیرون آمد. فقهی که اکنون برخی از وهابی ها و داعشی ها ارائه می دهند؛ بسیار خطرناک است.»

وی سپس با تشریح ویژگی های فقه تکفیری گفت: «این افراد غیر مسلمانان را کافر نمی بینند. بلکه می گویند مسلمانان دیگر و حتی مذاهب چهارگانه همگی کافرند. پس باید با آن ها جهاد کرد و خونشان مباح است بنابراین آن ها را می کشیم و سپس زنانشان را به نکاح خود در می آوریم. در فقه تکفیری زن مسلمان به نکاح آن ها در می آید.»

وی در ادامه با بیان این که عاملان فقه تکفیری مسائل هیستریک جنسی خود را به شکل دینی تئوریزه می کنند گفت:« زنان مسلمان را به عقد خود در می آورند و می گویند این ها به این دلیل که کافرند حق و مالکیت ندارند و اموال مسلمانان را چپاول می کنند. این فقه داعش به نام دین است. در تاریخ هم از این ها کم نداشته ایم. به همین دلیل بود که امام حسین(ع) در روز عاشورا فرمود: «اگر دین ندارید...»

وی سپس با بیان اینکه :«در شام مساجد بزرگ بنی امیه وجود داشت و نماز جمعه بر پا می شد و قاریان قرآن وجود داشتند.گفت: هیچ فریضه ی اسلامی از عبادات توسط معاویه منسوخ نشد. بنابراین هنگامی که امام حسین به آنان می گوید:«اگر دین ندارید...» به این معناست که آنچه دارید دین نیست. حداقل به جوانمردی جاهلیت برگردید. چون در جاهلیت جوانمردی هایی وجود داشت که حداقل گوشواره از گوش دختران نمی کندند. به نام دین این کارها شد. ظلم و ستم و بی اخلاقی ریا و نفاق تا جایی پیش رفته بود که امیر المومنین گفت «رجع قوم علی الأعقاب» برگشتیم به عقب و دیگر اسلامی نیست. و این چقدر دردناک است.»

دکتر ظریفیان در ادامه گفت:«من توصیه می کنم گاهی مولوی و حافظ را با نگاه جامعه شناسی تاریخی بخوانیم. خواهیم دید انتقاد از ریا و سالوس تا چه حد در اشعار حافظ موج می زند.

شرمم از خرقه ی آلوده ی خود می آید/ که بر او وصله به صد شعبده پیراسته اند
یعنی دین سالوس، دین ترفند و دین حیله است. در این میان کار ولی خدا و ولی مرشد گرما بخشی و کرامت و بزرگ کردن است.
کار مردان روشنی و گرمی است/کار دونان حیله و بیشرمی است.»

سخنران مجمع دینی احیای فضیلت ادامه داد: «ولی مرشد انسان را گرم می کند و او را ناامید نمی کند. او به انسان هویت می دهد و به انسان احترام می گذارد. قرآن درباره ی اصحاب کهف می گوید: «انهم فتیة...» یعنی اینها جوانمرد بودند؛ زیرا نخواستند سلطه ی سنت های غلط جامعه خود را بپذیرند. همه چیز خود را گذاشتند و رفتند. از حقایق عجیب این است که پیغمبر کنیه ی حضرت علی را نیز فتی گذاشته است. لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار.

وی در ادامه ی سخنان خود گفت: «ولی مرشد جوانمرد است. و جوانمرد کسی است که همه چیز خود را می بخشد. بخشش و احترام و لطف و مهربانی می کند و وقتی دست انسان را می گیرد هیچ چیز نمی خواهد. نه شخصیتش را می خواهد و نه ثروتش را. «لا اسئلکم علیه اجرا.» هیچ چیز نمی خواهند.»

دکتر ظریفیان با بیان این نکته که :«یکی از راههای شناخت ولی مرشد همین است.» با قرائت این بیت جوانمردی را توصیف کرد که :«محض مهر و داوری و رحمت اند/ همچو حق بی علت و بی رشوت اند.

وی افزود: جوانمرد کسی را اسیر نمی کند. بلکه جوانمرد انسان را آزاد می کند. به دشمنش وقتی ضربه زد گفت اگر من بودم که می دانم با اشقی الأشقیا چه کنم . و به باور ما امام او را رها می کرد. اگر نبودم دیگر دست من نیست. قصاص کنید به همان شکل. آن ها کسی را اسیر نمی کنند، آزاد می کنند و می بخشند. تحقیر نمی کنند، عزت می دهند. که فتوت دادن بی علت است/ پاکبازی خارج هر ملت است.»

وی در ادامه نتیجه گرفت:«اولیای مرشد با دیگران متفاوت می شوند و چیز دیگری می شوند. زیرا نوع هدایتشان متفاوت است. در همین دعاهای ماه رمضان یکی از دعا های مهمی که خوانده اید دعای افتتاح است که بسیار دعای زیبا و ظریفی است. در ماه رمضان که بسیار اوج می گیریم می گوییم «اللهم اشف کل مریض» خدایا همه ی مریض ها را شفا بده در این دعا می خوانیم: «اللهم انا نرغب الیک فی دولة کریمة» خدایا ما دولت کریم می خواهیم که بدون دلیل ببخشد. ولی مرشد کریم است. دولت کریم می خواهیم و غایت القصوای ما دولت کریم است. زیرا می خواهیم که انسان ها بزرگ شوند و عزت و احترام پیدا کنند. و جالب است که بعد از آن بلافاصله در دعای افتتاح می گوییم:«و تذل بها النفاق و اهله» معلوم می شود که مشکل امام زمان در دوره ی حکومتش کفر نیست بلکه نفاق است.. »

این استاد دانشگاه سپس به تشریح دعوت ولی مرشد پرداخت و گفت:«ما را به چه می خواند ولی مرشد؟ «ادع الی سبیل ربک بالحکمة و الموعظة الحسنة» به حکمت و موعظه ی حسنه. ببینید مولوی درباره ی این ولی مرشد چه می گوید:
ای شب از چشم سیاهت شرمگین/ وی نگاهت آبشار آتشین.
تا که در چشم تو در آمیختیم/ از نگاه اهرمن بگریختیم.
داور ما باور ما دین تو است/جنت موعود ما آئین توست.
مدعی را دیو در دیوان دمید/ هم خرد را خست هم دل را درید.
ولی غیر مرشد هم خرد را زخمی می کند هم دل را پاره می کند.
داده ی تو باده ی تو دیگر است/هستی ما مستی ما زان سر است

پرده ی تزویر دیوان را بسوز/ظلمت ظلم خدیوان را بسوز.
هین روان کن ای امام المتقین/ این خیال اندیشگان را تا یقین»

وی سپس به پرسش آغازین بحث خود بازگشت: «تا اینجا بحثمان پیرامون این پرسش بود که چرا به علی(ع) نیاز داریم؟ پاسخ این است که زیرا بدون ولی مرشد دچار ضلالت می شویم. به تعبیر امیر المومنین(ع) بدبدبخت می شویم و برده می شویم. جهان امروز و خصوصا جهان اسلام و خصوصا تشیع امروز به علی(ع) بیش از هر زمان دیگر نیاز دارد. اما چگونه جامعه مان را با علی(ع) بسنجیم؟ این بحث دراز دامنی است.»

به گزارش جماران ظریفیان در پایان خاطر نشان کرد: «می دانید اسلام در مقابل جهل است. جهل هم مفهومش نقیض علم نیست بلکه نقیض چیز های دیگر است و این بحث که جهل چیست و جامعه ی جاهلی چگونه جامعه ای است، خود یک بحث مفصل است، اما وقتی امیر المومنین(ع) جامعه ی اسلامی را در مقابل جامعه ی جاهلی مطرح می کند، می گوید این جامعه جامعه ای ست که «عالم ها ملجم اند». یعنی در آن به دانشمندانشان لگام می زنند و جاهلشان را تکریم می کنند. یک سنجش جامعه مان و خودمان و جهان اسلام همین کلام امیرالمومنین(ع) است که آیا در جوامع اسلامی امروز علما تکریم می شوند و جاهلانشان به حاشیه رانده می شوند؟ جامعه ی علی(ع) پسند جامعه ای ست که در آن علما قدر ببینند و بر صدر بنشینند.»

انتهای پیام

دیدگاه شما