نان سنگک گرفته بودیم و می آمدیم طرف خوابگاه. چند تا سنگ به نان ها چسبیده بود. مصطفی کندشان و برگشت سمت نانوایی. می گفت: «بچه بودم، یه بار نون سنگک خریدم، سنگ هاش رو خوب جدا نکرده بودم، بهش چسبیده بود. خونه که رسیدم، بابام سنگ ها رو جدا کرد داد دستم و گفت برو بده به شاطر. نونواها بابت اینا پول می دن.». با رعایت همین مسائل کوچک یک نفر می شود مصطفی احمدی روشن برگرفته از کتاب یادگاران ۲۲
کودکی؛ دنیای آموزهها
کد خبر:
۴۷۰۱۱۴