جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

پنچرگیری مادر و آشپزی پدر، فرزند را انعطاف‌پذیر می‌کند

با گذشت زمان و پیشرفت زندگی، روابط نیز شکل پیچیده تر و متفاوتی به خود می گیرند از جمله روابط حاکم میان فرزندان و والدین؛ بنابراین با تغییرات زندگی، شیوه های رفتار و تربیت صحیح نیز تغییر می کند. فرزندان امروز با فرزندان دیروز فرسنگ ها فاصله دارند و برای ادب آموزی باید مسیر دیگری را طی کنند.

کد خبر: ۴۸۵۲۲۷
پنچرگیری مادر و آشپزی پدر، فرزند را انعطاف‌پذیر می‌کند

به گزارش جی پلاس، پریسا خسروتاش روانشناس کودک و نوجوان «روش های صحیح تشویق و تنبیه»، «ایجاد اعتماد به نفس» و «وقت گذراندن با فرزندان» را سه فاکتور اساسی و مهم در الفبای فرزندپروری و ادب آموزی کودکان و نوجوانان دانست و همچنین وجود قوانین و انضباط و هماهنگ بودن والدین با یکدیگر را نیز در ادامه مسیر فرزند پروری موثر عنوان کرد. خسروتاش می نویسد: در ادب آموزی فرزندان اینکه پدر و مادر چقدر به روش های تشویقی و تنبیهی آشنا هستند و چقدر تشویق را به کار می گیرند اهمیت دارد. زمانی هست که ما می دانیم تشویق لازم است اما خیلی در آن حرکتی نداریم و یا بیشتر در مسیر سرزنش یا نکات منفی را به فرزند گفتن حرکت می کنیم و فکر می کنیم فرزند را به سمت تادیب سوق می دهیم در حالی که چون در فرزند عکس العمل منفی ایجاد می شود فضای تربیتی مساعدی را نداریم. پدر و مادر باید حد و حدود تنبیه و تشویق را بشناسند این روانشناس افزود: نمی گویم تنبیه لازم نیست بلکه منظورم این است که والدین باید حد و حدود تنبیه و تشویق را بشناسند و بدانند که اگر در طی یک روز چهار بار تشویق ارائه می کنند مجاز هستند در مقابلش یک بار تنبیه داشته باشند. اگر تنبیه بیشتر از یک بار شود آزار دهنده است و تاثیرات منفی اش نیز بر روی شخصیت کودک و نوجوان زیاد است، البته این روش فقط مربوط به فرزندان نیست بلکه در رابطه با بحث زوج درمانی هم مطرح می شود یعنی چهار عکس العمل مثبت می تواند یک عکس العمل منفی را خنثی کند؛ بنابراین پدر و مادر باید از کنار بخشی از اشتباهات فرزند که خیلی پرتکرار و پر رنگ نیست بگذرند و فضای تشویق را پر رنگ تر کنند ولی تنبیه را هم در جایگاه خودش داشته باشند. تنبیه بدنی هم از دیدگاه روانشناسی و هم از دیدگاه دینی منسوخ است تنبیه بدنی هم از دیدگاه روانشناسی و هم از دیدگاه دینی منسوخ است. بهتر است والدین از تنبیه محرومیتی استفاده کنند، مثلا اجازه بازی کردن یا در فضایی حضور داشتن را به فرزند ندهند، محروم سازی می تواند نتایج خوبی داشته باشد. والدین باید با افعال مثبت با بچه های خود صحبت کنند تا از این طریق فرزندان شان را به سمت اعتماد به نفس بالاتر برای درست رفتار کردن سوق دهند. در واقع فرزند را در رودربایستی قرار دهند که تاثیرات خوبی دارد. والدین چقدر با فرزندان خود وقت می گذرانند؟ والدین چقدر با فرزندان خود وقت می گذرانند، وقتی می خواهند بچه را ادب کنند یعنی می خواهند ارزش های خود، خانواده و همسر را به عنوان درست و غلط زندگی به بچه منتقل می کنند. پدر و مادری می توانند این ارزش ها را منتقل کنند که وقت بیشتری را با فرزندان شان بگذرانند اگر کمتر برای آنها وقت صرف کنند نباید انتظار تأدیب درست داشته باشند، زمان بیشتری را با فرزندان صرف کردن، فرصت بیشتری ایجاد می کند تا والدین حرف هایشان را در حین بازی ها و ارتباطات خود منتقل کنند. خوب است پدر و مادر نقش های متفاوت یکدیگر را تمرین کنند هر خانه و خانواده ای قوانین و نظم خاص خودش را دارد که لازم است به فرزندان گوشزد شود؛ همین طور خوب است که پدر و مادر نقش های متفاوت یکدیگر را تمرین کنند مثلا مادر پنچرگیری کند و پدر آشپزی؛ این کار به رفتار بچه ها انعطاف پذیری می دهد و بچه متوجه می شود که بین پدر و مادر تفاهم وجود دارد. ادب آموزی یک کلمه کلی است ما باید به بچه ها درس زندگی بدهیم. اگر پدر و مادر با هم اختلاف نظر دارند باید در خفا حل کنند پدر و مادر در قواعد و اصولی که منتقل می کنند و در ارتباطی که با بچه ها دارند خیلی هماهنگ باشند. همیشه پشت هم باشند، اگر پدر و مادر با هم اختلاف نظر دارند باید در خفا حل کنند و فرزند از آن اطلاعی نداشته باشد در غیر اینصورت اعتبار پدر و مادر از بین می رود. منبع: شفقنا

انتهای پیام

دیدگاه شما