جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

به مناسبت وفات حضرت زینب (س)/

بانویی که در صبر و شجاعت بی همتا بود

کد خبر: ۱۲۸۴۶۴
بانویی که در صبر و شجاعت بی همتا بود

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: در پنجم جمادی الاولی سال پنجم یا ششم پس از هجرت خانه نبوت با بی قراری تمام در انتظار مولودی بود که تا چند لحظه دیگر پای به این جهان می نهاد. پس از آن که لحظه فرخنده فرا رسید، خبر مسرت بخش آن منتشر شد و عطر خوش این ولادت کوچه های مدینه را فراگرفت. رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله پس از تبریک و تهنیت، نام او را «زینب» گذاشت تا به این وسیله خاطره دختر مرحومه اش «زینب» را که کمی قبل از ولادت این کودک، جهان را بدرود گفته بود زنده نگاه دارد. او بعدها در کسب فضایل و مناقب و کمالات انسانی زبان زد عام و خاص شد؛ به حدی که برای او بیش از 60 لقب ذکر شده است . برخی از این القاب عبارتند از: نائبة الزهراء، ام المصائب، ام العزائم، ملیکة النساء، سیدة العقایل، فصیحة، بلیغة، کاملة، عابدة، فاضلة، عارفة، صابرة، و عظیمة بلواها.

او جوامع علم و اصول حکمت را از پیامبر رحمت(ص) به ارث برده است. در بلند مرتبه بودن همت و صبر در سختی های خسته کننده و طاقت فرسا اوصاف پدرش در او نهان بود.

استقامت و ثبات زینب از استقامت و ثبات پدرش خبر می دهد، گویا در وجود او تمام کرامت ها و صفات پسندیده حضرت علی (ع) وجود دارد. در صبر و شکیبایی بر مصیبت ها آن چنان بود که نزدیک است از عجائب شمرده شود.

آن بانوی بزرگ که در دوران زندگی خود با حوادث و مصائب بزرگی مواجه شده بود، در نیمه رجب سال 62 هجری در سن 56 سالگی با کوله باری از غم و اندوه، دنیای فانی را وداع گفت و به لقا الله پیوست.

مصائب زینب از زبان پیامبر (ص) و حضرت علی (ع)

قدامة بن زائده از پدرش نقل می کند که امام سجاد (ع) به من فرمود: ای زائده! شنیده ام به زیارت امام حسین (ع) می روی؟ چگونه به زیارت او می روی و حال آنکه مقام و منزلتی نزد سلطان خود داری؛ سلطانی که محبت ما را تحمل نمی کند. عرض کردم: به خدا قسم چنین نمی کنم مگر به خاطر خدا و رسولش و از هیچ غضبی (از ناحیه سلطان) نمی ترسم. سپس امام سجاد (ع) خبری را برایم نقل فرمود که: وقتی در کربلا یاران امام شهید شدند و برای اسیری روانه کوفه می شدیم، به اجساد شهیدان که دفن نشده بودند نگاه می کردم و این برایم سخت بود تا جایی که نزدیک بود جان از بدنم جدا شود، زینب (ع) آمد و گفت: «مالی اراک تجود بنفسک یا بقیة جدی و ابی و اخوتی؛ چه شده است که می بینم می خواهی بذل جان کنی، ای باقیمانده جد و پدر و برادرانم؟» گفتم: چگونه ناراحت نباشم و حال آنکه پدر و برادران و عمو و پسر عمو و اهلم به خون آغشته شده اند و برهنه هستند و کفن نشده اند و مدفون نمی گردند؟

حضرت زینب (ع) گفت: «لا یجز عنک ما تری فو الله ان ذلک لعهد من رسول الله الی جدک و ابیک و عمک؛ آنچه می بینی تو را غمگین نکند، به خدا قسم که این عهدی است از فرستاده خدا به جدت و پدرت و عمویت.»

گفتم: این عهد چیست و این خبر کدام است؟ حضرت زینب (ع) فرمود: ام ایمن (از اولین زنانی که به پیامبر (ص) ایمان آورد) برایم نقل فرمود: روزی رسول خدا به منزل فاطمه آمد، من برای او غذایی تهیه کردم و علی (ع) نیز یک طبق خرما آورد. من ظرفی از شیر و حلوا برای ایشان آوردم و پیامبر (ص)، علی (ع)، فاطمه (س) و حسن و حسین (علیهما السلام) از آن غذا خوردند و از آن شیر نوشیدند و از خرما تناول کردند، ... سپس به علی (ع) و فاطمه (س) و حسن و حسین (علیهما السلام) نگاهی کردند، ما دانستیم که از روی سرور و شادمانی است ... سپس به سجده افتادند و صدای گریه ایشان بلند شد و اشکهایشان همچون باران جاری بود ... علی (ع) و فاطمه (س) از پیامبر (ص) پرسیدند: چرا گریه می کنید؟ خداوند چشمانتان را گریان نبیند، از این حالت شما قلب ما جریحه دار شد.

پیامبر (ص) فرمود: جبرئیل بر من فرود آمد و گفت که ای محمد! همانا برادرت پس از تو مغلوب واقع می شود و مورد حمله دشمنان قرار می گیرد و شهید می شود و بدترین خلق، او را خواهد کشت ... «و ان سبطک هذا - و اوما بیده الی الحسین - مقتول فی عصابة من ذریتک و اهل بیتک و اخیار من امتک بضفة الفرات فی ارض یدعی کربلا؛ و به درستی که نوه تو - اشاره فرمود به حسین - در بین گروهی از ذریه و اهل بیت و خوبان امت تو در کنار فرات کشته خواهد شد، در زمینی که کربلا نام دارد.» پس پیامبر (ص) فرمود: «این بود آنچه مرا به گریه انداخت و محزون ساخت.»

زینب (ع) فرمود: وقتی ابن ملجم - لعنة الله علیه - بر پدرم ضربه زد و اثر شهادت را در چهره او دیدم، به او عرض کردم که ام ایمن برایم این گونه نقل کرده، دوست دارم از شما آن را بشنوم، پدرم فرمود: «یا بنیة الحدیث کما حدثتک ام ایمن؛ دخترم این خبر همان گونه است که ام ایمن برایت نقل کرده است . «کانی بک و ببنات اهلک سبایا بهذا البلد اذلاء خاشعین تخافون ان یتخطفکم الناس فصبرا صبرا؛ گویا تو و دختران اهل تو را در این سرزمین اسیر می بینم با حالتی ذلت بار و ترسان، در حالی که می ترسید مردم شما را به سرعت از بین ببرند، بر شما باد صبر کردن.»

پایداری و شجاعت زینب از نگاه دیگران

با ورق زدن صفحات تاریخ در می یابیم که حضرت زینب (ع) از همان اوان کودکی با رنج و سختی آشنا بود و در برابر هر مصیبت و رنجی که برای او پیش می آمد با صبر و شکیبایی مثال زدنی ایستادگی می نمود و راه رضای خدا را در پیش می گرفت. این امر سبب شده بود که آن بانوی بزرگ الگوی پایداری و شجاعت شناخته شود و لذا دانشمندان بزرگ اسلامی اعم از شیعه و اهل سنت در کتب خود زبان به تحسین گشوده اند و با الفاظ و عبارات مختلف از آن حضرت تجلیل نموده اند.

برای نمونه ابن اثیر از مورخین بزرگ اهل سنت می گوید: «و کانت زینب امراة عاقلة لبیبة جزلة ... و هو یدل علی عقل و قوة جنان؛ زینب زنی بود عاقل و خردمند و با زکاوت ... و این (یعنی کلام حضرت زینب در مجلس یزید) بر عقل و قوت قلب [و پایداری او] دلالت می کند.»

همچنین جلال الدین سیوطی از مفسرین اهل سنت می گوید: «و کانت لبیبة جذلة عاقلة لها قوة جنان؛ زینب بانویی خردمند و عاقل بود و از قوت قلب [و مقاومت] برخوردار بود.»

و نیز علامه مامقانی از علمای شیعه در مورد آن بانوی بزرگ می گوید: «و هی فی الصبر و الثبات وحیدة؛ او در صبر و پایداری یکتا و بی همتا بود.»

انتهای پیام

دیدگاه شما