عباد الرحمن.... وَالَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّیَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْیُنٍ (فرقان، آیه 74)
و آنانکه میگویند: پروردگارا! به ما از همسران و فرزندانمان روشنی دیدگان ببخش و ما را پیشوای پرهیزکاران کن.
یکی دیگر از ویژگیهای عبادالرحمن، توجه ویژه و خاص آنان به خانواده و فرزندان میباشد. اینان در این ارتباط احساس مسئولیت میکنند و در راه تربیت آنان گام برمیدارند، و پیوسته از درگاه خداوند متعال میخواهند که:خدایا آنان را نور چشمان ما قرار ده؛ و آنان را برای پرهیزکاران نمونه و الگو گردان.
بدیهی است که این درخواست مؤمنان همراه با تلاش برای تربیت فرزندان است زیرا دعا بدون گام برداشتن در راه کار خیر به نتیجه نمیرسد، چنانکه رسول خدا برای هدایت همه مردم در طول 23 سال تلاشهای طاقتفرسای فراوانی را انجام داد، در حالی که دائما در حال دعا کردن و درخواست از خداوند متعال بود.
یکی از دغدغههای بندگان رحمان این است که بتوانند فرزندانی پاک و نیکو به جامعه تحویل دهند و آنان را با صفات و خصلتهای انسانی آشنا کنند و همسرانی پاکدامن داشته باشند تا از دامن پاک آنان، فرزندان به سعادت برسند.
اینان به جایگاه بزرگ و عظیم مادری واقفند و نیز به عزتمندی فرزندان خویش دلبستهاند و در این راه گام برمیدارند.
درباره جایگاه همسران و مادران نیکو امام خمینی(س) میفرماید: خداوند ان شاءالله شما بانوان را که مرکز پرورش بچههای کوچک هستید، تا آخر موفق کند شما را به اینکه این بچهها را خوب آموزش و پرورش بدهید. بله، پرورش از دامن شما شروع میشود. دامن بانوان است که بچههای خوب را پرورش میدهد. ممکن است که یک بچهای که شما خوب تربیت بکنید، یک ملّت را نجات بدهد. (صحیفه امام، ج21، ص 598)
از جمله آخر فرمایش امام خمینی میتوان استفاده کرد آنگاه که دعای انسان مستجاب شود آنگونه که در آخر همین آیه آمده است: «وَاجْعَلنا لِلمُتّقینَ إماما» تحقق میپذیرد و یک انسان، نجات دهنده یک امّت میشود و میتواند رهبری امتی را بر عهده گیرد و برای آنان که در پی اصلاح امور هستند امام و پیشوا باشد.
در ذیل این آیه کریمه در تفسیر برهان از زبان أبی سعید خدری آمده است که پیامبر خدا به جبرئیل فرمود: من أزوجنا؟ قال: خدیجه. قال: و ذریّاتنا؟ قال: فاطمه. قال: قرة أعین؟ قال: الحسن و الحسین. قال: واجعلنا للمتقین إماما؟ قال: علی بن ابی طالب. (البرهان فی تفسیر القرآن، ج 4، ص 155)؛ پیامبر برای جبرئیل این آیه را به حضرت خدیجه و فاطمه (سلام الله علیهما) و امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) و امام المتقین علی بن ابی طالب (علیه السلام) تطبیق داد. اینان مثل اعلای این آیه هستند که میتوانند نور چشم پیامبر خدا، امام و پیشوای نیکویی برای متقین باشند.
در تفسیر «التحریر والتنویر» نیز آمده است که: عباد الرحمن برای انتشار دین خدا و همچنین برای فراوانی در پیروان دین خدا به دعا و درخواست از خداوند دست میزنند و از درگاه او میخواهند که زن و فرزندانی به آنان روزی فرماید که نور چشم آنان در متابعت از اسلام باشند، زیرا برخی از زنان مسلمان برای پیروی از اسلام با شوهران خود مخالفت میورزیدند. (ج 19، ص 100)
این دعا به گونهای درخواست توفیق برای این است که در انجام فرامین الهی موفق باشیم که سرمشق دیگران قرار گیریم و از دیگران در راه خیرات سبقت بگیریم زیرا قرآن میفرماید: (فاستبقوا الخیرات) (بقره، آیه 148) و یا در جای دیگر میفرماید: (سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَجَنَّةٍ) (حدید، آیه 21) و سبقت گیرندگان در امور خیر را مقربان میداند و میفرماید:
(وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُوْلَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ) (واقعه، آیه 10 و 11) گویا در آیه 74 سوره فرقان میخواهد بگوید که عبادالرحمن همه در صف واحدی باشند، مقدم بر صف سایر متقین، امام و پیشوای سایرین قرار گیرند. (المیزان، ج 15، ص 240)