به گزارش جی پلاس، تمشک، میوهای شبیه شاه توت و توت فرنگی است و به رنگ زرد یا سرخ مایل به سیاه به دست میآید. میوه تمشک، ترش مزه بوده و به صورت خام یا پخته، شربت و یا کمپوت خورده میشود. زنان شمالی با توجه به ذوق آشپزی خود، از تمشک بیشتر برای پختن مربا استفاده میکنند. این میوه خودرو و فصلی طبیعت شمال، دارای ارزش غذایی بالایی است که برای بسیاری از خانوادهها نیز چیدن و عرضه آن، درآمد خوبی ایجاد میکند. تمشک، نه نیاز به باغ دارد و نه باغبان؛ فقط جنگل و صحرا میخواهد که این زیرساخت طبیعی در شمال ایران، بسیار فراوان است.
معمولاً تمشکهای تابستانه اواخر بهار تا حداکثر اواسط مردادماه قابل برداشت است و پس از آن، دیگر از تمشکهای وحشی تابستانه خبری نیست. از اواسط شهریورماه، اما به مرور پای تمشکهای پاییزه به بازار میرسد و تا آبان ماه میتوانید آنها را در بازار ببینید.
تمشک، خواص زیادی دارد و در شهرهایی که دارای صنایع تبدیلی هستند، این میوه بازار خرید و فروش خوبی دارد. از آنجا که تمشک در تابستان و اوایل پاییز و تقریباً در ایام فراغت دانشآموزان به ثمر مینشیند، بنابراین جوانترها بیشتر به سمت چیدن تمشک میروند. برخی از این افراد برای خود محدوده مشخصی دارند و به نوعی فقط پاتوق آنهاست؛ محدودهای که کمتر کسی حاضر میشود پا به آنجا بگذارد!
تمشک؛ روزی خدا: از خوبیهای میوههای جنگلی این است که فقط زحمت چیدن دارند و فردی که محصول را به دست میآورد، زحمتی برای کاشت و پرورش آن نداشته و تنها به این فکر افتاده که از روزی بیمنت خداوند کمال استفاده را ببرد، اما از مشکلات میوههای جنگلی که افراد خاصی را به سمت خود میکشد، این است که بیشتر آنها تیغ دارند! مثلاً کُندس یا ازگیل وحشی، وَلیک یا زالزالک وحشی، از جمله میوههای خاردار جنگلی است.
انواع تمشک ایرانی: گرچه تمام انواع معمولی تمشکها در شمال آمریکا میرویند، اما تمشک در ایران دارای هشت گونه گیاه علفی و درختچهای و غالباً تیغدار با نام عمومی تمشک است که عمدتاً در مناطق جنگلی و غیرجنگلی شمال کشور و در استانهای گیلان، مازندران و گلستان میرویند؛ تمشک درختی یا برگ نارونی، تمشک کبود، تمشک خزری یا والش، تمشک لاهیجانی، تمشک جنگلی یا کرک آلود، تمشک قفقازی و ایرانی، تمشک تالشی یا هندل و تمشک سنگی، تمشکهایی است که در ایران میرویند، اما چهار گونه تمشک قفقازی، خزری، ایرانی و تالشی علاوه بر ایران، در روسیه و قفقاز نیز میرویند، مردم گیلان به انواع تمشک، «والش» میگویند، این میوه در مازندران به همان تمشک شهرت دارد و در برخی شهرها مثل گلوگاه، به آن «لبلبو» میگویند. بوته تمشک در مناطق گرم و مرطوب، در جنگلها و صحراها میروید. نامهای دیگر تمشک، توت وحشی و سه گلی است. ساقههای تمشک نرم و به رنگ قرمز و دارای خارهای بلند است. برگهای آن متفاوت و بیضی شکل و اطراف آن کنگرهدار و به شکل دندانههای ارهای است. گلهای تمشک به رنگهای سفید، صورتی یا به صورت خوشه در ماههای مرداد پدیدار میشود و تا مهر دوام میآورد.
خواص تمشک: میوههای تمشک را یا به صورت خام میخورند و یا از آن در تهیه تارت، آب میوه، مربا، شربت، ژله، سرکه و مارمالاد استفاده میکنند. میوههای تمشک سرشار از انواع ویتامینهای A، B، C، اسیدهای آلی، شکر، پکتین، ترکیبات رنگی و نمکهای معدنی است. تمشک دارای خاصیت ضد عفونی کننده است و به علت دارا بودن ویتامینهای C و K برای درمان اوره و فشارخون، بسیار مفید است. تمشک، عرق آور است، لذا بهترین زهکش سوراخهای پوست بدن محسوب میشود. تمشک، خون را تصفیه میکند و برای کسانی که به روماتیسم مبتلا هستند، بسیار مفید است. تمشک یبوست مزاج را معالجه میکند و برای تسکین درد سودمند است و خون را قلیائی میکند و قند آن برای مبتلایان به مرض قند مفید است.
تخم و دانهای که در تمشک وجود دارد، اغلب با دندان نیز خرد نمیشود، ولی وقتی قورت داده شود، در معالجه یبوست و خشکی مزاج به طور طبیعی بسیار مؤثر است و سبب میشود که یبوست به کلی رفع شود. شربت تمشک نیز برای رفع تب تجویز میشود و خوردن تمشک برای تسکین تبهای صفراوی، التهاب مجاری ادرار و آنژین هم مفید است.
منبع: توریسم آنلاین