جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

اگر با طبیعت همراه شوید، مغزتان آرام می‌شود

بر اساس یک مطالعه جدید، قدم زدن در پارک می تواند موجب آرامش ذهن شده و طی یک فرآیند، کارکرد مغز را تغییر داده و باعث افزایش سلامت روحی در ما شود.

کد خبر: ۴۷۸۳۹۰
اگر با طبیعت همراه شوید، مغزتان آرام می‌شود

به گزارش خبرنگار حوزه سلامت جی پلاس، بسیاری از ما این روزها در شهرها زندگی می کنیم و زمان کمتری را نسبت به انسان های چند نسل گذشته در طبیعت می گذرانیم. مطالعه ها نشان می دهد، شهر نشینان نسبت به کسانی که در خارج از محیط های شهری زندگی می کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به اضطراب، افسردگی و سایر بیماری های روحی قرار دارند؛ همچنین شهر نشینانی که دسترسی کمتری به فضاهای سبز دارند نسبت به آنهایی که در نزدیک پارک ها زندگی می کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری های روانی قرار دارند. اما دلیل اینکه بازدید از یک پارک یا هر فضای سبز دیگر می تواند حال ما را تغییر دهد تاکنون نامعلوم باقی مانده است. آیا واقعاً برقراری ارتباط با طبیعت، ذهن ما را به گونه ای تغییر می دهد که می تواند بر سلامت روحی ما تأثیرگذار باشد؟ گریگوری براتمان، فارغ التحصیل رشته محیط زیست و منابع طبیعی دانشگاه استنفورد که بر روی تأثیرات روانی زندگی شهری کار می کند، طبق مطالعه ای دریافت که داوطلبانی که به طور مختصر از میان قسمت فضای سبز دانشگاه استنفورد عبور کرده بودند، با دقت تر و شاد تر از زمانی بودند که به همان میزان در میان ترافیک سنگین قدم زده بودند. اما در این مطالعه مکانیزم عصبی تأثیرهای حضور در طبیعت مورد آزمایش قرار نگرفته است. در مطالعه دیگری که در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شد، براتمان و همکارانش تصمیم گرفتند با دقت کامل دلیل اینکه چگونه یک پیاده روی می تواند بر روی تمایل فرد در مولد بودن تأثیر بگذارد را مورد بررسی قرار دادند. برای انجام این مطالعه، براتمان و همکارانش ۳۸ فرد سالم و شهرنشین را جمع کرده و برای تعیین میزان ابتلای آنها به بیماری نشخوار ذهنی، از آنها خواسته شد تا یک پرسش نامه را پر کنند. محققان همچنین برای مشخص کردن فعالیت مغز داوطلبان، قشر پیشانی مغز آنها را با استفاده از تصویرهای جریان خون به مغز را مورد بررسی قرار دادند. جریان خون بیشتر به قسمت هایی از مغز، معمولاً نشانه فعالیت بیشتر آن بخش است. سپس محققان به صورت اتفاقی نیمی از داوطلبان را انتخاب کرده و از آنها خواستند به مدت ۹۰ دقیقه در میان قسمت سبز و آرام فضای باز دانشگاه استنفورد قدم بزنند. باقی داوطلبان باید همین مدت زمان را در یک منطقه شلوغ کنار یک بزرگراه در منطقه «پالو آلتو» مشغول قدم زدن می شدند. داوطلبان اجازه نداشتند هنگام قدم زدن با کسی همراه شوند یا به موسیقی گوش دهند. داوطلبان بلافاصله پس از پایان زمان قدم زدن به آزمایشگاه برده شدند و دوباره به همان پرسش نامه پاسخ دادند و همان اسکن های مغز قبلی از آنها گرفته شد. همان طور که انتظار می رود، قدم زدن در طول بزرگراه ذهن داوطلبان را آرام نکرده بود. جریان خون در قشر پیشانی آنها هنوز بالا بود و میزان مولد بودن در آنها نیز تغییر نکرده بود. اما در داوطلبانی که در محیطی آرام و طبیعی قدم زده بودند، بهبود کم ولی قابل ملاحظه ای در وضعیت سلامت روحی آنها مشاهده شد. این داوطلبان در پرسش نامه خود کمتر از بار اول به ابعاد منفی زندگی خود شکایت داشتند. جریان خود در قسمت پیشانی مغز آنها نیز کمتر و آرام تر بود. براتمان می گوید:‌ «نتایج با قاطعیت نشان می دهند که قرار گرفتن در محیط های طبیعی می تواند یک راه بسیار ساده و فوری برای بهبود حالت روحی و روانی در زندگی شهری باشد.». اما پرسش نامه هایی مانند اینکه چند بار قرار گرفتن در طبیعت می تواند برای سلامت روحی ایده آل و کافی باشد یا کدام یک از ابعاد جهان طبیعی می تواند آرام بخش تر باشد هنوز بدون پاسخ باقی مانده است. براتمان معتقد است: «مطالعه های بسیار زیادی برای یافتن پاسخ این پرسش ها باید در آینده انجام گیرد.». برگرفته از: روزنامه نیویورک تایمز

انتهای پیام

دیدگاه شما