سارا شریعتی، معتقد است سیاست گذاری های شاد کردن جامعه، ناموفق بوده اند. به گزارش خبرنگار سبک زندگی جی پلاس؛ سارا شریعتی در همایشی که تحت عنوان دین و شادی برگزار شد، با اشاره به رویکرد انتقادی اش در جامعه شناسی، گفت: علت مهم شدن شادی این است که در جامعه ما سیاست و اقتصاد که از مسائل تاثیرگذار هستند، با بحران مواجه شده اند. سیاست با با ممنوعیتها و شکستهایش و اقتصاد با نابرابری هایش، سهمی جدی در این ناامیدی و دوری از شادی داشته اند. شریعتی با اشاره به این که شادی فردی من باید توسط جامعه تایید شود، گفت: وقتی شادی فردی باشد، من می بینم فقر و سرکوب وجود دارد، گرسنگی وجود دارد، شادی ام رفع می شود، ما نیاز داریم که زمینه شادی در جامعه وجود داشته باشد. چون این زمینه نیست، دو اتفاق برای شادی می افتد، اولین اتفاق، دگردیسی شادی است چون شادی در اشکال شناخته شده و در جشن های مشخص عیان نمی شود. شادی، محدود، ممنوع و نقد می شود؛ در نتیجه در چهره های دیگر تغییر شکل میدهد مثل مجالس ترحیم که خود تبدیل به مهمانی بزرگ میشود یا مراسم های مذهبی بعضا تبدیل به جشن میشود. وی افزود: مثلا حرکتهای برخی افراد در مراسم عاشورا دگردیسی مراسم شادی است. جامعه نیاز به شادی دارد، در جامعه ناامید نمیتوان شاد بود. نیاز داریم از همان ساخته هایی که موجود است، استفاده کنیم و آنها را تغییر دهیم. دومین چهره اش نیز مخاطره است؛ در مواقعی که شادی خودجوش به وجود می آید مثلا یک تیم فوتبال برنده می شود همه شهر برای شادی بیرون می ریزند؛ حتی شادی افراطی و کنترل نشده در حد عبور از همه خطوط ممنوعه که می تواند خطرناک باشد. این دو چهره شادی در جامعه ماست. فرهنگی که با زیست شادمانه ناسازگاری پیدا می کند با سیاست گذاری هم ناسازگاری دارد. گاهی احساس نارضایتی در فرد از دلایل آن بیشتر است چون در زمینهای زندگی میکند که شاد نیست. شریعتی تاکید کرد: تا زمانی که زیرساخت های اجتماعی برای تعیین شادی های فردی ما وجود نداشته باشد، هیچ تئولوژی نمی تواند شادی آفرین باشد. مذهب ما در شادی و خوشبختی نقش تعیین کننده دارد و اگر زمینه های اجتماعی، شرایط شکوفایی را ایجاد نکند بی فایده است. زمینه اجتماعی ما برای غم مساعد است و نیازمند ساخت الگوهای شادی هستیم. آیین و الگوسازی یک از مهم ترین سرفصل های علوم اجتماعی ماست و مهم ترین کاستی دنیای مدرن ما ابداع آیین است. به نظر می رسد ما از ابداع آیین شادی بخش، ناتوانیم زیرا آنقدر آیین را به آیین نامه تبدیل و آن را محدود کرده ایم که هر گونه خودجوشی و نیاز، محدود و اسیر می شود. این جامعه شناس خاطرنشان کرد: اگر بخواهیم نیاز به شادی را مهم بدانیم، باید این الگو را بسازیم؛ ساخت این الگوهای جدید، ساخت فرمایشی از بالا نیست. ساختی است که نیاز به مشارکت مردم و استفاده از فرهنگ های قومی و محیطی خودشان دارد. فرهنگ تاریخی گذشته، جشن و شادی در جامعه را با جهت گیری فرهنگی و انتقادی خودشان هماهنگ کنند تا بتوانند فرهنگ شادی را به وجود بیاورند تا زمانی که این تایید را از متن اجتماعی خودمان برای شادی و سعادت نگیریم، نمی توانیم به نتیجه برسیم و شادی تحویل دهیم و ناگزیر می شویم در دپارتمان جامعه شناسی، نبود شادی را به عنوان یک مساله مورد بحث قرار بدهیم.
جی پلاس؛ سارا شریعتی: شاد نبودن جامعه بخاطر ممنوعیت های سیاسی و نابرابری های اقتصادی است
کد خبر:
۴۸۹۴۷۹