به گزارش جی پلاس، شاید بعضی ها بگویند عشق واقعی تنها در کتاب ها و فیلم ها یافت می شود و هیچ عشقی رنگ واقعیت ندارد اما از همه اینها که بگذریم باید گفت که عشق هم راه و رسم خاص خودش را دارد که باید دانست. واقعاً عشق اسطوره ای مال کتاب هاست باید گفت که متأسفانه در ادبیات ما کلمات مشابه بسیاری به اشتباه جای یکدیگر استفاده می شوند، عشق هم از همین گروه است. عشقی به عنوان عشق اسطوره ای در ادبیات ما وجود دارد که احتمال وقوعش در دنیای واقعی بسیار کم است. حتی وقتی فردی ادعا می کند آنقدر فرد دیگری را می خواهد که حاضر است همه را بدهد تا او را به دست بیاورد، جدا از واکنش طرف مقابل، جای بحث و بررسی دارد که آیا واقعاً چنین چیزی ممکن است یا خیر. در مفاهیم انسانی این نوع رابطه بعید است اما غیرممکن نیست؛ مثلاً این عشق بین انسان و خداوند متعال امکان پذیر است. ما وقتی به فردی علاقه داریم، دوست داریم تمام توجه او به ما باشد و اگر به دیگری توجه کند، آزرده می شویم. تنها خداوند است که ما دوستش داریم و وقتی دیگران مورد توجه خداوند قرار می گیرند، ناراحت نمی شویم که هیچ، خوشحال هم می شویم. این تنها مثالی بود که مشخص شود عشق انسانی با عشق های اسطوره ای بسیار متفاوت است. عشقی که زود نفرت انگیز می شود! در بخش دیگر باید به این نکته اشاره کرد نکته هایی مهم وجود دارند که در روابط انسانی باید به آن دقت داشته باشیم این است که شاید فردی را بینهایت دوست داشته باشیم و به اشتباه اسم عشق هم روی رابطه مان بگذاریم، اما مهم این است که ما هم آن فرد را برای خودمان می خواهیم و هر قدر برای ما عزیز باشد، اگر طردمان کند یا فرد دیگری را به ما ترجیح دهد، ممکن است آرزو کنیم همان آدم خیلی عزیز دیگر در این دنیا نباشد! به همین دلیل کاربرد واژه عشق باید با دقت بیشتری انتخاب شود. چگونه عامل محرکه را بشناسیم؟ زمانی که دو جنس مخالف یکدیگر را در محل کار، خواستگاری و... می بینند یا جایی ارتباط اجتماعی برقرار می کنند و هر دو احساس نزدیکی زیادی به یکدیگر دارند، این حس هر روز بیشتر می شود تا اینکه به رابطه نزدیک تری تبدیل می شود و افراد متوجه می شوند به طور اختصاصی به هم احساس وابستگی دارند. اولین پرسشی که افراد باید از خود بپرسند این است علاقه ای که حالا نسبت به دیگری دارند و به وابستگی تبدیل شده، از کجا شروع شده؟ یعنی عامل محرکش چیست؟ ظاهر و حالت فیزیکی اوست یا نوع و سبک ارتباطی که با او برقرار می کند، شاید هم دیدگاهش در مسائل اجتماعی توجه فرد را جلب کرده یا حتی ممکن است موقعیت اقتصادی و اجتماعی فرد و شاید هم ترکیبی از چند عامل جذاب بوده، پس در اولین مرحله باید صادقانه عامل محرک را مشخص شود، چرا که ارزش گذاری همین عوامل محرک است که نقش کلیدی در ایجاد علاقه و وابستگی ما به دیگری دارد. کدام یک؟ «هیجان ناپایدار» یا «عشق زود گذر» گاهی بعضی افراد می گویند در همان اول حس عجیبی نسبت به فلانی داشتم و احساس کردم خیلی دوستش دارم و... این حالت ها هیجان هایی زودگذر هستند، چراکه همه هیجان ها عمر مشخصی دارند و در بستر زمان ممکن است از بین بروند. پس چیزی به اسم «عشق گذرا» وجود ندارد؛ این احساس هیجانی ناپایدار است که بر اساس نیازهای مختلف افراد بروز می کند و این نیازها ممکن است زمانی وجود داشته باشند و در موقعیتی دیگر نباشند. پس اگر می خواهیم به احساسی عمیق و پایدار برسیم و رابطه ای داشته باشیم که منجر به ازدواج پایدار شود، باید فرایند شکل گیری احساسات مان را مرور کنیم. اگر در روابط، چنین فرایندی شکل بگیرد، طبیعی و قابل استناد است و می تواند حقیقی بودن یک علاقه را مشخص کند. به درستی از عشق تان مراقبت کنید تا زنده بماند! «عاشق منی؟! پس فقط من باید در اولویت باشم!» اما در روابط سالم انسانی چنین چیزی امکان پذیر نیست؛ حتی در دوست داشتن های فوق العاده ای که بین یک زوج برقرار است. در یک رابطه سالم، همه چیز باید سر جایش باشد. مهم ترین نکته ای که افراد باید به خاطر بسپارند این است که هیچ رابطه یک طرفه ای پایدار نیست و پایدار نخواهد ماند بنابراین وقتی همسرمان عشق و علاقه اش را به ما ابراز می کند، به هر شکلی از ما مراقبت می کند و توجهش را به هر وسیله ای به ما نشان می دهد، ما هم در این رابطه باید وظایف خود را انجام دهیم و برای پا بر جا نگه داشتن این احساس، تلاش کنیم. پیش زمینه ها را رد کنید و بعدا ًعاشق شوید! در جمع های دوستانه، دانشگاه، محل کار... فردی توجه شما را (از نظر ظاهر، مهارت ها و...) به خود جلب می کند. به همین دلیل یک گرایش ذهنی برای شما ایجاد می شود؛ پس دقت بیشتری به فرد می کنید، رفتارها، مهارت ها، شخصیت و... او را مورد ارزیابی بیشتر قرار می دهید و کم کم ممکن است به این نتیجه برسید که وقتی کنار او هستید، حال خوبی دارید؛ بنابراین احساس می کنید دوست دارید زمان بیشتری را با این فرد بگذرانید و به این ترتیب به مرحله بعد، یعنی «تمایل» می رسید. وقتی این تمایل ایجاد شد، مرحله «وابستگی» پیش می آید. یعنی در پی رفت و آمدهای اجتماعی این احساس به وجود می آید و سر ساعت مشخص دوست دارید طرف مقابل را ببینید، با او صحبت کنید، برای هم وقت بیشتری بگذارید و.... و وقتی این اتفاق ها نیفتد، احساس کمبود و دلتنگی می کنید. باید گفت که در حقیقت بعد از وابستگی است که مرحله دلبستگی پیش می آید. یعنی نه تنها حضور فرد برای شما مهم شده، بلکه عاطفه ای هم نسبت به او پیدا کرده اید. اگر مرحله دلبستگی تداوم پیدا کند و در موقعیت ها و شرایط مختلف تکرار شود، شرایط برای دوست داشتن طرف مقابل مطرح می شود پس این فرایند باید در روابط بین دو جنس که می خواهند به ازدواج ختم شود، شکل بگیرد. وقتی فرد به قدری طرف مقابل را دوست دارد که حاضر است هر کاری از دستش بر می آید انجام دهد تا او خوشحال باشد، آرامش داشته باشد، امکانات متفاوتی برایش فراهم شود و ترجیحش در زمان های متفاوت اوست، این «دوست داشتن عمیق» است که اسمش را هر چیزی حتی «عشق» می توان گذاشت! منبع: سبک زندگی ایرانی اسلامی
قبل از عاشق شدن بدانید،
آیا انتظارتان از عشق معقول است؟
قبل از اینکه دلبسته کسی بشوید باید بدانید که این عاشق شدن می تواند ابتدا و آغاز راهی طولانی و پر افت و خیز باشد، پس با آگاهی یک عشق واقعی را خلق کنید.
کد خبر:
۴۷۸۶۰۱