جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

به گریه‌های کودک چه پاسخی بدهیم؟

هیچ پدر و مادری دوست ندارد فرزندش گریه کند ولی همه بچه ها گریه می کنند و بعضی ها بیشتر از بقیه. مراقبت از کودکی که دائماً گریه می کند تجربه دردناکی است. شنیدن صدای گریه کودک می تواند یکی از تجربه های اضطراب آور، مخرب روح و طاقت فرسا باشد. هنگامی که کودک گریه می کند و از دست مادر هیچ کاری برنمی آید احساس بیچارگی می کند.

کد خبر: ۴۸۲۳۴۵
به گریه‌های کودک چه پاسخی بدهیم؟

به گزارش جی پلاس، واکنش همه نسبت به گریه های کودک یکسان نیست. بعضی از پدر و مادرها احساس می کنند که گریه کردن روشی طبیعی برای انطباق پیدا کردن کودک با تغییرات محیط است و می گذارند که خودش خود را آرام کند ولی بعضی ها هر کاری که از دست شان برمی آید انجام می دهند تا نگذارند که او گریه کند و اگر هم به گریه افتاد به هر نحو ممکن ساکتش می کنند. نمی توانم تحمل کنم فرزندم گریه کند در این مورد دو نوع روش وجود دارد که برای افراد مختلف مؤثر است. روی گریه متمرکز شدن *به گریه نوزاد گوش بدهید. پیام آن واقعاً چیست؟ کاملاً دقت کنید تا متوجه معنی گریه بشوید سپس آرام بگیرید و درباره آن کاری کنید. حواستان را پرت کنید *بگذارید فرد دیگری به جای شما به گریه های او گوش بدهد. از او دور شوید که صدایش را نشنوید. *به موسیقی آرامش بخش و نوارهای ملایم گوش بدهید. *از صد به پایین بشمارید. ممکن است در این فاصله آرام شود. دو واکنش متداول نسبت به احساس درماندگی، اضطراب و خشم است که بشدت روی شیوه کنار آمدن شما با فرزندتان تأثیر می گذارد. اغلب ما هنگامی که کودک وسط های شب از خواب بیدار شده و گریه کرده، سرش جیغ کشیده ایم و بعضی ها هم به محض اینکه صدای گریه را شنیده ایم به طرف اتاق او دویده ایم ولی همه می دانیم که هیچ یک از این روش ها تأثیر ندارند. اینکه می توان چه کار دیگری انجام داد مشکل تر از این دو روش است. کنار آمدن با احساس درماندگی کودک گاهی به شما کمک می کند که با گریه و زاری او بهتر کنار بیایید و گریه او را کم کنید و به او کمک کنید که بهتر بخوابد. اگر به محض اینکه کودک گریه کرده به سراغش رفته اید و حالا به شما بگویند رهایش کنید تا آنقدر گریه کند که خوابش ببرد حرف ظالمانه ای زده اند. چرا؟ چون بچه های کوچولو وقتی گریه می کنند که به چیزی نیاز دارند: غذا، در آغوش گرفته شدن، گرما و انگیزه؛ و ظالمانه خواهد بود اگر از درخواست آنها غفلت شود. آنها همچنین گریه می کنند تا نسبت به در تخت گذاشته شدن غیرمنتظره اعتراض کنند. درباره اینکه آیا غفلت کردن از این نوع گریه، ظالمانه هست یا نه، عقاید مختلفی وجود دارد. هنگامی که کودک شما هفت ماهه می شود مشکل خواب ممکن است به دلیل ایجاد این ترس در او به وجود بیاید که اگر شما بروید دیگر هرگز بر نمی گردید. اگر قبلاً این کار را کرده اید تنها گذاشتن و رها کردنش به حال خود در این سن می تواند ظالمانه باشد چون به ترس های عمیق او دامن می زند. بعضی از پدر و مادرها که احساس می کنند فرزندشان را دوست ندارند هر وقت که او گریه می کند احساس می کنند دارند به او ظلم می کنند چون این نکته را دلیلی برای اثبات دوست نداشتن بچه می دانند یا فکر می کنند که به عنوان پدر و مادر در ایفای نقش خود شکست خورده اند. چنین احساساتی پدر و مادرها را به شدت نگران می کند تا هر جور که شده جلوی گریه کودک را بگیرند و نمی توانند از این مسأله بگریزند. ولی یادتان باشد حتی کودکانی هم که پدر و مادرشان عاشق آنها هستند گریه می کنند. پدر و مادر عاشق با قبول حرفی که فرزندشان می زند و کمک به او برای اینکه با گریه و زاری خود کنار بیایند به او نشان می دهند که دوستش دارند. کاری نکردن یعنی کاری کردن وقتی که کاری نکردن فایده دارد کاری نکنید. بعضی از پدر و مادرها متوجه می شوند که هر قدر کمتر به کودک شان کمک کنند که گریه نکند بیشتر به او کمک کرده اند. همیشه این تصور وجود داشته که پدر یا مادری که به سرعت بالای سر کودکی می روند که گریه می کند فرزندشان کمتر از کودکی که او را رها می کنند تا گریه کند گریه می کند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که موضوع واقعاً به این سادگی نیست. این مهم نیست که شما چه شیوه ای را انتخاب می کنید بلکه نحوه اجرای آن شیوه مهم است. اگر هنگامی که کودک را از جا بلند می کنید آرامش دارید حتی اگر رهایش کرده اید که کمی گریه کند او بالاخره دست از گریه کردن برمی دارد در حالی که حضور فوری پدر و مادر نگران بالای سر بچه گریه او را طولانی تر می کند. منبع : کتاب چگونه کودک را بخوابانیم

انتهای پیام

دیدگاه شما