حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی خسروی معاون پژوهشی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) گفت: انسان در اثر غفلت و تلبیسات شیطانی راه را گم میکند. انسان ذاتاً میداند دروغ بد و ظلم زشت و احسان خوب است اما به جایی میرسد که میگوید دروغ هم جاهایی جایز بلکه واجب است! مثلاً حفظ نظام از اوجب واجبات است و برای حفظ نظام چه اشکالی دارد دروغ هم بگوییم. اولاً این جمله به این شکل از حضرت امام(س) نیامده، ایشان اهتمام به اسلام را از اوجب واجبات میدانند. البته شاید بتوان از مجموع بیانات امام چنین برداشتی را کرد. در این صورت معنایش این است که حفاظت از یک نظام دینی که ارزشهایی چون راستی، درستی، حقگویی، مبارزه با ظلم و فساد، اجرای عدالت و پاکی در آن حاکم است حفظ آن حفظ همة ارزشهای الهی و انسانی است و این قطعاً از اوجب واجبات است. دروغ و ریا نه تنها چنین نظامی را تقویت نمیکند که بشدت آن را تضعیف هم خواهد کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی خسروی معاون پژوهشی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) در همایش بین المللی امام خمینی(س) و تعلیم و تربیت اسلامی گفت: در باب تربیت و اخلاق دو نظر هست. یکی اینکه تربیت مقدمه ای برای زندگی بهتر و رفاه و آسایش در این دنیا است نظر دوم می گوید تربیت خود هدف و مقصد است و اصولاً یک زندگی راحت و مطمئن و بارفاه می تواند مقدمه ای برای تربیت نفس باشد و حتی ارسال رسل و انزال کتب همه برای تربیت و بلوغ انسان به عالیترین درجة کمال بوده است.
معاون پژوهشی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) ادامه داد: تمام مطالب و بیانات حضرت امام(س) ناظر به نگرش دوم است ایشان براساس آموزههای قرآنی معتقد بودند غرض از خلقت انسان و آمدن به این دنیا و تشریح احکام و نزول قرآن همه برای این است که تک تک انسانها به آن رشد و تکامل برسند.
حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی خسروی با اشاره به روز میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) افزود: متأسفانه در جامعه ما به اندازه کافی به خطبه حضرت فاطمه زهرا توجه صورت نمی گیرد و علی رغم آنکه در ایام عزا و ولادت آن حضرت نسبت به مقام شامخ ایشان بسیار احترام و عرض ادب صورت میگیرد اما اندیشههای متعالی و هدایتهای فکری و معنوی آن حضرت از جمله خطبه آن بزرگوار که مشحون از معارف و حقایق اعتقادی و تربیتی و اخلاقی است چنان که باید و شاید مورد توجه قرار نمیگیرد. گرچه آن بزرگوار ام الائمه و منشأ آثار و خیر کثیر است و بجز معدود افرادی، در عالم به اندازه حضرت زهرا در طهارت و پاکی و معنویت این عالم نقش نداشته و نخواهد داشت حتی اگر جز این خطبه از ایشان اثری باقی نمانده بود در عظمت و جلالت شأن آن حضرت کافی بود.
حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی خسروی در ادامه گفت: براساس آیة «فالهمها فجورها و تقویها» خداوند انسان را به گونهای ساخته است که شناخت خوبی و بدی در ذات اوست. اگر چنین استعدادی به ذات انسان الهام نشده بود انسان نمیتوانست رشد معنوی پیدا کند و نفسش را تزکیه کند. بزرگترین نعمت خداوند این است که تمام انسانها، مومن و کافر در ذاتشان درک خوبیها و بدی ها هست. اگر این نبود رسالت انبیا بیهوده بود رسالت انبیا برای این بود که این درکها را از استعداد به فعلیت برساند.
وی افزود: چون چنین استعداد و خمیره و بستری در وجود انسان هست پس میشود او را تزکیه کرد و به کمال رساند. انبیا هم برای همین آمدهاند که نفس را بسازند و خوبیها و بدیها را دائم به او تلقین کنند. وحی که نیرویی بس شدیدتر و صریحتر از الهام است به کمک الهام ذاتی میآید. انبیا آمدهاند آن الهام را پرورش دهند. اگر غفلت شود و از مکتب وحی بهره نگیریم تلبیسات شیطانی و نفس جای وحی را میگیرد. شیطان لباس تقوا را بر فجور میپوشاند و به تدریج این انسانی که ذاتاً خوبی و بدی را تشخیص میداد به جایی میرسد که بدی را خوبی می بیند و خوبی را بدی. انسانهای صالح در چشم او فاسد جلوه میکند و انسانهای ناپاک در چشمش به صورت فرشته ظاهر میشوند.
خسروی افزود: انسان در اثر غفلت و تلبیسات شیطان راه را گم میکند. انسان ذاتاً میداند دروغ بد و ظلم زشت و احسان خوب است اما به جایی میرسد که میگوید دروغ هم جاهایی جایز بلکه واجب است! مثلاً حفظ نظام از اوجب واجبات است و برای حفظ نظام چه اشکالی دارد دروغ هم بگوییم. اولاً این جمله به این شکل از حضرت امام(س) نیامده، ایشان اهتمام به اسلام را از اوجب واجبات میدانند. البته شاید بتوان از مجموع بیانات امام چنین برداشتی را کرد. در این صورت معنایش این است که حفاظت از یک نظام دینی که ارزشهایی چون راستی، درستی، حقگویی، مبارزه با ظلم و فساد، اجرای عدالت و پاکی در آن حاکم است حفظ آن حفظ همة ارزشهای الهی و انسانی است و این قطعاً از اوجب واجبات است. دروغ و ریا نه تنها چنین نظامی را تقویت نمیکند که بشدت آن را تضعیف هم خواهد کرد.
معاون پژوهشی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) گفت: امام(س) با توجه به این حقیقت بود که تمام تلاشش را از روز اول برای تربیت و ساختن انسانها کرد. امام پیش از آنکه در موضوع فقه و اصول کتاب بنویسند در اخلاق نوشتند. در سن 26 سالگی کتاب شرح دعای سحر را به رشتة تحریر درآوردند و در 27سالگی کتابی نگاشت به نام مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه که دربارة آن مرحوم علامه آشتیانی میگوید چنین کلماتی از کسی صادر نمیشود جز از کُمّل اولیاءالله. و امروز بزرگان ما افتخارشان این است که بر آن شرح بنویسند. امیداورم روزی مصباح الهدایه حضرت امام و خطبه حضرت زهرا در حوزه علمیه متن درسی باشد. و همراه با ابراز علاقه و به جای شعارهای احساسی به عمق معنا و معارف آن توجه کنیم.
حجت الاسلام و المسلمین خسروی با اشاره به حضور رئیس دانشگاه قم آیت الله دکتر بهشتی اظهار داشت: در سال 61 در جبهههای جنگ همراه آیت الله دکتر بهشتی بودم که امروز توفیق دیدارشان برای من مغتنم است. طی عملیات بیتالمقدس در دزفول بودیم. در مسیر شهر بستان بالای قبری در کنار جاده پرچمی نصب شده بود، راننده گفت خوب است اینجا قدری تأمل کنیم. پرسیدیم مزار کیست؟ گفت قبر یکی از رزمندگان است که وصیت کرده هر جا شهید شدم همانجا دفنم کنید نامم را هم روی قبرم ننویسید و جنازهام را به شهرم نبرید میخواهم نام و نشان و اسمی از من مطرح نباشد، تا فقط کار من برای خدا باشد. ببینید رزمندگان ما در آن دوران به چه مقامی رسیدهبودند و یک شبه راه صد ساله را طی میکردند. ما عرفان واقعی را در جبههها یافتیم که متأسفانه امروز کمرنگ شده است. نسل امروز بداند در این مملکت کسانی بودند که جز به خدا فکر نمیکردند و فکر و ذکرشان فقط خدا و معنویت بود.
حجت الاسلام و المسلمین خسروی در پایان اظهار داشت: تا موقعی که انسان تنها خود و تمایلات خود و منافع خود و اطرافیان را میبیند هرگز نخواهد توانست به اهداف بلند الهی و منافع ملی بیندیشد. اگر بتوانیم خود را نبینیم و تعلقات را کنار بگذاریم آنچنان که امام بود، راه درست اخلاق اسلامی را پیمودهایم. امام حفظ حریم چنین اندیشه و نظام اخلاقی را از اوجب واجبات میدانستند و هر جا که این حریم شکسته میشد کوچکترین مجاملهای نمیکرد. وقتی شخصیتی مثل مرحوم فخرالدین حجازی برخاست از امام تعریف فوق العادهای کرد امام برافروخته شد. آیت الله مشکینی رئیس مجلس خبرگان و استاد اخلاق سخنی دربارة امام با جملاتی تا حدودی مبالغهآمیز گفتند امام ملاحظة او را هم نکرد، برافروخته شد و ایشان و همه را از این روش باز داشتند. چرا؟ چون نظام ما از همین جاها آسیب میبیند. نظام ما نظام اخلاقی است نظامی که همه باید فقط خداوند را مسبب اسباب و یگانه مؤثر واقعی در عالم وجود بدانند. امام احساس میکرد اگر برخورد نکند و این شیوه یعنی تعریف از بزرگان و مسئولان در کشور باب شود بتدریج در آینده به همین مقدار بسنده نخواهد شد و چه بسا راه تملّق باز شود و نظام اخلاقی اسلام آسیب ببیند. آری باید از حضرت امام بیاموزیم که چگونه از حریم ارزشهای اخلاقی دفاع کنیم و جامعه را به سوی توحید و عدالت پیش ببریم.