به گزارش جی پلاس، ما ساعت های زیادی از روز را تنبلی می کنیم، وقت زیادی را در دنیای مجازی صرف گشت و گذار در مطالب بی ارزش می کنیم و روزهای زیادی هم هست که واقعاً کار مفیدی را که قصد انجامش را داشتیم، انجام نمی دهیم. عملاً کاری نمی کنیم! چطور می توانیم به این خمودگی غلبه کنیم؟ کافی است کمی تمرین کنیم که عادات مؤثرتر و مفیدتری را در طول روز انجام دهیم و هر از چند گاهی، تمرین مان را کمی بیشتر کنیم. اگر این تمرین مداوم و هدفمند نباشد، نباید انتظار داشت که خیلی زود به مهارت های کامل در رعایت انضباط دست یابیم. باید دقت کنیم که برای منضبط تر شدن، نبایستی نگران کمبود انگیزه ها باشیم. فقط باید از هیجانِ تمرینِ کاری که می توانیم در آن بهتر شویم، لذت ببریم. چه حسی فوق العاده تر از لذت یادگیری روش و درسی تازه، اصلاً بگذاریم همین لذت، انگیزه دهنده ما باشد. حالا می رسیم به آن سه مهارت ساده که برای رسیدن به انضباط بیشتر، می توان در عادات روزانه به کار بست. ۱- به خودتان بگویید: «بعدش قرار است این کار را انجام دهم» به جای این که برای خودمان یک لیست بلندبالا از کارهایی که قرار است انجام دهیم تنظیم نماییم، ذهن مان را تنها متمرکز «یک کار برای بعد از اتمام کارِ حال حاضر» نماییم. به جای آن که بگوییم باید یک زمانی این کار مهم را انجام دهیم، به خودمان بگوییم من همین حالا باید انجامش دهم. به جای آن که به خودمان اجازه دهیم که تنبلانه به شبکه های اجتماعی مختلفی برای اتلاف وقت مراجعه کنیم، بهتر است به این موضوع فکر کنیم که دقیقاً بعد از این چه کاری را بایستی انجام دهیم. بنابراین فقط یک کار را انتخاب می کنیم. مهم نیست که آن کار چه باشد یا چقدر انجامش اهمیت داشته باشد، فقط قرار است کارهایی را انتخاب کنیم که در آن برهه زمانی، انجامش برای خودِ ما اهمیت دارد. ۲- از خودتان بپرسید: «کوچک ترین گامی که می توانم حالا بردارم، چیست؟» خیلی از ما به دنبال چیزی در لیستمان (که در ذهنمان، به طور دیجیتال و یا روی کاغذ تعریف کرده ایم) می گردیم و ناخودآگاه فکر می کنیم: «ولی انجام دادن این یکی که خیلی سخت است!» برای همین از انجامش سر باز می زنیم، چون در فکرمان انجام پروژه ای بزرگ از مجموعه آن کارهاست که مستلزم رعایت جزئیات دقیقی است. یادمان باشد که قرار نیست همین حالا یک پروژه پیچیده را سامان دهی کنیم، فقط قرار است یک کار کوچک ولی مهم انجام دهیم. به جای این که بگوییم: «همین حالا یک مقاله بلند می نویسم!» بگوییم «قرار است از سه نکته در مقاله ام حرف بزنم.» اگر انجام کوچک ترین بخش از جزئیات کار هنوز در نظرمان دشوار آمد، با خودمان بگوییم: «باشد! فقط ۵ دقیقه روی این بخش کار می کنم، البته همین حالا!» گاهی فقط راهش همین است، که موضوع را به طرز خنده داری برای خودمان ساده حلاجی کنیم! ۳- از خودتان بپرسید: «دقیقاً چه چیزی من را از تمرکز رویِ این بخش از کار باز می دارد؟» حتی وقتی برای خود کاری که ارزش تمرکز کردن دارد تعریف و آن را به بخش های کوچک تر هم تقسیم کرده ایم، هنوز در ناخودآگاه مان تنبلی و مقاومت وجود دارد. اگر فوراً کوچک ترین گام برای انجامِ «آن وظیفه بعدی» را برنمی داریم، باید از خودمان علت را بپرسیم. چه چیز مرا متوقف می کند؟ آیا می توانیم این موضوع را حل کنیم؟ پنجره های متعددی را که روی مرورگر باز کرده ایم ببندیم، تلفن مان را خاموش کنیم و کنار بگذاریم، یا از دوستان یا اعضای خانواده مان بخواهیم به ما نیم ساعت وقت دهند تا روی کار مهم مان متمرکز باشیم. آیا می توانیم از کسی کمک بخواهیم و از او انتظار پاسخگویی مناسب داشته باشیم؟ معمولاً ساده ترین راه حل این است که از تمام عواملی که حواس مان را پرت می کند، فاصله بگیریم و بعد اولین اقدام را برای برداشتن کوچک ترین گام در آغاز کار، انجام دهیم. وقتی این روند را یک بار به طور کامل انجام دادیم، آن را دو یا چند بار دیگر هم تکرار می کنیم. بین هر بار انجام این روند، به خودمان کمی استراحت می دهیم و هر بار روند را کامل می کنیم، به خودمان ۲۰ دقیقه زمان آزاد جایزه می دهیم که فقط مال خودمان باشد و هر طور خواستیم، آن را می گذرانیم. اگر بتوانیم در طول روز چند جلسه تمرینی این چنینی برای خودمان تعریف کنیم، در هدفمندی بیشتر کارها و رعایت انضباط، مهارت می یابیم، زمانی که کاملاً ماهر شدیم، دیگر انجام هر کاری ساده و ناچیز به نظر خواهد رسید! منبع: یک پزشک
با کمی تمرین میتوانید
منظم باشید
درست است که تعریف کردن نظم و انضباط برای تک تک لحظه های زندگی، کاری دشوار و خسته کننده است، اما همه قبول دارند که رعایت نسبی نظم، برای ما لازم است.
کد خبر:
۴۸۱۲۰۹