حجتالاسلام ادیب یزدی، خطیب و استاد حوزه علمیه با اشاره به نور بصیرت و مدیریت ویژه امام(س) در مدیریت انقلاب و جنگ، گفت: این توانایی، انعکاس نور بصیرتی است که به برکت حقیقت روزه نصیب مردان الهی میشود.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران، حجتالاسلام مرتضی ادیب یزدی، استاد حوزه علمیه، خطیب و کارشناس دینی، در مصاحبه با پرتال حضرت امام خمینی(س) به تشریح شیوه عرفان حضرت امام(س) و سیر و سلوک ایشان در ایام ماه مبارک رمضان پرداخت.
وی یکی از مشخصات بارز حضرت امام(س) را گستردگی ابعاد معنوی ایشان دانست و گفت: حضرت امام(س) در اواخر دهه سوم از عمر شریفشان، مدتی محدود شاگرد حاج میرزا جواد آقای ملکی تبریزی که خود از شاگردان به نام مرحوم آخوند ملاحسین قلی شوندی همدانی (از برجستهترین عرفای متاخر) بودند و در جوار حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ابواب گستردهای از عرفان بروی ایشان گشوده شد.
امام جماعت مسجد بلال اظهار کرد: مراحل سلوک در حضرت امام(س) از 18 سالگی آغاز شد. بنده در ملاقات با آیتالله العظمی گلپایگانی از ایشان در مورد حال بسیار عرفانی امام(س) در سنین 18 و 19 سالگی شنیدم. ایشان میفرمودند در دوره ای که با حضرت امام(س) هم حجرهای بودند، علیرغم اینکه از امام(س) 4 سال نیز بزرگتر بودند، میدیدند که ایشان وقتی برای نماز شب بر میخاستند نمازشان آنقدر طولانی بود که به نماز صبح متصل میکردند.
امام جمعه سابق خمین گفت: آشنایی ایشان با حاج میرزا جواد آقای ملکی تبریزی فتح الفتوحی بود که در امام(س) حاصل شد؛ درست مثل ملاقات مولوی با شمس. امام(س) در مجاورت با این عالم ربانی، استعداد روحیشان شکفته شد و ایشان در مسیری قرار گرفتند که برادر بزرگوار امام(س) - حضرت آیتالله پسندیده - می فرمایند: «آنچنان امام(س) اوج گرفت که ما تا آخر عمر به گرد ایشان هم نرسیدیم».
این استاد حوزه علمیه با اشاره به جایگاه روزه در سلوک عرفان حقه مرحوم آخوند گفت: ما باید آثار روزه و سلوک صومی را در زوایای شخصیت عظیم الشأن و بزرگوار امام(س) مد نظر داشته باشیم. وقتی ماه رمضان فرا میرسید، دفتر حضرت امام(س) اطلاعیهای میداد و کلیه ملاقاتهای حضرت امام(س) را لغو میکرد و دلیل آن این بود که حضرت امام(س) بنابر سنتی که در بزرگان اهل سلوک هست، در ساعات شبانه روز ماه رمضان به سمت سالک رو میکند، به کشف اسرار وجود خودشان و راز و رمزهایی که از طریق تفکر میتوان به آن رسید، واصل میشدند و لذا ایشان قطعا وقت شریف خود را از دست نمیدادند و لحظات را شکار میکردند تا بتوانند به عطش عرفانی و سلوک عرفانی جان خودشان جوابگو باشند.
حجت الاسلام ادیب یزدی خاطرنشان کرد: ماه رمضان که قرآن عزیز به صراحت به آن اشاره دارد که «انا انزلناه فی لیله القدر»، این انزال، برای تمامی ارباب سلوک در شب قدر حاصل و نازل میشود و قطعا هر کس به اندازه ظرف وجود خود از حقایق نازله رمضانیه بهره میبرد که البته عمده این نزول نصیب امام معصوم است که هم اکنون وجود مبارک ولی عصر(عج) برای دریافت حقایق علوی از عالم بالا قلب مبارک خویش را آماده میکنند و خدا میداند که در شب قدر چه حقایقی بر قلب مبارک حضرت ولی عصر(عج) نازل میشود.
این کارشناس دینی با تاکید بر اینکه صدیقین و ابرار هم از این نزولات الهیه رمضانیه محروم نیستند، تصریح کرد: ایشان به اندازه ظرفیت روحی خویش از عالم بالا بهره ها میبرند و مسلما وجود مبارک امام(س) که تحت تاثیر عرفان حقه الهیه بودند و خود عالیترین مراتب را طی کردهاند، قطعا در ماه مبارک رمضان به برکت سلوک رمضانیه به بسیاری از حقایق نائل گشته و راضی به عدول از آن نمیشدند.
ایشان حقیقت روزه را ایجاد ظرفیت در روح صائم برای دریافت نورانیتهای بصیرت از عالم بالا دانست و گفت: اگر کسی روزه را با کمال اخلاص و با آداب خودش در ماه رمضان به جای آورد و توجه داشته باشد که اعضا و جوارح خودش را به برکت حقیقت روزه مشمول عنایات الهیه کند، از نور بصیرت برخوردار خواهد شد و نور بصیرت عبارت از این است که انسان دست آویزی برای وصال عالم بالا بیابد و بتواند خواست خدا را بیابد و راه را به گونهای بیابد که شکست و عقب ماندگی در آن نباشد و اینها همه از برکت نور مبارکه صوم و روزه حاصل میشود.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به اینکه همه انبیاء به گونهای به روزه پایبند بودهاند، خاطرنشان کرد: امام(س) بزرگوار هم تا آخر عمرشان از برکات این ماه برخوردار بودند و ما نور بصیرت و مدیریت ویژهای در مدیریت جنگ و انقلاب در رفتار امام(س) میدیدیم که اینها میتواند انعکاس همان نور بصیرتی باشد که به برکت همان حقیقت روزه نصیب مردان الهی میشود.
حجت الاسلام ادیب یزدی در پایان با اشاره به حدیث نبوی «اسلام بالاتر از همه چیز است و هیچ چیز بالاتر از اسلام نیست» تصریح کرد: این علو، در مورد احکام الهی نیز وجود دارد و اگر کسی بخواهد حقیقت نماز را ادا کند، باید روح آزادگی و بریدن از غیر خدا، اتصاف و اتصال به ذات اقدس اله نیز مورد نظر داشته باشد. حضرت امام(س) با این دید دقیق به تبیین احکام میپرداختند و لذا ایشان توانستند عالیترین مراتب آخرت را در دنیا نیز در معرض مراجعه مؤمنین قرار دهند و حقیقتا این معجزهای که در قرن معاصر از امام(س) صادر شد، همین بود که اسلام را به صورت بسیط و یکپارچه و حاوی تمام نیازمندیهای انسان ملاحظه میفرمودند و این از برجستگیهای نوع نگاه امام(س) به احکام بود.