به گزارش جی پلاس، همه مادر و پدرها فرزندان شان را دوست دارند اما چرا همین والدینی که عاشق فرزندان شان هستند گاهی سر همین بچه هایی که قرار است خوشحال شان کنند، داد می زنند؟ چرا باعث می شوند کودک عصبانی شود؟ با عقل جور در نمی آید. اما وقتی والدین بی منطق می شوند توانایی کنترل را از دست می دهند و وقتی مسأله برطرف شد از خودشان می پرسند « من چرا اینجوری کردم؟» یا « اصلاً دعوا سر چی بود؟» یا حتی « چرا دعوام شد؟» در حالی که جوابی برای این پرسش ها پیدا نمی کنید دوباره و دوباره این اشتباه ها را تکرار می کنید. گاهی برخی والدین این اشتباه ها را به رفتار کودک مرتبط می دانند. کلمه کلیدی در این شرایط «اگر» است. والدین می توانند یاد بگیرند که این واکنش را متوقف کنند اگر همه چیز درست پیش برود. والدین می توانند یاد بگیرند که چطور انتخاب های آگاهانه داشته باشند و در این زمینه خود را توانمند کنند.
منطقشان را درک کنید یکی از منابع خشم والدین ناتوانی در درک منطق فرزندان است. والدین هیچ وقت نمی توانند بفهمند که در سر کوچولوی شان چه می گذرد و خب کودک هم نمی تواند بگوید. این به طور قطع بسیار خسته کننده است که از کودک به این دلیل عصبانی باشید که درست قبل از شام از شما تقاضای کیک می کند. والدین فکر می کنند مدام در حال کنترل مسائل هستند در حالی که نکته مهم را درک نمی کنند که زمانی که براساس فرضیات غلط مداخله کنند همه چیز را بدتر می کنند. به خشم کودک هم توجه کنید رویکرد مؤثر این است که با تمام افکار منفی که موجب القای رفتار پرخاشگرانه در والدین می شود، مقابله شود. مهم ترین کار این است که والدین به خشم کودک توجه نشان دهند. آنها می توانند بگویند « به نظر عصبانی میای اما تقصیر تو نیست تو می تونی با عروسک هات بازی کنی یا تلویزیون تماشا کنی» وقتی به کودک حق انتخاب می دهید این احساس را در او تقویت می کنید که او هم توانایی کنترل اوضاع را دارد. این کار درد سرخوردگی را کاهش می دهد و والدین همه برداشت شخصی نمی کنند. وقتی آنها شادند والدین بهتر و وقتی ناراحتند بدتر نمی شوند، تنها مسأله احساس است. وقتی والدین به حس های کودک ارزش داده و به او حق انتخاب می دهند قدرت احساس حقارت را که باعث مقابله با بزرگسالان می شود، از کودک می گیرند. اعتماد کنید بهتر است مبنا را بر اعتماد بگذارید تا بتوانند در حال زندگی کنید و وضعیت کنونی تان را مدنظر قرار دهید. واقع بینی نیاز به ابزار دارد. واقعیت این است که کودک عصبانی است چون نتوانسته راه خود را برود اما با این عصبانیت به دوست داشته نشدن تهدید شده است. برای کودک ترس از دست دادن عشق و آرامش، تهدید به حساب می آمد. کلمات را واقعی بیان کنید خیلی از والدین فکر می کنند گفتن کلمه « متأسفم» تأییدی بر درست بودن کار کودک خواهد بود می شود در حالی که این عبارت نشان از بیان حس پشیمانی است. همه ما می دانیم که عصبانیت می تواند صدمه ایجاد کند در حالی که حقیقت می تواند اعتبارسنجی مناسبی برای عصبانیت کودک ایجاد کند و این حسی است که شما باید منتقل کنید. منبع: سایت نی نی بانسر کودکتان داد نزنید
والدین هیچ وقت نمی توانند بفهمند که در سر کوچولوی شان چه می گذرد و خب کودک هم نمی تواند بگوید. این به طور قطع بسیار خسته کننده است که از کودک به این دلیل عصبانی باشید که درست قبل از شام از شما تقاضای کیک می کند.
کد خبر:
۴۸۰۲۰۶