به گزارش جی پلاس، نشستن جلوی کامپیوتر در تمام روز باعث می شود که فرد وزن بیشتری را روی بخش میانی بدنش تحمل کند، وضعیت درست قرارگیری قامتش به هم می خورد و روز به روز مجبور می شود بالشتک های بیشتری را پشتش بگذارد. به مرور زمان ممکن است سر، گردن و شانه تان شروع به قوز پیدا کردن رو به جلو کنند. هم راستایی ستون فقرات تان به هم بخورد و شما کوتاه تر و گرد و قلمبه تر به نظر خواهید رسید، حتی اگر شکم بزرگی نداشته باشید. بهترین راه مقابله با این وضعیت بدنی ناشی از پشت میز نشینی این است که کمتر بنشینید.
توصیه انجمن قلب آمریکا درباره روزانه ۱۰ هزار گام برداشتن تقریباً معادل توصیه مقام ارشد بهداشتی آمریکا درباره حدود ۳۰ دقیقه فعالیت جسمی در اغلب روزهای هفته است. توصیه عملی این است که افراد هر ۲۰ دقیقه کارشان را قطع کنند و از پشت میز برخیزند و راه بروند و شانه ها و گردن شان را بچرخانند. اگر بتوانید با ایجاد تغییرات جزئی در برنامه روزانه تان حرکات جسمی بیشتری درون آن تلفیق کنید، حتی ممکن است نیاز نداشته باشید به سالن ورزش بروید. به خصوص که یک پژوهش منتشرشده در ژورنال سالنامه های پزشکی داخلی نشان داد یک وعده ورزش روزانه ممکن است نتواند به طور کامل اثرات زیان بار نشستن در تمام روز را برطرف کند، اما حرکت کردن در تمام طول روز از همه مطلوب تر است. تمرین های مقاومتی هم کمک کننده است. حرکت سوپرمن (که در آن روی شکم تان دراز می کشید و بازوها و پاهایتان را به سمت سقف بالا می آورید) باعث تقویت کمر شما می شود؛ پرس بالای سینه با دست معکوس نیز می تواند حالت قوزک کردن را برطرف کند و تیغه های شانه را به سمت عقب بکشد. پل زدن روی شانه ها به طوری که لگن از زمین بلند شود، باعث باز شدن مفاصل لگن، تقویت عضلات
گلوتئوس در باسن و تقویت بخش میانی بدن و پشت می شود. کارفرمایان آگاه کارکنان شان را به حرکت کردن بیشتر تشویق می کنند؛ این خط مشی کاملاً به نفع شرکت است زیرا سالم تر بودن کارکنان به معنای کاهش هزینه های مراقبت بهداشتی و بهره وری بیشتر آنان است. اعمال این خط مشی همچنین باعث جذب کارکنان بااستعدادتر می شود، چرا که نسل جدید یا نسل هزاره ای عموماً به تعادل میان کار و زندگی و محیط کار سالم اهمیت می دهند. برخی از شرکت ها ردگیرهای آمادگی بدنی مانند Fitbit به همراه برنامه های کاری را به کارکنان ارایه می دهند که آنان را به بلند شدن از پشت میز و برگزاری ملاقات های کاری در حال راه رفتن (walking meeting) یا انجام وظایف شغلی مانند جوابگویی به مراجعان، همکاران یا سایر تماس ها در حال ورزش کردن (که اصطلاحاً کار در حال ورزش یا sweatworking نامیده می شود)، تشویق می کند. این اشکال جدید انجام وظایف کاری باعث می شود، افراد در طول روز کاری شان فعالیت جسمی بیشتری داشته باشند و کمتر بنشینند. یک شیوه دیگر که دارد محبوبیت پیدا میکند: میزهای کاری تردمیلی یا میز کاری نشسته/ایستاده (sit/stand desk) هستند که به کارکنان
اجازه می دهند تا ارتفاع فضای کاری شان را بالا ببرند و به این ترتیب بتوانند در حال ایستاده، کار کنند. توجه به این انواع جدید میزهای کار با انتشار نتایج بررسی های اخیر که بیانگر زیان های نشستن برای سلامت است، افزایش یافته است. با این وجود هنوز برخی از انواع کارها هستند که فقط هنگامی که نشسته باشید، به بهترین وجه انجام می شوند؛ برای مثال تایپ کردن و راه رفتن هم زمان بسیار مشکل تر از حرف زدن و راه رفتن هم زمان است. همچنین وظایف کاری که نیاز به تمرکز شدید دارند، در حال نشستن یا ایستادن در یک مکان، بهتر انجام می شوند. بررسی اخیر دانشگاه یانگ بریگهام نشان دهنده کاهش اندکی در میزان توجه و توانایی تایپ کردن در هنگام کار کردن روی میزهای کار تردمیلی بود. طراحی کلی محل کار نیز می تواند نقشی در واداشتن کارکنان به فعال بودن بیشتر داشته باشد. طراحی طبقه کاری ساختمان به صورت باز و بر اساس فعالیت جسمی نیز به کارکنان اجازه حرکت در طول روز و رفتن به محل های تجمع و استراحت را می دهد را که در آن می توانند با همکارشان قهوه ای بنوشند یا یک جلسه کاری ایستاده را برگزار کنند. حرکت از یک ایستگاه کاری (station) به
ایستگاه دیگر راه دیگری برای اصلاح وضعیت نشسته در تمام طول روز است. منبع: همشهری آن لاین نشستن مداوم پشت میز برابر با سیگار کشیدن!
نشستن برای مدت های طولانی در هر روز آن قدر در ایجاد مشکلات بهداشتی گوناگون نقش دارد که برخی نشستن را «سیگار کشیدن جدید» می نامند.
کد خبر:
۴۸۴۸۴۲