خانم فریده مصطفوی دختر حضرت امام از یکی از مسافرت های خانوادگی به مشهد مقدس خاطره جالبی تعریف می کنند.
فریده مصطفوی در این باره می گوید: «تابستانی را خانوادگی به همراه مادربزرگ (مادر همسر امام) به مشهد رفته بودیم. یادم می آید ماه رمضان بود و روزی یکی از فامیل های مادربزرگ که در آستان قدس رضوی سمت و مسئولیتی داشت، پیغام فرستاده بود که امشب از مهمانخانه حضرت برای شما شام و افطاری فرستاده می شود. نزدیکی های افطار، چند نفر از خدمه آنجا با طبق هایی از انواع غذا و میوه جات روی سر، یا الله یا الله گویان وارد شده و طبق ها را کف حیات چیدند و رفتند. این شیوه رفتار برای ما که بچه بودیم تازگی داشت و جالب می نمود. سفره مفصل افطاری و غذاهای جورواجور آن نیز تقریبا باعث خوشحالی بچه ها بود.
حضرت امام هم مثل بقیه کنار سفره نشستند اما برخلاف دیگران، به غیر از نان و پنیر و چای به هیچکدام از آن غذاها دست نزدند و مادامی که سر سفره بودند سر خود را بالا نگرفته و در این باره به دیگران هم چیزی نگفتند. البته الآن می شود گفت به نظر می رسید که شاید شبهه و احتیاطی داشتند ولی ما همگی از اینکه آقا از آن غذا نخوردند بسیار ناراحت شدیم.»
برگرفته از: «آئینه حسن» خاطراتی از ویژگی هایی ممتاز امام خمینی(س) در امور فردی و اجتماعی، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، ص177