از دیدگاه قرآن فلسفۀ نزول انبیا و فرستادگان الهى اقامۀ قسط در جامعه بوده، آنجا که مى فرماید «لَقَدْ أَرْسَلْنَا بِالْبَیّناتِ وَ أَنزَلْنَا مَعَهُمْ الْکِتَابَ وَ الْمِیزانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْط»و خداوند راه رسیدن به این هدف را استفاده از کتاب، میزان و ادله روشن قرار داده است. اما باید گفت آنان در هدف خود توفیق کامل نداشتند و به واسطه وجود زورمداران و مستکبرین و مقاومت دنیا پرستان این هدف الهى در هیچ دورهاى به نحو همه جانبه جامه عمل به خود نپوشید، گرچه همۀ آنها در تأثیرگذارى بر جامعه بشرى موفق بوده اند و هر آنچه خیر در این دنیا واقع شده و مى شود و هرگونه تربیت صحیحى صورت گرفته و هر انسان اندیشمند و مصلحى قدم به عرصه حیات گذاشته، مستقیم یا غیر مستقیم به برکت هدایت و تعالیم این انسانهاى برگزیده بوده است و الاّ بشریت کمتر مى توانست معنا و مفهوم صحت و سلامت نفس و انسانیت را درک کند، با توجه به این کلام امام راحل که در شأن و منزلت على(ع) مىفرمایند «اگر چنانچه پیغمبر اسلام(ص) غیر از این موجود تربیت نکرده بود، کافى بود برایش» باید گفت این توفیق را رسولان الهى بدست آوردهاند، زیرا آنها آمده بودند همۀ مردم را همچون على بن ابیطالب(ع) تربیت کنند ولى نشد. و همۀ گرفتاریهاى بشریت امروز هم از همین ناحیه است.
اگر مى بینیم انسان امروز با این که خود را عالم و آگاه مى داند و به انواع علوم و فنون مسلح شده، در منجلاب پستى و گرفتاری هاى خود ساخته دچار است و هر چه تلاش مى کند کمتر نتیجه مى گیرد، به واسطه دور افتادن از مکتب انبیاست. و اگر اندیشمندان و مصلحان که با قصد و نیت خالص پا به میدان گذاشته و خواسته اند مشکلات و معضلات فرهنگى، سیاسى، اجتماعى جامعۀ بشرى را حل کنند ناموفق بوده اند براى این است که هر کدام گوشه اى از تعالیم مکتب هاى انبیا را برگرفته اند و به این لحاظ بیشتر حرکت ها و قیام هاى آنان یا در نطفه خفه شده و یا پس از یافتن قدرت و حاکمیت بر جامعه، این حرکتها به وسیلۀ خود مؤسسین یا جانشینان آنها به انحراف گراییده است.
در این میان امام خمینى(س) از نادر افرادى بود که مکتب انبیا را به درستى مى شناخت و به تمامى زوایاى آن آشنایى کامل داشت. از اوج عرفان و عمق شهود و معرفت الهى انبیا تا برهانى ترین استدلالها و براهین فلسفى برگرفته از تعالیم آنها، و از ژرفاى فقه و اصول و ریزترین احکام و مبانى شرعى تکالیف و وظایف عبادى و حقوق فردى و جمعى تا انواع سیاستهاى کشوردارى و شیوه هاى مدیریت و ادارۀ حکومت و عرصۀ پیچیده مناسبات بین المللى و ترفندهاى استعمارى و استکبارى، پهنۀ وسیع معرفت نظرى و تجربۀ عملى وى را تشکیل مى داد.
امام(س) با استفاده از این جامعیت در عصرى که دین به فراموشى سپرده شده بود و تقریباً، و همۀ قدرتهاى مادى و معنوى دنیا روزگار دین را پایان یافته تلقى کرده، در فکر جایگزین براى آن بودند، توانست امتى را بیدار کند و حکومتى را بنیان نهد که ریشه در تفکرات دینى داشته و قانونش قانون الهى باشد. و على رغم همدلى و هماهنگى قدرتهاى مادى و معنوى جهان کفر و لشکرکشى همه جانبه آنان علیه نهضت این ملت، سرافراز و پیروز از میدان بیرون آید.
به این لحاظ امام به معناى واقعى کلمه بزرگترین احیاگر تفکر دینى در عصر حاضر به شمار مى رود و اندیشه و عمل او نه تنها مسلمین و دین اسلام را جان تازه اى بخشید بلکه سایر مکاتب و گرایشها و مذاهب الهى و تجدید حیات یافتند، و تمامى محرومان و مستضعفان با الهام از انقلاب اسلامى ایران، در گوشه و کنار جهان سربرافراشتند و از سوى دیگر، بزرگترین و قدرتمندترین اندیشه و تفکر مادى به زباله دان تاریخ سپرده شد.
از میان مجموعه ابعاد شخصیتى حضرت امام(س)، یکى از برجسته ترین وجوهى که ایشان را از سایر عالمان و متفکران جهان اسلام ممتاز مى کند نگرشى است که به تاریخ داشته و برداشتى است که از حیات و قیام انبیا و اولیاى معصوم دارند. در این میان کتاب "سیره معصومین در اندیشه امام خمینی" از مجموعه هایی است که به معرفی دیدگاه ها، بیانات و پیام های حضرت امام در ارتباط با ائمه اطهار (ع) می پردازد.
کتاب «سیمای معصومین (ع) در اندیشه امام خمینی (س)» دفتر دوازدهم از آثار موضوعی تبیان ها است که توسط مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) استخراج و تنظیم شده مشتمل بر چهار بخش است:
بخش اول: تحت عنوان «تاریخ و سنتهاى آن» به مباحثى کلى همچون مسیر تاریخ، اهداف عالى در تاریخ و وعدۀ تاریخ پرداخته شده است.
بخش دوم: که عنوان «تاریخ انبیا» گرفته است، درچهار فصل تنظیم شده و به مباحثى همچون صفات، دعوت، مبارزات و زندگانى انبیا اختصاص داده شده است.
بخش سوم: به پیامبر اکرم(ص) اختصاص یافته و مطالب آن در چهار فصل تنظیم شده است. در این فصول مجموعه دیدگاههاى امام پیرامون شخصیت پیامبر(ص)، بعثت، شیوۀ حکومت و جنگهاى آن حضرت گردآورى شده است.
بخش چهارم: تحت عنوان «تاریخ اهل بیت(ع)» به چهار فصل تقسیم شده است و در آن دیدگاه هاى امام پیرامون ابعاد شخصیتى و سجایاى اخلاقى حضرت زهرا(س) و ائمۀ اهل البیت(ع) جمع آورى شده است.
علاقمندان و پژوهشگران می توانند این کتاب را از اینجا مطالعه نمایند.
منبع: پرتال امام خمینی(س)