مدیر مرکز فرهنگ و معارف قرآن مهمترین پیام ماه رمضان و روزهداری را، توجه انسان به مبدأ عالم و ارتباط بیشتر با آن عنوان کرد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران، حجتالاسلام والمسلمین یوسفیمقدم در گفتوگو با ایسنا، با بیان این مطلب خاطرنشان کرد: در میان ماههایی که خداوند در طول سال قرار داده، ماه رمضان ماه مهمانی خداست که بندگان خدا به روزهداری میپردازند که دارای آثار فردی، خانوادگی و اجتماعی بسیار زیادی دارد.
وی با اشاره به اینکه «یکی از آثار ماه رمضان و روزهداری این است که روحیه تعامل، تعاون و همزیستی مسالمتآمیز در انسان تقویت میشود» تصریح کرد: از آنجا که انسان متوجه خلأهای موجود در خود میشود و نواقص اجتماعی خود را درک میکند، روحیه تعامل، همزیستی، مساعدت و تعاون در او تقویت میشود.
مدیر مرکز فرهنگ و معارف قرآن یادآور شد: یکی دیگر از آثار روزهداری، ایجاد امنیت بیشتر یا افزایش امنیت اجتماعی است که انسان را به خدا نزدیک میکند و روحیه انساندوستی و نوعدوستی را در او تقویت میکند؛ بنابراین افرادی که به رفتارهای بزهکارانه متمایل شدهاند در ماه رمضان از آن رفتارها فاصله میگیرند.
یوسفیمقدم با بیان اینکه «رشد مسئولیت پذیری فرهنگی و اعتقادی از دیگر آثار روزهداری است» گفت: به دلیل اینکه افراد در این ماه با فرهنگ دینی و فلسفه روزهداری بیشتر آشنا شده و انس میگیرند، در برابر تهاجم فرهنگی مخالفان اسلام نیز مسئولیت بیشتری پیدا میکنند.
وی خاطرنشان کرد: آماری که در بحث امنیت اجتماعی و رشد اخلاقی پس از ماه رمضان اعلام میشود آمار قابل توجه و ارزشمندی است که نشان از ارتقای معنویت و رشد اخلاقی فرد و جامعه دارد.
مدیر مرکز فرهنگ و معارف قرآن ابراز امیدواری کرد: همانطورکه در محافل علمی بر روی مباحث مربوط به روزه گفتوگو و بحث میشود به نقش روزه و ارتقای ارزشهای الهی نیز پرداخته شود.
این استاد حوزه علمیه همچنین مهمترین پیام ماه رمضان و روزهداری را، توجه انسان به مبدأ عالم و ارتباط بیشتر با آن ارزیابی کرد و گفت: فلسفه اصلی روزهداری این است که تقوای الهی در وجود انسان تقویت شود و انسان بتواند با مبدأ هستی ارتباط بیشتری پیدا کند.
یوسفیمقدم خاطرنشان کرد: در بین تمام تکالیفی که خداوند برای انسان قرار داده همه آنها جایگاه خاص خود را دارند، اما روزه یک جایگاه ویژه دارد که در حدیث قدسی خداوند میفرمایند: روزه برای من است. بنابراین این شرافتمندی روزه که نسبت داده شده برای خداوند است به این خاطر است که انسان در روزه عمل خاصی انجام میدهد و تنها دستورات را برای خدا امتثال میکند.
وی افزود: خداوند میفرماید من خودم روزهدار را جزا میدهم، یعنی پاداش روزهدار با خداوند است و این بیانگر هدف اصلی تشریع روزه است تا انسان به خدا نزدیک شود و تقوای خدا در وجود او تقویت شود.