جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

ترس‌های شبانه کودکان

خیلی از والدین از این مسأله گله‌ مندند که کودک شان خیلی می‌ ترسد و حاضر نیست شب‌ ها در اتاقش بخوابد یا اگر اتاق تاریک باشد، به هیچ‌ وجه زیر بار نمی‌ رود که در اتاق بماند یا همین که شب می‌ شود، کودک به مادر می‌ چسبد و می‌ گوید من می‌ ترسم... .

کد خبر: ۴۸۵۲۹۲
ترس‌های شبانه کودکان

به گزارش جی پلاس، پریسا قیاسی، روانشناس کودک و مشاور فرزند پروری، در این باره گفت: «علل متفاوتی می‌ تواند منجر به ترس شبانه در کودکان شود. با این حال یکی از عمده‌ ترین دلیل آن، تخیلات ذهنی کودک به‌ خصوص در سنین زیر شش سال است.» وی در ادامه افزود: «در سنین زیر شش سال ممکن است کودک فیلم یا کارتونی ببیند که در آن موجودات تخیلی نقش‌ آفرینی کرده‌ اند یا اینکه شاهد تماشای صحنه‌ های ترسناکی بوده که البته هر چند از نظر ما ترسناک نیست ولی با توجه به سن و موقعیت کودک که این تصاویر برایش ترس‌ آور بوده، به واسطه تخیلات قوی‌‌ اش، به تصاویری که دیده، بال و پر می‌ دهد و صحنه ترسناکی در ذهنش نقش می‌ بندد. به همین خاطر وقتی در اتاقی تاریک است، هر لحظه فکر می‌ کند که از پشت در یا از توی کمد یا پشت جالباسی قرار است که موجود وحشتناکی بیرون بیاید و حاضر نمی‌ شود در اتاق تنها بماند و دائم به والدینش می‌ چسبد.» این روانشناس کودک با اشاره به اینکه دیگر علل ترس‌ های شبانه کودک می‌ تواند صحبت‌ های رد و بدل‌ شده بین او و دوستانش یا بزرگسالان باشد که به گوشش شنیده، توضیح داد: «علت دیگر در شکل‌ گیری ترس کودک، می‌ تواند حرف‌ ها و داستان‌ هایی باشد که طی روز کودکان برای هم تعریف می‌ کنند البته گاهی هم این بچه‌ ها در جمع بزرگسالان، مطالبی را می‌ شنوند که باعث ایجاد ترس و وحشت بیشتر در آنها می‌ شود مثلا صحبت درباره موجودات افسانه‌ ای یا جن یا اتفاق و عجیب و غریبی که برای فردی افتاده است و... بنابراین طبیعی است در این شرایط به کمک تخیلات قوی‌ ای که دارد، صحنه‌ های ترسناکی را در ذهن خودش مجسم کند و همین که شب می‌ شود منتظر باشد که در تاریکی، اتفاقات ناخوشایندی برایش بیفتد.» وی همچنین اشاره کرد که ترس‌ و اضطراب‌ کودک می‌ تواند به دلیل مسائل دیگری هم باشد که به این شکل نمود پیدا کرده است، مثلا در خانواده‌ هایی که والدین اختلاف شدید دارند، به دلیل اینکه کودک می‌ ترسد مبادا پدر یا مادر را از دست بدهد. کودکانی که به تازگی وارد محیط مهدکودک و مدرسه شده‌ اند یا در محیط مدرسه توسط کودک قلدری اذیت می‌ شوند یا تحت آزار جسمی یا جنسی قرار دارند، ممکن است ترس و اضطراب شان به شکل ترس از تنهایی یا تاریکی تظاهر پیدا کند. قیاسی به والدینی که دارای چنین فرزندانی هستند، توصیه کرد که برای درمان و کمک به این کودکان در مرحله اول با کودک شان صحبت کنند و بدانند در ذهن او چه می‌ گذرد. به عنوان مثال اگر فرزندشان از موجودات تخیلی می‌ ترسد، چراغ را روشن کنند و همه اطراف خانه را به او نشان دهند، کنارش بمانند به خصوص موقع خواب و این اطمینان خاطر را بدهند که چیزی نیست و مراقبش هستند تا زمانی که به خواب برود. در صورتی که لازم باشد چراغ خوابی در اتاق روشن کنند. این کارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه تهران در نهایت با هشدار اینکه والدین باید مراقب واکنش های رفتاری خود در برابر کودکانی که دچار ترس‌ های شبانه می‌ شوند باشند، گفت: «والدین نباید هیچ‌ وقت ترس کودک را مسخره کنند یا دست‌ کم بگیرند و بگویند که «اینکه ترس نداره!»«تو بزرگ شدی این رفتارها چیه؟» و... در این سنین، ترس کودک طبیعی است و باید این مساله را پذیرفت و با او حس همدری و همدلی داشت. در این شرایط بهتر است به کودک بگویید: «می‌ دونم که احساس ترس می‌ کنی، ولی مامان جون اینجا چیزی نیست و برای اینکه مطمئن شی با هم همه جا رو نگاه می‌ کنیم» معمولا این ترس‌ ها بعد از چند روز برطرف می‌ شود ولی اگر بعد از مدتی دیدید که مشکل همچنان وجود دارد یا برای زمانی طولانی است که دچار این ترس‌ هاست، حتما به یک روانشناس کودک مراجعه کنید. چرا که در بسیاری از موارد ترس کودک نشان از اضطراب او از مسائل دیگری است که حتما لازم است ریشه‌ یابی شود.» منبع: سلامت نیوز

انتهای پیام

دیدگاه شما