این پژوهشگران علت پیرتر شدن ریه نوزادان نارس را دادن اکسیژن بیشتر برای کمک به تنفس آنها دانستهاند. سطح اکسیژن بالاتر به علاوه فشار بیشتر هوای دستگاههای تهویه مورد استفاده برای این کار موجب ایجاد آسیب به بافتهای ریه نوزادان میشود.
این پژوهشگران عملکرد ریه بزرگسالانی را که زودتر از هفته سیودوم بارداری مادرشان متولد شدهاند، با افرادی که در زمان نرمال به دنیا آمدهاند، مقایسه کردهاند. تحقیقات پیشین نشان داده بود که نوزادان نارس در بزرگسالی بیشتر به بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD) دچار میشوند. این بیماری تنفس را برای فرد دشوار می کند.
۳۲۹ میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری انسداد مزمن ریوی مشهور به عارضه ریه سیگاری مبتلا هستند. این بیماری بیشتر نتیجه سیگار کشیدن است تا آلودگی هوا و طبق آمار سازمان جهانی بهداشت سومین عامل مرگومیر در سطح بینالمللی در سال ۲۰۱۲ بوده است.
پژوهشگران دانشگاه اورگون سه گروه را مورد بررسی قرار دادند: گروه اول ۲۰ بزرگسال که نارس متولد شدهاند و مبتلا به دیسپلازی ریوی (BPD) بودند، گروه دوم ۱۵ بزرگسال که نارس متولد شده و به دیسپلازی ریوی مبتلا نبودند و گروه سوم، گروه کنترل مرکب از ۲۰ بزرگسال سالم که در زمان معمول به دنیا آمده بودند. رشتهای از آزمایشها در مورد این سه گروه انجام شد و عملکرد ریه آنها مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی مشخص شد که در افراد نارس به دنیا آمده غیر مبتلا به دیسپلازی ریوی نیز نشانههای مختصری از بیماری انسداد مزمن ریوی در سنین بیست سالگی به چشم می خورد. ریه این افراد از کارایی ریه افراد گروه کنترل برخوردار نبود.
نتایح این پژوهش در سالنامه American Thoracic Society منتشر شده است.
منبع: خبرگزاری آنا