جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

کودکان لوس

کودکان لوس، رفتار خودمحور بروز می‌ دهند. آنها بدون هیچ تعمق و تعقلی کارهایشان را انجام می‌ دهند و هیچ التزامی نسبت به دیگران احساس نمی‌ کنند، از قوانین خانوادگی پیروی نمی‌ کنند و حتی ممکن است از خوردن و خوابیدن امتناع کنند.

کد خبر: ۴۸۵۳۷۲
کودکان لوس

به گزارش جی پلاس، کودکان لوس خواسته‌ ها و تقاضاهایشان غیرمنطقی است و حتی با وجود برآورده شدن آن‌ ها، رضایت خاطرشان تا مدت زیادی به طول نمی‌ انجامد. آن‌ ها در مقابل ناچیزترین و پیش‌ پاافتاده‌ ترین ناراحتی و نومیدی، با قشقرق به پا کردن، ناله و زاری، گاز گرفتن و لگدزدن واکنش نشان می‌ دهند. رشد کودک لوس هنگامی‌ که والدین از ایجاد محدودیت‌ های لازم و مناسب رفتاری، درمانده می‌ شوند، کودک مستبد و خودکامه می‌ شود، در صورتی‌ که خواسته‌ های کودک به‌ طور دائمی برآورده شود، در او انتظار توجه فوری از طرف هم اطرافیان ایجاد می‌ شود. اگر کودک با هر بار گریه و زاری راه بهتری برای عمل و عکس‌ العمل را نمی‌ آموزد و چنانچه شراکت و سهیم شدن را نیاموزد، هر اسباب‌ بازی را که هوس کند، از دست دیگری خواهد قاپید. والدین تعمداً کودک را لوس بار نمی‌ آورند، کودک به این دلیل لوس می‌ شود که از نظر والدین ایجاد محدودیت و وضع قوانین کاری مشکل و وقت‌ گیر است. هنگام پیش آمدن موقعیتی دشوار یا رو به‌ رو شدن با مشکلی، آسان‌ ترین کار در آن لحظه، سرهم‌ بندی سریع موقعیت و موکول کردن آموزش اصلی به زمانی دیگر است و چون زمان آموزش اصلی هرگز فرا نخواهد رسید، الگوهای رفتاری ناسازگارانه ادامه خواهند یافت. برای والدین کم انرژی، والدینی که فرصت کمی دارند و والدینی که به توانایی‌ های خود در مراقبت از کودک بی‌ اعتماد هستند، اعمال قوانین خانوادگی بسیار سخت است. والدین شاغل از این نظر در تنگنا و محدودیت‌ ها و معذوریت‌ های خاصی هستند. آن‌ ها به‌ این‌ علت که زمان محدودی را با کودک شان سپری می‌ کنند خود را مقصر می‌ دانند و میل ندارند زمانی را که با کودکان خود می‌ گذرانند به صورتی ناخوشایند سپری شود و این امر منجر به تسلیم شدن آنان به تمام خواسته‌ های فرزندان شان می‌ شود. نوع دیگری از لوس کردن هنگامی ایجاد می‌ شود که بین نیازهای کودک و هوس‌ های او تعارضی وجود داشته باشد، مثلاً هنگام خرید از فروشگاهی، کودک ممکن است به‌ شدت گریه و والدینش را قانع کند که زندگی او بستگی کامل به داشتن عروسک سگ پشمالو دارد، در نتیجه والدین برای آرام کردن و فرونشاندن اشک‌ های کودک، سگ پشمالو را برای او خریداری می‌ کنند. در حالی‌ که روز بعد، والدین در کمال حیرت و ناباوری می‌ بینند که سگ پشمالو زیر میز آشپزخانه به حال خود رهاشده است. کودک به حدی به داشتن و به دست آوردن همه‌چیز عادت کرده است که دیگر حتی اسباب‌ بازی‌ های گران‌ قیمت هم برایش هیچ ارزشی ندارند. زندگی با کودک لوس فشار روانی بیش‌ از حدی به اطرافیان وارد می‌ کند. والدین احساس یاس و عصبانیت می‌ کنند و بعضی پدر و مادرها چنان خوار و ذلیل می‌ شوند که تسلیم خواسته‌ های کودک می‌ شوند و اجازه می‌ دهند او هر آنچه را میل دارد انجام دهد. عده‌ ای نیز با فریاد کشیدن بر سر کودک و حتی کتک زدن او، واکنش نشان می‌ دهند. این شیوه‌ ها نه‌ تنها هیچ کمکی به والدین نمی‌ کند بلکه اوضاع را بدتر و مشکل را پیچیده‌ تر می‌ کند. لوس بودن کودک نه‌ تنها بر خانواده او تأثیر می‌ گذارد، بلکه بر روابط کودک با همسالانش نیز مؤثر است. او بین همسالان و دیگر کودکان، محبوب و دوست‌ داشتنی نیست. در کلاس و مدرسه، آموزگاران از کار کردن با کودک لوس خودداری می‌ کنند، زیرا معتقدند احترام به قوانین و دیگران چیزی است که باید در خانواده آموخته شود. نحوۀ برخورد با رفتار کودک لوس بهترین روش مقابله با این رفتار، پیشگیری از شکل‌گیری آن است. پایه‌ گذاری و به‌ کارگیری قوانین در زمان نیاز، بسیار مؤثرتر از مقابله با رفتار نادرست است. کودکان طبیعتاً قوانین و مقررات را روزانه به گونه فزاینده‌ ای جذب می‌ کنند و سپس با قرار داشتن دائم در معرض راهنمایی‌ های آرام و ملایم ولی فراگیر، رفتار و شخصیت آنان شکل می‌ گیرد. رفتار نادرست و لوس کودکان اصلاح شدنی است، استراتژی مناسب، شروع کار با چند قانون ساده است که هدف آن‌ ها اصلاح رفتار مزاحم یا خطرناک است، این قوانین باید شفاف، غیرقابل بحث و دائمی باشند و جایی برای چانه زدن نداشته باشند. مثلاً اگر کودک در اتومبیل در صندلی مخصوص خود ننشیند، اتومبیل از جای خود حرکت نخواهد کرد، بعد از آنکه کودک قوانین مهمی را که در الویت قرار دارند آموخت، قوانین دیگر را نیز می‌ توان به آن‌ ها اضافه کرد. با استفاده از دو روش می‌ توان به کودک زیاده‌ خواه کمک کرد که البته هدف هر دو روش، آموزش و تجربۀ برآورده نشدن فوری خواسته‌ ها و پذیرفته شدن این امر توسط کودک است. یک روش تشویق کودک به اتکای بیشتر به خود است (چرا سعی نمی‌ کنی خودت پیراهنت را بپوشی؟). راهبرد و ترفند دیگر، استراتژی تأخیر است، اجازه دهید کودک بداند به او کمک خواهید کرد ولی نه فوراً. یک چارچوب زمانیِ کاملاً مشخص و شفاف در اختیار او قرار دهید و حتماً آن را رعایت کنید (به‌ محض اینکه نوشتن این پاراگراف را تمام کنم، می‌ آیم). زمان تأخیر را کم‌ کم افزایش دهید تا جایی که کودک بتواند به‌ آرامی چند دقیقه‌ ای منتظر بماند. کودکان با آزمون تصمیم و ارادۀ والدین، نسبت به ثبات و استحکام قوانین واکنش نشان می‌ دهند، ممکن است گریه کند یا قشقرق راه بیندازد یا اشیاء را به اطراف پرت کند. مقاومت کامل در مقابل این رفتارها بسیار مهم و ضروری است. در صورت تسلیم نشدن والدین در مقابل رفتار خشونت‌ آمیز، کودک درمی‌ یابد که آن‌ ها درباره گفته‌ ها و ایجاد تغییر واقعاً جدی و مصمم هستند و به‌ این‌ترتیب، پیشرفت می‌ تواند صادقانه و با اراده شروع و انجام شود. آیا کودک واقعاً لوس است؟ گاهی بعضی رفتارهای عادی نیز ممکن است با لوس بودن کودک اشتباه گرفته شوند. کودک کنجکاوی که مرتباً به اشیایی که به او تعلق ندارد دست می‌ زند، غالباً لوس خوانده می‌ شود. در حالی‌ که این نوع کشف و دریافت برای کودک، عادی و برای رشد او ضروری است. واکنش منطقی به این رفتار، ایمن کردن منزل برای کودک و دور کردن تمام اشیای خطرناک از دسترس او است. به همین ترتیب معنی کلمه نه نیز باید برای کودک توضیح داده شود. یعنی او نمی‌ تواند به‌ محض مشاهده هر چیز جالب‌ توجهی، آن را بردارد. اصطلاح لوس شده در مورد کودک مستقل و لجبازی که شروع به اظهار نظر و دخالت در امور کرده است نیز به‌ کاربرده می‌ شود. زیرا اطرافیان با مشاهده ثبات قدم و اراده تغییر ناپذیر او، آن را دلیلی بر لوس بودنش به شمار می‌ آورند. بعضی از مشکلات رشد، همواره با رفتارهای خودخواهانه و لوس کودک اشتباه گرفته می‌ شوند. مشکلات رشد شامل اختلافات گفتاری و شنوایی، اوتیسم، مشکلات خلقی و مزاجی و اختلال کمبود توجه می‌ شوند. کودکی که دچار بیماری مزمنی شده یا والدینش از هم جدا شده‌ اند، ممکن است تحت‌ فشار روانی باشد، نه لوس٫ کودک لوس به انتهای خط نرسیده و قابل بازگشت است. راهنمایی‌ های محبت‌ آمیز می‌ توانند رفتار کودک را تغییر دهند و نتیجه شادی‌ بخش‌ تر و خوشحال‌ کننده‌ تری برای والدین و نیز برای کودک به همراه داشته باشند. منبع: کودک آنلاین

انتهای پیام

دیدگاه شما