به گزارش جی پلاس، کودکان در دو سالگی بیش از پیش متکی به خود و برای نخستین بار حرف گوش نکن می شوند. در حالی که کودک تان مهارت های کلامی رو به رشد خود را تمرین می کند، بیش ترین کلماتی که به گوش تان می خورد: نه، مال منِ، خودم می کنم یا بلدم است. در این مرحله راهنمایی عاطفه ابزار مهمی می شود که والدین می توانند به کار ببرند تا به نوپایان کمک کنند بااحساس سرخوردگی و خشم که به تدریج در آن ها آشکار می شود، به درستی رو به رو شوند. در این مرحله نیز همچون همه مراحل رشد، مفید است که والدین به اختلاف ها و چالش ها از دیدگاه کودک بنگرند، از آنجا که رشد او در این مرحله به طور عمده بر این متمرکز است که خود را به عنوان یک موجود کوچک مستقل تثبیت کند، بکوشید تا از موقعیت هایی که به او این احساس را می دهد که قدرت و کنترلی ندارد، دور بماند. زنی در یکی از گروه های تربیتی شرح داد که سعی کرده بود پسر دو ساله اش را وادار به خوردن یک قطره چکان پر از داروی صورتی رنگی کند که برای عفونت گوش تجویز شده بود. او به همان روشی که از نوزادی با فرزندش رفتار کرده بود، او را در حوله می پیچد، محکم نگه می دارد و می کوشد تا او را مجبور به فرو بردن دارو کند. مادر شرح داد که: اما او دیوانه وار جنگید و حاضر نشد آن را بخورد. سپس خواهرم به اتاق آمد، قطره چکان را از دستم گرفت و به پسرم گفت: می خواهی خودت این کار را بکنی؟ پسرم سرش را به علامت تأیید تکان داد، قطره چکان را گرفت، دارو را در دهانش فشار داد و تا آخرین قطره قورت داد. او می خواست که کمی اختیار دار وضعیت باشد. در حالی که نوپایان با مسائل استقلال دسته و پنجه نرم می کنند، به طرز فزاینده ای به کودکان دیگر نیز علاقه مند می شوند. در واقع، به نظر می رسد کودکان از سن شیرخوارگی به شدت به تفاوت ها و شباهت های افرادی که بیشتر شبیه خودشان هستند، آگاه هستند. اگر چه شاید نوپایان به شدت مجذوب یکدیگر شوند، هنوز فاقد مهارت های اجتماعی مورد نیاز برای بازی خوب با یکدیگر هستند. در واقع با در نظر گرفتن قوانین مالکیت نوپایان که عبارت اند از: اگر من ببینم، مالِ من است. اگر مالِ تو باشد و من بخوام، مالِ من است. اگر مالِ من است، تا ابد مالِ من است. تلاش برای مشارکت و بازی جمعی اغلب مشکل آفرین است. والدها باید درک کنند که این نگرش ها به علت بدجنسی نیست، بلکه فقط روش ابراز وجود نوپاست. کودکان این سنی فقط می توانند نقطه نظر خودشان را ببینند و قادر به این درک نیستند که شاید دیگران نظر متفاوتی داشته باشند.، در نتیجه، مفهوم مشارکت برای آن ها بی معنی است. اما اختلاف کودکان بر سر اسباب بازی و جار و جنجال عاطفی که معمولاً پیش می آید، جنبۀ مثبتی دارد. چنین برنامه هایی فرصت های بی نظیری برای راهنمایی عاطفه فراهم می آورند. والدین می توانند با پذیرش و نام گذاری خشم یا سرخوردگی کودک نوپا به او کمک کنند. همچنین والدین می توانند به تدریج راه حل یابی را با فرزندان شان تمرین کنند؛ به این ترتیب که مفهومِ به نوبت را به آن ها بشناسانند. اگر اختلاف به دعوای فیزیکی بینجامد به متجاوز بفهمانید که: وقتی عصبانی می شویم همبازی مان را نمیزنیم یا اذیت نمی کنیم و سپس توجه تان را به قربانی معطوف دارید و او را دلداری دهید. همچنین به یاد داشته باشید که به محض مشاهده کوچک ترین گرایش نوپایتان به مشارکت، او را تحسین و تشویق کنید، اما توقع چنین رفتاری را نداشته باشید. در این سن معمولاً بازی موازی - که هر کودک در فضای خود می ماند و مستقل بازی می کند - موفق تر است. اختلاف های نوپایان بر سر لوازم هیچ گاه پایان نمی یابد اما بد نیست که به خاطر آرامش تان این صحنه ها را به حداقل برسانید. می توانید برای کودک تان توضیح دهید که فقط در صورتی می تواند اسباب بازی اش را به خانۀ دوست یا مهدکودک ببرد که حاضر باشد به بقیه اجازۀ بازی کردن با آن را بدهد. هنگامیکه قرار است همبازی های کودک تان به خانۀ شما بیایند، از او بخواهید چند لوازم خاص را که میهمانان حق دست زدن به آن ها را ندارند، انتخاب کند. سپس ضمن انجام مراسم مختصری و پیش از آنکه میهمانان برسند، آن لوازم را در جایی دور از دسترس قرار دهید. این کار می تواند به کودک احساس قدرت و کنترلی را که می خواهد، بدهد. علاوه بر هوشیاری فزایندۀ نوپا به اینکه جدا از دیگران است، نقطه عطف اجتماعی مهمِ دیگر نوپا علاقه او به بازی خیالی است. کودکان بین دو تا سه سالگی شروع به نمایش رفتارهایی می کنند که قبلاً از افراد دیگر خانواده دیده اند. نکتۀ تازه در این عمل، توانایی کودک در به یاد سپردن رفتارها و رویدادها و سپس به یاد آوردن آن ها و تقلید از آن هاست. تماشای کودک دو ساله ای که وانمود می کند آشپزی می کند، ریش می تراشد، زمین را جارو می زند یا با تلفن حرف می زند، لذت بخش است. به علاوه تماشای کودک که با ملایمت خرسش را می بوسد و به او شب به خیر می گوید یا با خشونت عروسکش را برای بدرفتاری سرزنش می کند، یاد آور آن است که کودکان تا حد زیادی با مشاهده اطرافیان شان یاد می گیرند که چگونه عواطف شان را اداره کنند. منبع: کودک آنلاین
استقلالطلبی در کودک نوپا
سال های نوپایی لذت بخش و پرهیجان است، در این سال ها فرزند شما به مفهومی از خود دست پیدا کرده و شروع به اکتشاف آزادی عمل و استقلال می کند اما بی دلیل نیست که این دوره را دو سالگی وحشتناک نیز نامیده اند.
کد خبر:
۴۸۵۱۰۲