جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روش‌هایی برای بهبود لکنت زبان در کودکان

لکنت در کودکان علت های مختلفی دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد، در این مطلب به این عوامل و راهکارهایی برای درمان آن اشاره شده است.

کد خبر: ۴۸۴۲۹۰
روش‌هایی برای بهبود لکنت زبان در کودکان

به گزارش جی پلاس، برای اینکه کودکان دچار لکنت زبان نشوند یا اگر احیاناً مبتلا به لکنت غیر وراثتی هستند برای بهبود آنها باید به نکاتی چند توجه لازم مبذول داشت، نکاتی مانند: ۱)به سخنان کودک هر چند هم که بی ربط و بی محتوا باشد باید با دقت و اشتیاق گوش داد تا کودک احساس کند که به شخصیت او احترام می گذارید و اعتماد به نفس او بیشتر شود اعتماد به نفسی که یکی از عوامل مهم کاهش لکنت زبان است. ۲)به کودک باید آموخت که آهسته صحبت کند و آزادانه از دستگاه صوتی خود استفاده کند و هیچ گونه کشش عضلانی در موقع صحبت کردن در خود ایجاد نکند. ۳) اگر کودک دیر شروع به صحبت می کند نباید ناامید شده و با اصرار و زور او را به تمرین واداشت و باعث خستگی، ناامیدی و اضطراب کودک شد؛ زیرا این عوامل خود زمینه ساز اختلال در گفتار و دیر باز شدن زبان در کودک است. در این گونه مواقع بهتر است اجازه دهید که به طور طبیعی و آزاد به خاطر نیازهای غریزی شروع به صحبت کند. والدین می توانند به طور غیر مستقیم و با حوصله و صبر با او به تمرین بپردازند و موجب تقلید صحیح کودک در ادای کلمات شوند. تشویق در این مرحله می تواند بسیار کارساز باشد و موجب رشد سریع کودک در زمینه سخن گویی شود. ۴) کودک باید در خانه احساس امنیت و آرامش کند، والدین هرگز نباید جلوی چشم کودک به مشاجره و دعوا بپردازند زیرا روح و احساس کودک دچار وحشت و اضطراب می شود که در ایجاد لکنت زبان مؤثر است. ۵) زمانی که کودک شروع به زبان باز کردن می کند وجود همسالان و بازی با آنها بسیار ضروری و در یادگیری مؤثر است زیرا کودکان با هم حرف می زنند و این خود تمرین تکلم برای آنهاست. ۶) اگر کودک دارای لکنت زبان است و مطمئن هستید که لکنت وی وراثتی نیست حتماً روزانه لحظاتی را با وی تمرین کنید. تمرین مکالمات را با جمله های ساده ای که برای کودک تقلید آنها آسان است شروع کنید و هرگز کودک را خسته نکنید. این تمرین ها موجب می شود که بهبودی در اختلال لکنت زبان حاصل شود یا اگر به عللی مؤثر واقع نشود لااقل جلوی پیشرفت آن را سد خواهد کرد. ۷) اگر در خانواده کسی هست که لکنت زبان دارد هرگز کودک را در سنی که زبان باز می کند نباید مدت های طولانی با وی تنها بگذارید زیرا کودک بر اثر تقلید و تمرین لکنت را از او یاد گرفته و به آن عادت می کند. ۸) حالت های هیجانی کودکان را تا جایی که امکان دارد کنترل کنید زیرا هیجان های بیش از اندازه نیز در ایجاد لکنت زبان تأثیر دارد، تا جایی که حتی بزرگسالان نیز در هنگام داشتن هیجان شدید دچار لکنت زبان و تکلم غیرطبیعی می شوند. ۹) با تشویق و تأیید، کودکان را به تحرک و تفکر وا دارید زیرا اعمال و تحرکات و تفکرات کودک زمینه ساز پیشرفت زبان و تکلم او به شمار می رود. در این مرحله از زندگی کودکان معمولاً حالت تجاوز و عصیانگری دارند با مشاهده این حالت هرگز پرخاشگری و عصیان کودک را با پرخاشگری و عصیان جواب ندهید و به نحوی او را هدایت و کنترل کنید که این حالات طبیعی به افراط و تفریط نینجامد. ۱۰) هرگز کودکان را تحقیر نکرده و غرورشان را جریحه دار نکنید زیرا عقده حقارت از شکوفایی بسیاری از استعداد ها از جمله خوب سخن گفتن جلوگیری می کند. ۱۱) هرگز سعی نکنید کودکی که چپ دست است برخلاف میل و آسایش خودش با دست راست کار کند زیرا احتمال دارد این کار موجب لکنت زبان در وی شود. چون میان قسمتی از مغز که کنترل کارهای دست را بر عهده دارد با قسمت دیگری از مغز که کنترل کارهای سازمان تکلمی را بر عهده دارد ارتباط خیلی نزدیکی وجود دارد و اختلال در یکی موجب بی نظمی و اختلال در دیگری می شود. به همین خاطر است که اختلال در کار دست ها موجب بروز عارضه لکنت زبان خواهد شد. ۱۲) هرگز کودکان را نترسانید به ویژه در سنین اولیه که کودک احتیاج بیشتری به آرامش و امنیت دارد. ترس، دلهره، وحشت، اضطراب و هیجان های ناشی از ترس و وحشت عامل مؤثری در ایجاد لکنت زبان در کودکان هستند. ۱۳) دوست بودن با کودکان و دادن آرامش به آنها موجب می شود که آنها با تفکر سازمان فکری خود را قوی کنند و تکلمشان نیز به صورت زیباتر و بهتری رشد کند. اگر کودک در بازی ها و مسائل مربوط به خودش آزاد باشد مجبور است که درباره حل مشکلات خود فکر کند و همین تفکر برای تقویت سازمان فکری وی کافی است تا زبان در او رشد طبیعی داشته باشد. ۱۴) اگر کودک چند کلمه را یاد گرفته و خوب تکرار می کند ولی در ادای بعضی از کلمات دچار وقفه و اشکال می شود دچار لکنت زبان نیست و می توان با مهر و محبت و تشویق و همین طور با تمرین این اشکال را از بین برد. ضمن تمرین با کودک باید هیجان ها و اضطراب های او را به شکل های مختلف از بین برده و در حالت آرامش با او به تمرین پرداخت. اگر در اعمال و رفتار کودک دقیق شوید علت ترس ها و اضطراب ها را می توان تشخیص داد و اگر علت ها مشخص شوند از بین بردن آن آسان بوده و با از بین رفتن زمینه های فوق وقفه در ادای کلمات نیز از بین خواهد رفت. ۱۵) معلمان و مربیان مدارس هرگز نباید برای یادگیری و یا تربیت کودکان از تنبیه بدنی و سایر روش های رعب آور استفاده کنند زیرا بعضی از کودکان بر اثر ترس، دچار لکنت زبان می شوند. منبع : کتاب روانشناسی کودک

انتهای پیام

دیدگاه شما