جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

زیبایی خوشبختی می آورد؟!

زیبایی چقدر در عشق نقش دارد؟

زیبایی یا پسندیدن چهره طرف مقابل، یک معیار نسبی است. مصداق بارزش می شود این مثل: «علف باید به دهان بزی شیرین بیاید» اما خیلی ها معیارهای زیبایی و پسند ظاهر را با معیارهای دیگران هماهنگ می کنند. یعنی فکر می کنند که «آیا کسی که به عنوان همسر انتخاب می کنم آنقدر زیبا هست که تحسین همه را برانگیزد؟!»

کد خبر: ۴۷۷۹۵۵
زیبایی چقدر در عشق نقش دارد؟

به گزارش جی پلاس، زیبایی یک انسان «تا حدی» از معیارهای زیبایی شناختی مایه می‌گیرد. درست است که چشمان درشت، چهره کودکانه، بزرگی گونه‌ ها و تقارن و تناسب اعضای چهره و اندام، نشانه‌ های شناخته‌ شده و جهان شمول زیبایی هستند اما زیبایی یک انسان از این معیارهای زیبایی‌ شناختی فراتر است. واقعیت روان انسان این است که یک ویژگی گاهی می‌ تواند تمام معادلات روان‌ شناختی را به هم بزند. انسان‌ ها وقتی عاشق می‌ شوند، به معیار های جهان شمول زیبایی‌ شناسی فکر نمی‌ کنند. آنها خط‌ کش دست نمی‌ گیرند تا تناسب اعضای چهره معشوق را اندازه بگیرند. چه بسا یک نقص در یک فرد او را زیباتر کند (با تأکید بر اینکه تعداد این موارد کم نیست). گاهی یک انحنا در بینی یا کک و مک روی گونه‌ ها یا بیرون‌زدگی فک بالایی زیبایی منحصر به فردی به یک چهره می‌ دهد که با هیچ‌ کدام از فرمول‌ های زیبایی‌ شناختی هماهنگی ندارد. همه ما انسانیم و جذب زیبایی‌ های طبیعی و انسانی می‌ شویم. همان‌ طور که نقص‌ های کوچکی که در صنایع دستی وجود دارد، آنها را زیباتر می‌ کند و ظاهری دلنشین‌ تر و متفاوت از تولیدهای صنعتی به آنها می‌ دهد، به همان شکل ظاهر تراشیده و بی‌ عیب و مجسمه‌ مانند یک انسان، «احساس زیبایی» و «احساس دوست‌ داشتن» را در ما برنمی‌ انگیزد. متأسفانه یکی از معضلات دوران اخیر، مقایسه با هنرپیشگان و ستاره‌ های سینماست. خطاهای شناختی رایج این است که «من باید شبیه ستارگان سینما باشم تا زیبا باشم.» یا «من باید بسیار زیبا باشم تا دوست‌ داشتنی باشم.» زیبایی یک مجموعه است. با اینکه بخشی از آن با معیارهای زیبایی‌ شناختی قابل تبیین است اما بخش قابل‌ توجه آن درونی است. انرژی روانی درونی، اعتماد به‌ نفس، ویژگی‌ های شخصیتی، صلابت درونی، مهربانی و انسان‌ دوستی، توانایی همدلی، خوش‌ مشربی و طنازی همه ویژگی‌ هایی هستند که در چهره و حرکت ها و زبان بدن نمایان می‌ شوند و زیبایی منحصر به فردی به انسان می‌ دهند. ما گاهی شیفته نقص‌ های همدیگر می‌ شویم. انسان‌ ها دنبال یافتن همدمی هستند که برایش عقده دل بگشایند و همان‌ طور که هستند، از حضور او لذت ببرند. در یک عشق صادقانه، کسی دنبال معشوق تصنعی که شبیه عروسک یا یک مجسمه تراشیده باشد، نیست. نتیجه فراگیر شدن عمل‌ های جراحی زیبایی برای رسیدن به معیارهای ثابت زیبایی‌ شناختی این است که جوان‌ ها روز به روز بیشتر شبیه همدیگر شده‌ اند. این اتفاق نامبارک تهدیدی جدی برای رابطه‌ های عاشقانه است. تحقیقات چه می گویند؟ روانشناسان می گویند که طی تاریخ و فرایند تکاملی بشر خانم ها هنگام انتخاب همسر کمتر به ظاهر او توجه می کردند و در عوض قدرت باروری همسرشان برایشان در اولویت بود اما مردها اینگونه نبودند آنها به دنبال همسری می گشتند که بتوانند در او جوانی، سلامت و زیبایی را بیابند تا فرزندان شان سالم تر و زیباتر شوند. تحقیقات دانشمندان انگلیسی هم نشان می دهد که انسان های با ظاهر بسیار زیبا به سمت هم جذب می شوند و وقتی با هم ازدواج می کنند، زندگی خانوادگی شان بسیار عالی خواهد شد اما از آنجا که این تحقیقات بیشتر روی زوج های جوان انجام شده است می تواند نشان دهنده این باشد که زیبایی مطلق در مراحل اولیه رابطه اهمیت دارد. اما نقش زیبایی ظاهری در دوام بیشتر ازدواج و در سنین پیری قطعی نیست. یکی از محققان این تحقیق می گوید که زن ها معمولاً درجه حمایتی که از طرف مرد دریافت می کنند را به خود او منعکس می کنند. مردی که ظاهر پایین تری نسبت به زن خود دارد، چیزی بیشتر از آنچه انتظارش را داشته در اختیار دارد به همین دلیل همه تلاشش را می کند تا آن رابطه را پابرجا نگه دارد. مردهایی که ظاهر بهتری نسبت به همسران خود دارند، ممکن است تعهد کمتری داشته باشند و این ممکن است باعث کمتر بودن عمر ازدواج آنها شود. منبع: سایت تبیان

انتهای پیام

دیدگاه شما