جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

در مجلس ختم خواهر آیت الله راستی کاشانی مطرح شد:

حمیدزاده: اگر در نجف امثال آیت الله راستی دور امام را نمی گرفتند دشمنان انقلاب خوشحال می شدند

کد خبر: ۲۲۴۳۷
حمیدزاده: اگر در نجف امثال آیت الله راستی دور امام را نمی گرفتند دشمنان انقلاب خوشحال می شدند

حجت الاسلام دکتر حمیدزاده، چهارشنبه شنبه شب در مراسم ختم خواهر آیت الله راستی کاشانی در مسجد نور قیطریه تهران اظهار داشت: اگر انسان چشم بینا و گوش حق شنوی داشته باشد، طبیعتاً می تواند از تاریخ درس بگیرد و مرگ را علی الدوام در کنار خودش مشاهده کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، دکتر حمیدزاده در این مراسم با ذکر خاطره ای از حاج احمد آقای خمینی اظهار داشت: مرحوم حاج احمد آقا فرزند برومند امام راحل نقل می کرد، آن وقتی که امام به نجف تشریف بردند، در شرایطی که تمام مقدمات برای غربت و تنهایی امام فراهم آمده بود، یکی از بزرگواران با وجود این که دروس عالیه حوزه را تدریس می کرد و به عنوان یک شخصیت عالی مقام و مجتهد مطرح بود، اول کسی بود که پای درس امام نشست، که بعضی از خرده گیران، خرده گرفتند که شأنیت شما بالاتر از این است، اما فهم درست هدف مقدس اندیشه الهی آن جایی است که انسان اسیر هوا نیست، مرحوم حاج احمد آقا می گفت: اگر امثال بزرگانی چون آیت الله راستی و خاتم و دیگران نبود و در نجف مخصوصاً در بدو ورود دور وجود آن عزیز را نمی گرفتند چه بسیار که دشمن خوشحال تر می شد، وجود پربرکت حضرت آیت لله العظمی راستی کاشانی در فضای توجه به ارزش های فقاهت پرورش طلاب و فضلای بیتی بزرگ که « أذن الله أن ترفع و یذکر فیها اسمه » و خواهری از این خاندان محترم بانوی با فضیلت و باشخصیت « وَالْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِی خَبُثَ لاَ یَخْرُجُ إِلاَّ نَکِدًا »

وی در ادامه افزود: من شخصاً این توقع را داشتم که در یکی از مساجد بزرگ و محوری تهران این مجلس برگزار شود، اما خواست بیت معظم و پایبندی به ارزش های اخلاقی؛ اینکه علاقه مند نبودند دوستان و بزرگان را به زحمت بیافکنند؛ لذاست که مجلس در این مسجد برگزار می شود برای اینکه اهالی محل و ارادتمندان حضرت آقای گیوی دوست داشتند در این مجلس و در این مسجد یاد این مادر بزرگوار برده شود.

وی در ادامه به پیام مقام معظم رهبری اشاره کرد و گفت: همین مقدار برای شما سروران عرض کنم، پیامی رهبر معظم انقلاب در این راستا داده اند و در مقام تسلیت و تعزیت به حضرت آیت الله راستی و خاندان محترمشان برآمده اند.

دکتر حمیدزاده ضمن قدردانی از حضور یادگار امام افزود: بیت محترم امام، فرزند برومندش، حضرت حجت الاسلام و المسلمین حاج حسن آقای خمینی می فرمود: از نگاه و منظر بیت امام این بیت معظم (بیت راستی کاشانی) مخصوصاً شخصیت عالی مقام آیت الله راستی بسیار محترم است.

وی در ادامه گفت: شما بزرگواران، علمای اعلام، حجج اسلام، شخصیت های عالی مقامی که در مجلس و محضر شرکت کرده اند و طبیعتاً عنایت مقام معظم رهبری به این مجلس و خاندان محترم همدلی و همدردی بیت امام، پیام آیت الله هاشمی رفسنجانی در مقام همدلی و همدردی با این خاندان محترم، پیام رئیس محترم مجلس خبرگان آیت الله مهدوی کنی در مقام تسلیت و تعزیت، اطلاعیه حضرات دیگر در همدلی با داغ دیدگان و بسیار دیگر از آقایان که من نمی خواهم وقت مجلس را صرفا به اطلاعیه ها بگیرم و برادر عزیز و بزرگوارمان رئیس جمهور سابق حجت الاسلام و المسلمین آقای سید محمد خاتمی از بیوت مراجع بزرگوار همدلی ها و همدردی ها. بدیهی است که وقتی یک بیت با یک شخصیت عالی مقام و از طرف دیگر بالندگی هایی که در تک تک شخصیت های منتسب به این بیت ملاحظه و مشاهده می شود چرا باید تجلیل و تکریم شایسته به عمل نیاید. لذا حضور شما بزرگواران هم تجلیل و تکریم بیت مرجعیت است، هم گرامیداشت یک مادر بزرگوار، مادری که ارادتمند صدیقه طاهره زهرای مرضیه (س) بود. با فرزندان لایق و شایسته که طبیعتا به تعبیری که بعضی از بزرگواران در سروده های خودشان دارند، اگر شخصیتی بزرگ در جامعه یافت می شود، اگر انسان اثرگذاری در تاریخ پیدا می شود به شخصیت مادر برمی گردد.

در ابتدای این مراسم دکتر حمیدزاده، ضمن تسلیت به حضرت آیت الله راستی کاشانی گفت: مجلس بسیار محترم است و از نظر کیفی یکی از برترین و مهم ترین مجالسی است که در گرامیداشت یک بانوی بزرگوار تشکیل شده است. وی در ادامه سخنانش افزود: طبیعتاً در فضای این مجلس و محضر ذهن و دل حضار محترم متوجه مسئله مهم مرگ است. قانونی از قوانین طبیعی و سنتی از سنن لایتغیر خداوند، یعنی این که آدمی هرچقدر در این جهان زندگی کند و سالیان عمرش به طول انجامد روزی ناچار است بساط خویش را برچیند و راهی دیار دیگری شود، پیر و جوان نمی شناسد، زن و مرد، زشت و زیبا، فقیر و غنی، آن زمان که اجل آدمی سرآید و مرگ او را قلم تقدیر پروردگار تایید کند.

حمیدزاده در ادامه با اشاره به فرازی ازخطبه های نهج البلاغه اظهار داشت: « فَلا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ » در عبارتی از نهج البلاغه امیرالمومنین (ع) وقتی سخن از مرگ به میان می آید، حضرت با توجه به موقعیت ها و امکاناتی که در اختیار بشر وجود دارند و با تمسک به آن ها می تواند ضریب عمر خودش را ارتقا دهد می فرماید:« اگر زمینه جاودانگی در این جهان وجود داشت طبیعتاً سلیمان بن داوود نیز می توانست جاودانه شود و مرگ را از خودش دفع کند» « فلو انّ احدا یجد الى البقاء سلّما او الى دفع الموت سبیلا لکان ذلک سلیمان بن داوود (علیه السلام) الذى سُخِّر له ملک الجن والانس مع النبوة وعظیم الزلفة، فلما استوفى طعمته واستکمل مدته رمته قسىّ الفناء بنبال الموت، واصبحت الدیار منه خالیة والمساکن معطلة، وورثها قوم آخرون، وانّ لکم فى القرون السالفة لعبرة، این العمالقة و ابناء العمالقة ! این الفراعنة و ابناء الفراعنة ! این اصحاب مدائن الرس الذین قتلوا النبیین، واطفأوا سنن المرسلین، واحیوا سنن الجبارین، این الذین ساروا بالجیوش، وهزموا الالوف، وعسکروا العساکر ومدّنوا المدائن » این بیان امیرالمومنین در نهج البلاغه است، برای اینکه وقتی صحبت از محورهای اقتدار در این عالم به میان می آید معمولاً حکومت و تسلط بر مدیریت کلان بخشی از جهان یکی از آن محورهاست آن چنان که وقتی سخن از ارزشهای معنوی و ارزش های متعالی به میان می آید مسئله نبوت و بعثت برترین و بالاترین امتیازی است که در رابطه با پیغمبران خدا مطرح شده است.

وی گفت: امیرالمومنین علی(ع) در نهج البلاغه در همین بخش از خطبه می فرماید: نه قدرت مادی می تواند جلوی مرگ را بگیرد که اگر می توانست سلیمان زنده بود، برای اینکه پادشاهی داشت و غیر از ارزش والای نبوت و پیامبری خدا و مقام قربی که بدست آورده بود، از مجموعه امکانات این جهانی بهره مند بود. « مَع النُّبُوَّةِ و عَظیمِ الزُّلفَةِ » ضمن اینکه خود نبوت و پیغمبری و طبیعتاً برخورداری از عنایایت خاصه حضرت حق امتیاز دیگری بود که سلیمان داشت، اما با وجود این آن زمان که اجلش سرآمد و اراده پروردگار بر مرگ او تعلق گرفت از چله کمان مرگ تیری رها شد و وقتی مردم توجه پیدا کردند که کاخ، کاخ نشینش را از دست داده است و بنیان های شکوه و جلالت پادشاهی بدون پادشاه شده است. بعد امیرالمومنین می فرماید: « و ان لکم فى القرون السابغة لعبرة » یعنی اگر انسان چشم بینا و گوش حق شنوی داشته باشد، طبیعتا می تواند از تاریخ درس بگیرد و مرگ را علی الدوام در کنار خودش مشاهده کند و از همین روست که:

پیش صاحب نظران ملک سلیمان باد است

بلکه آن است سلیمان که زملک آزاد است

اینکه گویند بر آب است نهاد دنیا

نیک اگر در نگری خواجه همه بر باد است

دل بر این پیره زن عشوه گر دهر مبند

این عروسیت که در عقد بسی داماد است

خیمه ی انس مزن بر در این کهنه رباط

که اساسش همه نا موضع و بی بنیاد است

در ادامه حجت الاسلام دکتر حمید زاده گفت: متاسفانه انسان کم ظرفیت است «خلق ضعیفا خلق عجولا» و به دلیل کم ظرفیتی و ناتوانی و شتابزدگی اش چه بسا موقعیت های برتر را نادیده می گیرد و به تعلقات و تعینات این جهانی وابسته می گردد. موقعیت ها و داشته های خودش را دولت معبد به حساب می آورد درحالیکه « تلک الایام نداولها بین الناس » خواجو می گوید: هر زمان مهر فلک بر دگری می افتد/ چه توان کرد که این سفله چنین افتادست. امیرالمومنین هم می فرماید:« و ان لکم فى القرون السابغة لعبرة » مخصوصاً در آن بیانی که سیدالشهدا دارد طبیعتاً برای هر انسانی که از رهبری خرد تبعیت می کند بسیار آموزنده و تاثیرگذار است. امام حسین (ع) می فرمایند انسان ها بیاندیشید، نعمت بزرگ تفکر را از دست ندهید. بدیهی است که تفکر در این مجلس و محضر و مجالسی از این قبیل ماده خودش را دارد و آن توجه کردن به موضوع مرگ است.

وی در ادامه با تاکید بر امر اندیشیدن گفت: می فرماید ای انسان بیاندیش « و قـل ایـن المـلوک الدنـیـا و اربـابـهـا » ابی عبدالله الحسین (ع) می فرماید: از تاریخ بپرس، ببین بر سر قدرتمندان عالم چه آمد، آن هایی که وقتی از اریکه اقتدار بالا می رفتند جز منیت خودشان را نمی دیدند. مردم را به هیچ می انگاشتند سرانجام آنان به کجا انجامید. پادشاهان و پادشاه زادگان کاخ نشینان آن هایی که ویرانه ها را ساختند، نهالها بر زمین نشاندند، قنات ها جاری کردند، مدنیت را آفریدند، بخشی از تاریخ بشر را به خود اختصاص دادند، قوم آخرین سرانجامشان چه شد؟

وی در ادامه گفت: « فاغتنموا فرص الخیر فان الفرصة تمر مرّ السحاب » خواستم در آغاز صحبت و سخن از مجلس و حضور حضار محترم حضرت آیت الله العظمی راستی کاشانی که به حق بزرگ مرجع و شخصیتی وارسته در جمع مراجع بزرگوار است و در محضر شما بزرگواران نکاتی را از مکتب اهل البیت (ع) مورد اشاره قرار دهم، اما باید عرض کنم که مجلس مجلس یک مادر است یک مادر بزرگوار و با فضیلت.

حمیدزاده در ادامه با اشاره به مقام رفیع مادر افزود: به همین جهت « السعید سعید فی بطن امه و الشقی شقی فی بطن امه » که در یک عبارت دیگری پیغمبر می فرماید: « طُوبی لِمَنْ کانَتْ اُمُّهُ عَفِیفَةً » و آن جریانی که در رابطه با محمد حنفیه در تاریخ آمده است و اثرگذاری مادر در شاکله فرزند که در نهج اللاغه این بخش از خطبه را مشاهده می فرمایید، که وقتی که در جنگ جمل محمد حنفیه مسئولیت فرماندهی را عهده دار شد، حضرت دستورالعملی صادر کرد «تِدْ فِی الْاَرْضِ قَدَمَکَ. اِرْمِ بِبَصَرِکَ اَقْصَی الْقَوْمِ. وَغُضَّ بَصَرَکَ. وَاعْلَمْ اَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ الله سُبْحانَهُ»، دشمن عصبی است، تا بن دندان مسلح است، بنابراین مقاومت و پایداری لازم است، برای اینکه جریان باطل مهار شود، اما وقتی محمد حنفیه در مقابل موج دشمن ناچار شد عقب بنشیند امیرالمومنین از جریان باخبر شد آزرده گشت و وقتی با فرزندش روبرو شد با پهنای شمشیرش به بازوی فرزند خودش زد و فرمود: من که پدر تو علی هستم چون افعی بیابان و شیر بیشه به دشمن خدا امان نمی دهم، این عقب نشینی چیزی است که از مادرت به ارث برده ای لذا از « السعید سعید فی بطن امه و الشقی شقی فی بطن امه » و خدایش رحمت کند، این مادر بزرگوار را و همچنین همسر به خدا پیوسته اش را که طبیعتاً بیت بیت نورانی؛ تربیت صحیح فرزندان آشنا کردن با مبانی وحیانی همه دسترنج همان مادر است.

حجت الاسلام دکتر حمیدزاده، در پایان ضمن قدردانی از حضور میهمانان گفت: « نَفَسُ المَرْءِ خُطاهُ إلی أجَله » نفس کشیدن آدمی گام برداشتن به سوی مرگ است و کاری نمی توان کرد مادر با همه شکوه ربانی اش و پدر با همه عظمتی که دارد سرانجام مرگ است که در کام می کشد و راه گریزی از مشیت پروردگار وجود ندارد. «نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ » لذا قرآن می فرماید مرگ همچون اصل حیات منحصرا در اختیار خداوند است « وَ مَا نحْنُ بِمَسبُوقِینَ‏ » و بشر هر اندازه هم که رشد و تعالی علمی پیدا کند نمی تواند در رابطه با مرگ قدمی بردارد و سرانجام جز تسلیم در برابر اراده مسیطر پروردگار راه دیگری ندارد.

انتهای پیام

دیدگاه شما