بیست سال در سکوت و تنهایی گذشت، 20 بهار بدون حضور مردی مهربان و پدری دلسوز سپری شد، امام ملت ایران در اوج ناباوری با یارانش وداع کرد و دلشدگان را خبر نکرد.
در کوچه پس کوچه های جماران که قدم بر می داری، عطر گلابی ناب به مشامت می رسد که از بوی آن به شدت سر مست می شوی و بی اختیار صحنه هایی از حضور پدری مهربان و دلسوز اما سرشار از معنویت را احساس می کنی. گویی امام با تکیه بر عصا و با آن ابای سفیدش که بر دوش انداخته و با نگاهش که به آسمان معطوف شده، در حال قدم زدن است.
بی اختیار صدای هیاهوهایی را می شنوی که دستانشان را به سمت ایشان آوردند و خالصانه رهبرشان را صدا می زنند. آب روانی که در جوی کنار حسینیه جماران عبور می کند و زلالی این آب نگاهم را به سوی عکس مظلوم و برجسته امام که با نوار مشکی آذین بندی شده، هدایت می کند.
جماران در آستانه فرارسیدن بیستمین سالگرد ارتحال معمار کبیر انقلاب اسلامی ایران،رنگ دیگری به خود گرفته است و حال و هوایی غریبی دارد. در و دیوارش یکپارچه غرق در اندوه و عزاست و از خیل عظیم عزاداران و عاشقان امام استقبال می کند.
مومنان در جوار این حسینیه به راز و نیاز با معبود خویش نشسته، دست ها را به سوی او بالا برده و طلب بخشش و مغفرت می کنند. جماران این روزها پذیرای شیفتگان و عاشقان امام از سراسر دنیاست.
امسال، یک و نیم میلوین نفر از سراسر کشور در بیستمین سالگرد رحلت جانگداز خمینی کبیر (س) شرکت می کنند و میثاقی دوباره با آرمان های بلند ایشان می بندند.
همچنین بیش از 800 مهمان خارجی از 47 کشور دنیا در روز چهاردهم در مرقد مطهر امام راحل حضور می یابند. زائران خارجی و داخلی وقتی قدم در جماران می گذارند با دیدن صندلی خالی امام، بغضی گلویشان را می فشارد و بی اختیار اشک در چمشانشان حلقه می زند.
عزاداران سراسر کوچه جماران با با پارچه های مشکی سیاه پوش کردند و با آب و جارو طراوت خاصی را به فضای این حسینیه بخشیده اند. قاب عکس های امام نیز با عزاداران سخن می گویند و گویی امام نیز دلتنگ مردم است.
بازدیدکنندگان هنوز باور ندارند که امامشان رفته و نگاهشان به صندلی که با گل های سفید و سرخ تزیین شده معطوف شده تا شاید پدر مهربانشان بار دیگر بر روی آن بنشیند و برایشان سخرانی کند.
کوچه های جماران پر شده از کودکان کم سن و سالی که نوارهای سبز و مشکی را بر پیشانیشان بستند و با در دست داشتن شاخه گل هایی وارد این حسینیه می شوند و این سوال که امام چه کسی است و چرا مردم عاشقانه او را می پرستند، ذهنشان را معطوف کرده است.
گزارش از حنانه زاکانی