به گزارش جی پلاس، روانشناسی مثبت روی پرورش هیجانها، ویژگی ها و نهادهای مثبت تمرکز دارد. این سه ستون روانشناسی مثبت فایده زیادی برای پرورش شخصیت کودک شما دارد.
روانشناسی مثبت به والدین یاد میدهد به منظور این کار باید بر روی تواناییها و جنبههای مثبت کودک خود تمرکز داشته باشند. ضروری است به یاد داشته باشیم که ظرفیتهای هر کودک منحصربهفرد است و ظرفیت کودک شما برای عشق، شجاعت یا شفقت از دیگر کودکان متفاوت است.
والدین باید هر وقت که تقویت مثبت برای رشد مثبت کودک خود ضروری باشد، از انجام این کار دریغ نکنند. کودکان هم میتوانند تشخیص بدهند کدام رفتارهای مطلوب منجر به تشویق میشود. وقتی آنها فکر میکنند که هیچکس مراقب آنها نیست، بازخورد دادن دقیق به کودکان و تشویق معنیدار آنها ضرورت دارد. این کار منجر به رشد تواناییها و فضیلتهای کودک میشود که اثر مثبتی بر روی افکار، هیجانها و اقدامات آنها دارد.
کار گروهی مثالی از توانایی شخصیتی است که وقتی خواهر و برادرها اتاق خود را تمیز و مرتب میکنند، باید این اقدام آنها مورد تشویق قرار بگیرد. وقتی کودک شما میگوید در مدرسه دچار دردسر شده یا وقتیکه اسباببازیای را که بدون اجازه برادر یا خواهرش برداشته بود، پس میدهد یک توانایی شخصیتی دیگر به نام صداقت را از خود نشان میدهد که باید مورد تحسین قرار بگیرد. تحسین و تشویق باید صادقانه، معنیدار و مرتبط با موضوع باشد. وقتی کودک اینطور تشویق میشود، صاحب عزتنفس سالمی میشود که مؤلفه اساسی هوش هیجانی است.
وقتی روشهای روانشناسی مثبت به کار گرفته میشود، بهتر است که والدین و کودکان درباره نقاط قوت و ضعف شخصیت بحث و گفت وگو کنند. این گفت وگوها باید مرتبط با زمینه فعالیت باشد؛ مثلاً بهتر است بعد از خواندن یک کتاب یا نگاه به یک بازی فوتبال یا مجموعه یا فیلم و سریال این بحثها را انجام بدهیم. اگر کودکی با والدین خود مشغول تماشای یک فیلم است، پدر یا مادر میتواند بپرسد: آیا فکر میکنی هنرپیشه این فیلم وقتی آن کار را انجام داد کار درستی کرد؟ اگر تو در آن موقعیت بودی چه کاری را انجام میدادی؟ این سؤالها نقاط قوت و ضعف شخصیت کودک را نشان میدهد؛ همینطور به کودک کمک میکند تا درباره شخصیت خودش فکر کند.
اگر والدین میخواهند کودکشان صاحب شخصیت خوبی شود، باید الگوی مناسبی برای او باشند. کودک آنچه را که از والدین میبیند و میشنود، یاد میگیرد و شبیهسازی میکند. شما به عنوان یک والد باید الگویی برای تواناییهای شخصیتی باشید که شامل کنجکاوی، شفقت، صداقت، کار گروهی، مهربانی، تابآوری و صبوری است.
والدین برای اعمال درست شیوه های فرزندپروری در روانشناسی مثبت باید تلاش کنند خوشبین باشند. وقتی کودک در یک محیط منفی رشد میکند، به احتمال قوی صاحب نگرشها، هیجانها و ویژگی های منفی خواهد شد. مثلاً اگر کودک درحالیکه همیشه سرزنش میشود رشد کند، به احتمال قوی در بزرگسالی او هم دیگران را سرزنش خواهد کرد. نگرشها، هیجانها و خصوصیتهای منفی، توانایی فرد را برای رسیدن به شادمانی اصیل، پایدار و یک زندگی رضایتبخش محدود میکنند. والدین بهتر است حتی در اوقات سخت و ناراحتکننده نگرش مثبتی از خود نشان بدهند و با خوشبینی صحبت کنند.
گوش دادن فعالانه به کودک اهمیت زیادی دارد. او را تشویق کنید تا درباره اوقاتی که گذرانده و همینطور افکار و احساساتش در این اوقات صحبت کند. مخصوصاً گوش دادن واقعی به آنچه کودک به صورت کلامی و غیرکلامی بیان میکند، اهمیت دارد. بعضی وقتها تمام چیزی که یک کودک احتیاج دارد، یک گوش شنوا است. البته گفت وگو درباره تجربههای کودک به او کمک میکند تا درباره آنها فکر کند و از آن تجربهها درباره رفتاری که انجام داده و همینطور انجام رفتارهای جدید برای حل مسئله نتیجههای تازهای بگیرد.
والدینی که میخواهند به رشد شخصیت کودک خود کمک کنند، بهتر است به یاد داشته باشند که ممکن است تواناییهای شخصیتی خودشان با تواناییهای کودکشان متفاوت باشد. از تواناییهای شخصیتی و خصوصیتها و هیجانهای مثبت او قدردانی کنید تا او خوب رشد کند. بنیاد روانشناسی مثبت این باور است که هدف افراد رسیدن به زندگی شاد، معنیدار و کامل است و این باور آن را تبدیل به ابزاری عالی برای رشد کودک میکند.
منبع: سایت مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره زندگی