به گزارش خبرنگار سلامت جی پلاس، هرچند در گذشته کشورهای آسیب دیده از تب دنگی کمتر بودند اما امروزه بیش از ۱۰۰ کشور در معرض خطر ابتلا به عفونت ناشی از پشه زدگی هستند یعنی بیش از نصف مردم دنیا در معرض خطر ۵۰ میلیون پشه زدگی مزمن قرار دارند. این نیش که در اصطلاح دنگی نام دارد به طور رسمی با عنوان "تب استخوان شکن" نامیده می شود چراکه باعث آسیب های شدیدی می شود. این نوع از نیش زدگی ها و عفونت ها به وسیله یکی از سرسخت ترین پشه های موجود در طبیعت و متنوع ترین آنها به انجام می رسد. ذکر این نکته لازم است که این نوع از پشه زدگی همانند گسترش مالاریا نیست. هم زیستی با انسان ها "دونا گوبلر" پروفسور بیماری های عفونی از دانشکده پزشکی دانشگاه دوک در این زمینه می گوید: این پشه مانند انسان زندگی می کند، می خورد و نفس می کشد. این پروفسور بیش از ۴۵ سال است که بر روی کنترل تب دنگی کار کرده است و بخش دنگی در مرکز کنترل بیماری های امریکا را تأسیس کرده است. او شاهد گسترش جهانی این بیماری از طریق فرصت دهی مضاعف به این نوع پشه ها در جهان بوده است. گوبلر افزود: شهر نشینی محیطی ایده آل برای این نوع از پشه ها فراهم کرده است. با توجه به افزایش میزان جمعیت در شهرها و مهاجرت آنها به منظور یافتن شغل، به همراه خود دنیای بی نهایتی از ذخایر خونی را برای تخم گذاری پشه ها آورده اند. حامل اصلی ویروس دنگی پشه آئدس است و خود این پشه نیز به دو صورت است: "آئدس آگوتی و آئدس آلبوپیتوس". این دو پشه بسیار شهری شده و خود را با انسان ها وفق داده اند. آنها می توانند ویروس مذکور را به همراه بیماری های دیگری مانند "تب زرد" و "چیکونگونیا و فیلاریازیس لنفاوی" به انسان ها انتقال دهند. اما نکته مهم این است که بیماری مذکور با سرعت بسیاری شیوع پیدا می کند. موفقیت این عمل در توانایی نیش زدن در طول روز این پشه هاست. برخلاف پشه هایی که حامل ویروس مالاریا بوده و شبکار هستند. "هارولد مارگولیس" یکی از پژوهشگران در زمینه بیماری های عفونی در این زمینه می گوید: استفاده از پشه بند برای محافظت افراد در مقابل دنگی مناسب نیست؛ چراکه ثابت شده، پشه بندها فقط در مقابل مالاریا که به وسیله نوعی از پشه ها که در هنگام شب حمله کرده و نیش می زنند می تواند مثمر ثمر واقع شود. هر نوع ظرفی که حامل مقدار کمی از آب باشد می تواند شرایط مساعدی برای تخم گذاری پشه های ماده را فراهم کند. مارگولیس در این زمینه می گوید: آنها هر جایی می توانند تخم گذاری کنند. این مکان ها شامل قوطی های کنسرو استفاده شده، ظرف ها و لاستیک های دست دوم و هر چیزی که آب را در خود نگه می دارد و به پشه ها این امکان را می دهد که دوباره بتوانند بر روی آن به باز تولید بپردازند، می شود. پرورش دهی آسان سطح آب، خون انسان و آب و هوای گرم می تواند بهترین شرایط و محیط را برای این نوع از پشه ها به منظور رشدشان فراهم کند. بدون وجود واکسیناسیون خاصی که در دسترس عموم باشد، اصلی ترین نوع جلوگیری از شیوع این بیماری، کنترل پشه هاست. بهترین نوع آن نیز استفاده از حشره کش ها در سطح وسیع است اما با وجود اینکه مواد شیمیایی در مکان های عمومی و فضاهای مسکونی در ابعاد گسترده ای پخش می شود اما این نوع از مواد قادر به از بین بردن کامل این نوع از پشه ها نیستند. بیش از ۷۵% از افرادی که به این نوع نیش خوردگی دچار می شوند، هرگز علائم این بیماری را تا یک دوره خاصی از خود بروز نمی دهند و این موجب گسترش راحت این ویروس به دیگر افراد می شود. در اکتبر سال ۲۰۱۲ یک شیوع گسترده از بیماری دنگی در شهر مادریا پرتغال به وقوع پیوست و در نتیجه آن ۱۸ نفر به صورت کامل به آن مبتلا شده و ۱۹۰ نفر دیگر دارای علائم و پتانسیل این بیماری شدند، این در حالی است که این بیماری در حالت طبیعی در آنجا شایع نبوده است. به گفته "اریک اسلوان"، پزشک بیماری های عفونی در مدرسه پزشکی لیورپول، بیماری های دنگی در ۱۰% افرادی که در حال بازگشت به وطن خود بوده و تب دار هستند دیده می شود. وی که شاهد افزایش این بیماری در چند سال اخیر بوده، در این رابطه می گوید: در حال حاضر ما شاهد بیماران مبتلا به دنگی بیشتری نسبت به ۱۰ یا ۲۰ سال گذشته هستیم. مشکل اصلی پزشکانی مثل اسلوان این است که تشخیص این بیماری با وجود اینکه دیگر عفونت ها نیز می توانند عامل آن باشند، سخت است و البته بعد از تشخیص نیز مدیریت بیماری به سوی بهبودی نیز خود مسأله مهمی به شمار می رود. اسلوان در این باره می گوید: به طور طبیعی شما شانس بالایی برای درمان کامل و بهبود وضعیت خود را دارید اما وی اشاره کرد: اگر مورد بسیار شدید باشد، ۱۲% احتمال مرگ و میر وجود دارد. اما به رغم میزان کم مرگ و میر ناشی از دنگی، این بیماری به یک مشکل سلامت عمومی در جهان تبدیل شده است. قبل از سال ۱۹۶۰ فقط بخش هایی از امریکای جنوبی و جنوب شرق آسیا در معرض خطر های ناشی از این بیماری قرار داشتند اما اکنون این بیماری همه کشورهای جهان را تهدید می کند. گوبلر مقصر این قضیه را مسافرت های بین المللی می داند. وی می گوید: آنچه که مشهود است این است که بیماری مذکور هم زمان با پیشرفت هواپیماها، مخصوصا هواپیمای جت گسترش پیدا کرده است. هواپیما وسیله ای برای انتقال ویروس به نقاط مختلف جهان است که موجب آسیب افراد بدون ایمنی در مقابل این بیماری می شود. سه میلیارد نفر در جهان در سال ۲۰۱۵ مسافرت خواهند کرد. همچنین مسافرت های هوایی به جابه جایی افراد به نقاط شهری و افزایش میزان جمعیت در شهرهای جهان کمک می کند. بیش از نیمی از مردم دنیا در حال حاضر در شهرها زندگی می کنند و پیش بینی می شود این میزان در سال ۲۰۵۰ به ۷۰% افزایش پیدا کند. چه کاری می توان انجام داد؟ "دریک انگلز"، مدیر بخش بیماری های گرمسیری فراموش شده در سازمان بهداشت جهانی در این باره می گوید: دنگی بیماری است که تا به حال نتوانسته ایم آن را مهار کرده یا کنترل کنیم. وی افزود: ما وسیله یا راه آسانی برای مهار گسترش بیماری دنگی نداریم. انگلز ابراز امیدواری کرد: می توان با همکاری بیشتر تولیدکنندگان آفت کش ها برنامه ای دقیق برای از بین بردن پشه ها طراحی کرد. شش واکسن مقابله با دنگی در مرحله کارآزمایی بالینی هستند و انگلز ابراز امیدواری کرد که سه مورد از اینها به زودی بتوانند مجوز تولید خود را بگیرند. گوبلر نیز افزود: در سه تا پنج سال آینده شاهد پدید آمدن داروهای ضد ویروسی نیز خواهیم بود. با گسترش داروها و واکسن ها امید آن می رود که این بیماری مهار شده و محدود شود اما به طور قطع این نوع بیماری از بین نخواهد رفت. گوبلر در آخر گفت: ما قادر به ریشه کن کردن کامل آن نیستیم، اما اگر این ابزارهای جدید را استفاده کنیم، می توانیم این بیماری را که به عنوان یک مشکل عمومی سلامت است، کنترل کرد. برگرفته از: cnn.com
وقتی شیوع تب دینگی بیداد می کند
چگونه یک پشه میلیونها نفر را آلوده کرد؟
نیش یک پشه می تواند منجر به تب، سردرد و درد بدن بشود. در موارد حاد نیز می تواند منجر به علائم نارسایی ارگان ها، شوک، خونریزی و به طور بالقوه می تواند به مرگ نیز منتهی شود. هیچ درمان و واکسینه خاصی و هیچ وسیله محافظتی برای این نوع از بیماری تعبیه نشده است.
کد خبر:
۴۸۲۴۲۵