اشاره: بخشی از تاریخ حضرت امام خمینی (س) را خاطرات یاران و نزدیکان او پر کرده است. بازخوانی روزهای بزرگ آن روح بزرگ را تنها در لابلای این خاطرات می توان جست. سیر سلوک عارفانه امام خمینی (س) در ماه رمضان از آن لحظه های نابی است که رسانه ها از انتقال آن عاجز بودند چون امام نه در برابر دوربین ها که در خفای تنهایی ها و به خوف و رجای عارفانه می پرداخت و با معبود خود عشق بازی می کرد. حدیث این عشق بازی ها را تنها در روایات یارانش می توان شنید و خواند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، آنچه در ذیل می آید بخش اول گزیده این خاطرات است. بخش های دیگر در روزهای آتی تقدیم می گردد.
روزهاى بلند را روزه بودند
امام چهارده سال نجف بودند. از تمام بچهها دور بودند، هواى به آن گرمى نجف را تحمل مىکردند و در آنجا روزهایى به آن بلندى را روزه مىگرفتند. کارگر منزلشان صبح که مىآمد گلایه مىکرد و مىگفت: «خانم من سینى غذاى آقا را که مىبرم، اصلا وقتى بر مىگردانم احساس نمىکنم از این سینى غذایى خورده شده است؛ شاید یک کمى مثلا یک نصفه کتلت خوردهاند.» آقا با این شرایط روز به آن بلندى نجف را روزه مىگرفتند.
صدیقه مصطفوى، مجله سروش، شمار 476
خواندن قرآن
در خود ماه رمضان امام مرتب قرآن مىخواند حالا اکثر وقت ها مثلا ما مىرفتیم روزنامه ببریم براى ایشان مىدیدیم امام نشستهاند روى آن نیمکت خودشان و آن شمد هم انداختهاند روى پایشان و چهار زانو نشستهاند و دارند قرآن مىخوانند، از قول مرحوم حاج احمد آقا، حاج احمد آقا مىگفت امام بعضى روزها 5 جزء یا 4 جزء قرآن مىخواند، نه یک جزء. ما مىگوییم یک جزء بخوانیم، امام حاج احمد آقا مىگفت امام روزى 4 تا 5 جزء قرآن مىخواند، این قدر امام مقید بودند به قرآن خواندن یا مثلا اعمال دیگر.
سید رحیم میریان
جدیت در عبادات
وقتى حضرت امام در ماه مبارک رمضان در فصل گرماى نجف اشرف براى نماز جماعت ظهر و عصر با زبان روزه به مدرسه مرحوم آیتالله بروجردى تشریف مىآوردند، هر روز، اول هشت رکعت نوافل ظهر را مىخواندند و بعد نماز ظهر را با اذان و اقامه نسبتا طولانى مىخواندند و بعد از تعقیبات نماز ظهر، هشت رکعت نوافل عصر را مىخواندند و بعد نماز عصر را با اذان و اقامه، مانند نماز ظهر مىخواندند و بعد از تعقیبات تشریف مىبردند. این کار در آن سن و هواى گرم و آن حال روزه، کار آسانى نبود که حتى جوان ها موفق به آن بشوند، اما امام، با اقبال تمام اینگونه جدیت در عبادات داشتند.
آیت ا ... قدیرى، جمهورى اسلامى، خرداد 70
برنامه خاص
امام علاوه بر انجام تمام اعمال عبادى ماه رمضان یک برنامه خاص خودش را داشت، زمان بیشترى قرآن مىخواندند فکر مىکنم حتى تا این اواخر ماهى سه قرآن را که حتما ختم مىکردند، فرمش هم به این شکل بود که سه نقطه سه تا قرآن داشتند، آن قسمتى که صبح براى کار مىرفتند آن قسمتى که عصر بود و یا قسمت سر شب سه تا قرآن بود که از هر سه مىخواندند هر جا بودند یک جزء قرآن مىخواندند. در نتیجه ماه رمضان که تمام مىشد سه تا قرآن ختم کرده بودند، این اواخر حتى با این همه گرفتاری ها و مشاغلى که داشتند، تمام ازکارى که در مفاتیح هست، آنها را انجام مىدادند. امام شب ها دعاى افتتاح مىخواندند. دعاى سحر را معمولا مىخواندند و خیلى هم توصیه مىکردند و بیشتر ابوحمزه را هم مىخواندند گاهى وقت ها به ما مىگفتند اگر ابوحمزه زیاد هست مىتوانید دو تا سه قسمت کنید و در دو یا سه شب تمام بشود؛ اگر یک شب نتوانستید تمام کنید عیبى ندارد ولى این دعا را بخوانید.
خانم فاطمه طباطبایى حضور (33)، ص: 10 الی 19