حضرت امام خمینی(س) 12 شهریور 1362در پیامی به مسلمانان ایران و جهان به مناسبت ایام حج اشارات عرفانی، اعتقادی و سیاسی و اجتماعی درخور توجهی دارد و می فرمایند: فرا رسیدن عید بزرگ اسلامى قربان را به همه مسلمین تبریک عرض مىکنم. عیدى که انسانهاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى میاندازد؛ قربانگاهى که درس فداکارى و جهاد را در راه خداى بزرگ به فرزندان آدم و اصفیا و اولیاى خدا میدهد.
حضرت امام خمینی(س) در فرازهایی از این پیام میافزایند: عمق جنبههاى توحیدى و سیاسى این عمل را جز انبیاى عظام و اولیاى کرام- علیهم الصلاة و السلام- و خاصّه عباد الله کس دیگرى نمىتواند ادراک کند. این پدرِ توحید و بت شکنِ جهان به ما و همه انسانها آموخت که قربانى در راه خدا، پیش از آنکه جنبه توحیدى و عبادى داشته باشد، جنبههاى سیاسى و ارزش هاى اجتماعى دارد. به ما و همه آموخت که عزیزترین ثمره حیات خود را در راه خدا بدهید و عید بگیرید. خود و عزیزان خود را فدا کنید، و دین خدا را و عدل الهى را برپا نمایید. به همه ما، ذریّه آدم، فهماند که «مکّه» و «منا» قربانگاه عاشقان است. و اینجا محل نشر توحید و نفى شرک؛ که دلبستگى به جان و عزیزان نیز شرک است. به فرزندان آدم درس آموزنده جهاد در راه حق را داد که از این مکان عظیم نیز فداکارى و از خود گذشتن را به جهانیان ابلاغ کنید. به جهانیان بگویید در راه حق و اقامه عدل الهى و کوتاه کردن دست مشرکان زمان باید سر از پا نشناخت، و از هر چیزى حتى مثل اسماعیل ذبیح الله، گذشت. که حق جاودانه شود. این بتشکن و فرزند عزیزش، بتشکن دیگر، سید انبیا، محمد مصطفى- صلى الله علیه و
آله و سلم- به بشریت آموختند که بتها هر چه هست باید شکسته شود؛ و کعبه، که امّ القُرى است، و آنچه از آن بسط پیدا کرده تا آخرین نقطه زمین، تا آخرین روز جهان، باید از لوث بتها تطهیر شود: بت هر چه باشد، چه هیاکل، چه خورشید، چه ماه، و چه حیوان، و انسان. و چه بتى بدتر و خطرناکتر از طاغوتهاى در طول تاریخ از زمان آدم صفى الله، تا ابراهیم خلیل الله، تا محمد حبیب الله- صلى الله علیهم و آلهم اجمعین- تا آخر الزمان که بتشکن آخر از کعبه نداى توحید سر دهد. مگر ابرقدرتهاى زمان ما بتهاى بزرگى نیستند که جهانیان را به اطاعت و کرنش و پرستش خود میخوانند، و با زور و زر و تزویر خود را به آنان تحمیل مىنمایند؟ کعبه معظّمه یکتا مرکز شکستن این بتهاست. ابراهیم خلیل، در اول زمان، و حبیب خدا و فرزند عزیزش مهدى موعود- روحى فداه- در آخر زمان، از کعبه نداى توحید سردادند و مىدهند.
خداوند تعالى به ابراهیم فرمود: و اذن فى الناس بالحج یأتوک رجالا، و على کل ضامر یأتین من کل فج عمیق و فرمود:و طهّر بیتی للطّائفین و القائمین و الرکّع السجود«2» و این تطهیر از همه ارجاس «3» است، که بالاترین آنها شرک است که در صدر آیه کریمه است. و در سوره توبه میخوانیم: وَ أَذَانٌ مِنَ الله وَ رَسوُلِهِ إلَى النّاسِ یَومَ الحَجِّ الأَکبَرِ ان الله بریء مِنَ المُشرِکینَ وَ رَسُولُهُ. «4» و مهدى منتظر، در لسان ادیان و به اتفاق مسلمین، از کعبه ندا سر میدهد و بشریت را به توحید میخواند. همه فریادها را از کعبه و مکّه سر میدهند؛ و ما باید از آنها تبعیت کنیم و نداى توحید کلمه و کلمه توحید را از آن مکان مقدس سردهیم؛ و با فریادها و دعوتها و تظلمها و افشاگریها و اجتماعات زنده و کوبنده در مجمع مسلمین در مکّه مکرّمه بتها را بشکنیم؛ و شیاطین را، که در رأس آنها شیطان بزرگ است، در عَقَبات «رَمى» کنیم و طرد نماییم؛ تا حج خلیل الله و حبیب الله و ولى الله، مهدى عزیز، را به جا آورده باشیم؛ و الّا در حق ما گفته مى شود: ما اکثر الضجیج و اقل
الحجیج.
امید است حجاج محترم بیت الله الحرام، از هر فرقه هستند و اهل هر مذهب میباشند، در مواقف و مشاعر محترمه، دست جمعى براى پیروزى اسلام بر کفر جهانى دعا کنند؛ و براى بیدارى مسلمانان و حکومتهاى آنان فریاد کنند و دعاى بلیغ نمایند. شاید به برکت دعا در محیط وحى و محل کسرِ اصنامِ جاهلیت، خداوند تبارک و تعالى بر مسلمین تفضل کند و مجد و عظمت صدر اسلام را به آنان برگرداند و دست اجانب و جهانخواران را از بلاد آنان کوتاه فرماید و ابر رحمت و غفران خود را بر سر عموم مسلمین بباراند. ان الله کان عفوا غفورا.
صحیفه امام، ج18، ص 88-86