ششمین جلسه از سلسله جلسات اخلاقی آیت الله امجد، در حسینیه کوهسار در شهران برگزار شد.
به گزارش جماران به نقل از شفقنا، ششمین جلسه از مجموعه جلسات آیت الله محمود امجد - که به تازگی از عراق به ایران بازگشته است- در حسینیه کوهسار در منطقه شهران واقع در غرب تهران برگزار شد.
این استاد اخلاق از ماه رمضان به عنوان ماه گذشت نام برد و توصیه کرد بیایید در این ماه رمضان از تمام کسانی که مدیون ما هستند بگذریم.
وی شاد کردن دل مومن را موجب شاد شدن خداوند دانست و درباره زیارتنامهای که قبل از زیارت جامعه کبیره در مفاتیحالجنان آمده است گفت: این زیارتنامه را داشته باشید. این زیارتنامه که قبل از زیارت جامعه است، اصح زیارتها است و آن را در [حرم] هر امام و امامزادهایی که بروید میتوانید بخوانید.
امجد همه آداب اسلام را حساب شده ارزیابی کرد و به جوانان توصیه کرد در ازدواج ایده آل گرا نباشند. او افزود: از پیغمبر پرسیدند دین چیست؟ پیغمبر گفت حسن اخلاق؛ «انک لعلی خلق عظیم».
در ادامه به بعضی از نکات و توصیههایی که آیتالله امجد در جلسه اخلاقی خویش بیان کرد اشاره میرود:
*ریا هم خوب است! میگوید ریا برای کسی بکنید که خیلی بزرگتر است. این بشر که چیزی نیست. بگوییم خدایا ما دوستت داریم؛ نماز هم می خوانیم. دنیا بداند ما نماز خوانیم. آیا این بد است؟ یک وقت من برای شما نماز میخوانم. این ریا میشود و بد است. اما آیا آدم خودش را نشان خدا بدهد، بَد است؟
مثل بعضی ها که می روند مجلس فاتحه، بعد پشت ستون قایم میشوند تا صاحب فاتحه ایشان را نبیند. بیشعور! تو برای [ تسلی آمدهای]. این که دل مومن را شاد کنی، خدا خوشحال میشود.
*این زیارتنامه را داشته باشید. این زیارتنامه که قبل زیارت جامعه است، اصح زیارتها است و آن را در [حرم] هر امام و امامزاده ایی که بروید می توانید بخوانید.
*حمد مساوی با قرآن است. همه مطالب قرآن در حمد است. با نام خدا. با نام کی؟ «الله»، «رب العالمین»، «الرحمن». بعد میگوید «ربی»؛ بَه بَه؛ این «رب العالمین» خدای من شد. بعد میگوید: نه؛ اصلا هیچ کس هیچ چیز نیست. [چرا که ] میگوید «سبحان ربی الاعلی و بحمده».
*السلام علینا و علی عباده الله الصالحین، این ذکر هم هست. اما اگر در نماز در غیر از تشهد بگویید، نماز باطل است. چون از نماز خارج میشوید. ولی اگر رفیقمان می خواهد برود و نمی توانیم [ اسمش را صدا بزنیم] می توانیم همان ذکر [ یعنی السلام علینا و علی عباد الله الصالحین] را بلند بگوییم. ذکر را بلند می گوییم تا او بفهمد. نه این که ذکر بگوییم که او بفهمد. اگر ذکر بگویی که او بفهمد، این کلام بشری است[ و مبطل نماز است]. مثل وضوء گرفتن است. من یک وقت وضوء می گیرم برای نماز و خنک هم میشوم. اما اگر برای خنک شدن وضوء بگیرم، نماز باطل است. روضه را اگر برای صحت بگیرم، روزه باطل است. روضه را میگیرم، از آثارش صحت هم است.
*یکی از آداب اسلام این است که وقتی انسان با یکی برخورد میکند، اسمش را بپرسد. چرا که [وقتی] جدا میشوند [و نیاز میشود که صدایش کند، آن وقت نگوید ] آهای.
*آداب اسلام همهاش حساب شده است. میگوید وقتی می روی خانه کسی، صاحب خانه جلو برود. چون ممکن است چادر عیال شما روی بند باشد و دلت نخواهد من آن را ببینم. غیرت اجازه نمی دهد من چادر عیال تو را تماشا بکنم. صاحب خانه باید جلو برود. اگر صاحب خانه گفت یک جایی بشین، باید همان جا نشست. چه بسا محرمش میخواهد از جلوی درب رد شود و اگر آن جا بنشینی، کسی آنها را نمیبیند. اینها آدابی است که باید ملاحظه شود.
*مرحوم آیتالله بروجردی مهمان امام بود. [بعد از چند روز که مهمان بود] پرسیده بود چند روزی شما مرا مدام احترام کردی، ولی در سوار شدن جلو تر از من سوار شدی؛ علتش را نفهمیدم! [امام جواب] گفته بود: ملاک در پیاده شدن است. یعنی [وقتی من اول سوار میشوم] موقع پیاده شدن تو جلویی.
*آقا من دیسک کمر دارم. به زور مرا اول سوار می کند. فشار هم میدهد که میخواهد پیش من بنشیند. این چه احترامی است؟!
* پدرم -خدا رحمتش کند- آدم شوخی بود. آن موقع چراغ نبود. چراغ انگلیسیهایی بود که میگرفتیم [تا راهمان روشن شود]. [ من یک وقت یکی از اینها را گرفته برای پدرم و به احترام ایشان، عقب تر راه می رفتم]. او می گفت چراغدار باید جلو باشد.
*میرزا جعفر از خوبان بوده، پولدار هم بوده. به پسرش گفته بود یک مدرسه بعد از من بساز. پسرش شب [که میخواستند در تاریکی راه بروند]، چراغ را انداخته بود عقب[سر پدرش]. میرزا جعفر گفته بود چرا این کار را میکنی؟ پسرش جواب داده بود خودت گفتی. [منظورش این بود که مدرسه ای که من بعد از وفات تو بسازم، مثل چراغی میماند که عقب سر تو بگیرم. همین حرف پسر میرزا جعفر باعث شد که او این مدرسه را در زمان حیاتش بسازد.]
[این مدرسه که ساخته شد] چهل نفر در این مدرسه درس خواندند که کوچک آن ها آشیخ حسن اصفهانی بود. آشیخ حسن اصفهانی کسی بود که گفته بود که من کاری میکنم که دست بزنید به این دیوار و حاجت بگیرید بروید. ولی به خاطر امام حسین [یا امام زمان] این کار را نمی کنم.
*بعضی پدر مادر ها بچهشان را جهنم میبرند. بعضی بچهها پدر مادرشان را جهنم میبرند. این که حضرت خضر آن بچه را کشت، برای این بود که اگر آن بچه زنده میماند کافر میشد و همه را هم کافر میکرد. ولی وقتی او را کشت، هفتاد پیغمبر از نسل او آمد.
*بنده آن معصیتی هستم که مرا به عذر آورد و از آن عبادتی بیزارم که مر ا به عُجب آورد.
*من که این جا نشستم نمیدانم این که میخواهم بخورم، مفید یا مضر است! اما خدا همه چیز را میداند. حالا که خدا همه چیز را میداند، «افوض امری الی الله».
*خوش به حال کسی که اول عقل داشته باشد و بعد پول. یک جایی رفتنیم دیدیم ساختمان های چرخان [ساخته بودند] که [اگر صاحب آن] بخواهد بعد از یک سال بیاید یا نیاید، وقتی مینشیند این جا ناهار بخورد، [ساختمان] بچرخد. خوب خودت بچرخ! این که دیگر پول خرج کردن ندارد. میلیاردها پول دربیابان خرج کرده بود...یک بزرگی میگفت خدا اول عقل بدهد، بعد پول بدهد. رفتی در کوه خانه ساختی که بچرخد! این همه آدم بیپول! این همه آدم گرفتار!
*در این ماه هر آیه قرآن یک ختم قرآن است.
*به من میگویند دعا را تند خواندی. تند میخوانم که تو گوش بدی. تو و من چه میفهمیم که این دعا چی است! این دعا در سطح بالاست.
* این جوانها ایدهآل میخواهند و ایده آل هم پیدا نمیشود. جنبه مثب [آن خانم یا آقا] را بگیر. اگر دماغش مثل یک بادمجان دلمه ای و چشمش مثل یک پسته بسته باشد، ولی محبت داشته باشد، به همه حوریهای عالم میارزد. فکر ایده نکنید. البته نه این که بروید بَد بگیرید. اما ایده آل پیدا نمیشود. [اگر] مثبتات را بگیر[ی]، دختر پیدا میشود.
*این که ملاصدرا گفته «لم یسبقنی»، خودش به این حرف رسیده و دروغ نگفته است.
*نتیجه این بحثها [اشاره به بحث آقای رحیمی که در حضور وی بیان شد] میشود که ما باید به مقام ابراهیم برسیم.
خاکسترهای متعلق به آتشی که برای ابراهیم برپا کرده بوند، هنوز هست و شاید در اینترنت دیده باشید. کوهی از آتش درست کردند و وقتی [ به خاطر انبوه آتش] نمیدانستند چه کنند، شیطان از پنجرهای نشانشان میدهد.
بالآخره حضرت ابراهیم را به وسط آتش پرت میکنند. وقتی ابراهیم بین زمین و آسمان بود، جبرئیل آمد و گفت حاجت داری؟ گفت: به تو نه.
این اهل دنیا در جهنم هم متوسل به مقامات میشوند و فکر میکنند مقامات آن جا هم اثر دارد. مقامات این جا هم هیچی نیستند! چه برسد آنجا.
[جبرئیل] گفت به خدا هم حاجتی نداری؟ ابراهیم گفت: او به حال من آگاه است. یعنی آدم به آن جا می رسد.
*از پیغمبر پرسیدند دین چیست؟ پیغمبر گفت حسن اخلاق. [خدا در قرآن میگوید[ ] «انک لعلی خلق عظیم»
*اخلاق ، اخلاق. گفت: «بدی را بدی کردن، سگی باشد. خوبی را خوبی کردن، خَرَکی باشد». این الاغها را دیدید که هم دیگر را ناز میکنند؟ مثل بعضی ماچ کردن های ما. بعضی دوستان ماچ میکنند، میگویم ماچ خرکی است، یاد نگیرید.
بدی را خوبی کردن [صحیح است. همانطور که قرآن می فرماید] «ادفع بالتی هی احسن». اگر کسی به آدم بدی کرد، آدم به او خوبی کند . . . بنابراین بیایید در این ماه رمضان یک کاری بکنیم. اولا اگر حق داریم بگیریم. اگر کسی حقتان را خورده است و میتوانید بگیرید، بگیرید. اما اگر حقتان را خورده و یا نمیتواند بدهد و یا غیبت کرده است و یا تهمت زده است، ...[بیاییم از او بگذریم.]
*اگر گذشت نباشد ، هیچی نیست. بنابراین باید گذشت. ماه رمضان ماه گذشت است.
*عباس عزیزی خیلی خوش سلیقه است. از کلمات آیت الله حسن زاده در موضوعات مختلف جمع کرده است.
این جلسه هر شب همزمان با اذان مغرب، با اقامه نماز و صرف افطار آغاز میشود و تا ساعت دوازده نیمه شب ادامه دارد.
آیت الله امجد:
رمضان ماه گذشت است
کد خبر:
۲۸۶۸۴