در این ستون که به مناسبت ماه مبارک رمضان منتشر می شود ، هرروز ضمن انتشار دعای آن روز ، به انتشار گزیده ای ازسخنان معنوی امام وخاطره ای از نزدیکان و یاران امام راحل از سیر وسلوک عارفانه امام خمینی (س) در ماه رمضان می پردازیم.
شهر امامان
اکنون در آستان شهر الله و مقام ضیافتالله هستیم و من خود اقرار دارم که لایق این ضیافت نیستم. شهر شعبان المعظم که شهر امامان است در شرف گذشتن و ما خود را نتوانستیم مهیا کنیم براى شهر الله. دعاها را گاهى با لقلقه لسان خواندم و از آنها چیزى حاصل نشد در این آخر شهر عرض مىکنم اللهُمَ انْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فِیما مَضى مِنْ شَعبانَ فَاغْفِرلَنا فِیما بَقِى مِنه از رحمت حق تعالى مأیوس نیستم و مباش در دنیا [مباد] روزى که گناهان به آنجا رسد که از رحمت حق مأیوس شویم.
صحیفه امام، ج 20، ص 253، اردیبهشت 66 در اندرزهای اخلاق به خانم دکتر طباطبایی عروس حضرت امام خمینی(س)
روزههاى قضا شده
ایشان مقید بودند و حکم ایشان هم این بود که روزههاى قضا شده حتماً باید تا شروع ماه رمضان بعدى گرفته بشود و نباید هیچ کدام آن ها بماند به همین جهت هر چند تا از روزه های بچه ها را که به واسطه مسافرت تابستان خورده شده بود، حتماً در زمستان خودشان مدیریت مىکردند و به شکلى اداره مىکردند که بچهها روزههایى را که در تابستان نگرفتهاند، در زمستان بگیرند.
خانم فرشته اعرابى