جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

سهم خواهی سیاسی از «برجام»؛ هرگز!

چندی پیش کمیسیون بررسی برجام در مجلس تشکیل شد که اکثر اعضای آن اصولگرایان بودند و همین موضوع سبب انتقاداتی در داخل و بیرون بهارستان شد اما آن طور که پزشکیان یکی از اعضای این کمیسیون می گوید اعضا عهد کرده اند که بیطرفانه به بحث بپردازند و گرایشات سیاسی و مخالفت های خود را در بررسی ها دخالت ندهند.

کد خبر: ۹۹۷۰۲
سهم خواهی سیاسی از «برجام»؛ هرگز!

چندی پیش کمیسیون بررسی برجام در مجلس تشکیل شد که اکثر اعضای آن اصولگرایان بودند و همین موضوع سبب انتقاداتی در داخل و بیرون بهارستان شد اما آن طور که پزشکیان یکی از اعضای این کمیسیون می گوید اعضا عهد کرده اند که بیطرفانه به بحث بپردازند و گرایشات سیاسی و مخالفت های خود را در بررسی ها دخالت ندهند.

به گزارش جماران، پزشکیان تاکید دارد که حیطه اختیارات کمیسیون ویژه برجام و مجلس در حد بررسی است و تصمیم گیری معنا ندارد چون نهادهای دیگر هم در این موضوع دخیل هستند که شورای امنیت ملی از جمله آنهاست. نماینده تبریز در مجلس می گوید ورود مجلس به جزئیات برجام اشتباه است چون این کار نیازمند دانش و در عرصه مذاکرات بودن است پس باید به بررسی کلیات بپردازد و بیش از این داخل نشود.

او در این راستا به کنگره آمریکا اشاره دارد که آنها هم حق تصمیم نهایی را ندارند و در صورت تصمیم با وتوی رئیس جمهور این کشور مواجه خواهند شد. درباره تشکیل کمیسیون ویژه برجام و آنچه باید انجام شود مسعود پزشکیان با «آرمان» به گفت وگو پرداخت که در ادامه می خوانید:

**شما چندی قبل عنوان کرده بودید که توافق باید به مجلس بیاید اما برخی مسئولان و حتی همفکران شما مخالف این موضوع هستند. دلیل این اظهاراتتان چه بود؟

آنچه من عنوان کردم درباره توافق بود و توضیح دادم که قرار است برنامه نحوه ارزیابی در کمیسیون ویژه برجام تهیه و تصویب شود و این نافی آنچه مسئولان می گویند نیست. بررسی به معنای تأیید کردن یا نکردن نیست و باید بدانید این طور نیست که متن توافق به مجلس بیاید و ما آن را تأیید یا رد کنیم بلکه باید برنامه ارزیابی به شکل دستورالعمل آماده شود و آن زمان است که می توان تعیین کرد این نحوه بررسی ما را به جایی که می خواهیم می رساند یا تصمیمی است که منطقی نبوده و نتیجه ای ندارد.

**اما برخی می گویند متن توافق باید به تصویب مجلس برسد.
خودتان می گویید «برخی»، که من شامل آن برخی نمی شوم. از ابتدا هم با چنین رویکری مخالف و آن را در راستای وظایف و اختیارات نمایندگان مجلس نمی دانستم. اختیار مجلس در آن محدود است که وقتی متن توافق به آنجا آمد از سوی نمایندگان بررسی و اعلام نظر صورت گیرد وگرنه در جایی از تصویب صحبتی نکردم. مجلس و کمیسیون برجام تنها می توانند اظهارنظر کنند که آنچه تاکنون به دست آمده است، با دستاوردهای موجود قابل پذیرش است یا کمتر و بیشتر بوده است اما این حق را ندارند که بگویند بندی باید حذف شود یا بندی باید به آن اضافه شود و تغییر کند و دلیلش هم این است که مذاکرات به پایان رسیده است و این مساله مجددا قابل از سر گیری نیست. در آمریکا نیز همین طور است و آنها در سنا همین مسائل را دارند. آنها نمی توانند بگویند به ایران بگوییم که فلان بند نباشد، بلکه تنها می توانند رد یا تأیید کنند. ما هم می توانیم همین کار را انجام دهیم. ما اگر بگوییم یکی از بندها را قبول نداریم به معنای این است که کل توافقنامه را قبول نداریم و این یک سیاست کلی است که باید روی آن تدبیر شود، شورای عالی امنیت ملی روی آن فکر کند و مجلس نیز راجع به کلیت آن نظر دهد.

**تصور می کنید چرا باز هم برخی دوست ندارند پرونده هسته ای که سال ها به نتیجه نرسیده بود از سوی این دولت به سرانجام برسد؟
این موضوع عجیب و تازه ای نیست و پیش ترها هم این افراد برای به نتیجه رسیدن موضوعات دیگر تلاش کرده بودند. اینها خودشان را به ندانستن می زنند در حالی که دستاوردهای مذاکره مورد تأیید مقامات ارشد کشور است و بارها این حمایت از سوی آنها علنی شده است. می خواهند مخالفت کنند تا بگویند هنوز قدرت دارند اما نمی دانند مردم بسیار می دانند و بهانه جویی ها را باور نخواهند کرد. این مخالفان و بهانه جویان واقعا نمی دانند اکثریت مردم از توافق و دستاوردهای مذاکرات راضی و خوشحال هستند. باید همگان این موضوع را درک کنند که برجام موضوع سیاسی نیست که بخواهند بر سر آن نزاع کنند و سهم بیشتری طلب کنند بلکه اولویت اصلی حفظ و تقویت منافع ملی در برابر کشورهای جهان است و اینکه ایران بتواند اقتدار خود را به رخ جهان بکشد. با مطرح کردن مباحث کم اهمیت نباید جایگاه دستاوردها را به سطح پایینی کشاند و اینگونه القا کرد که اختلاف وجود دارد.

**چه توصیه ای به این مخالفان و بهانه جویان دارید؟
به هر حال همدلی و همفکری مهم ترین نیاز این روزهای کشور است و نباید با اظهارات و بیانیه ها و تجمع هایی در این مسیر اخلال ایجاد کرد. مگر مقام معظم رهبری بارها به این مذاکرات اشاره نداشتند که این مخالفان امروز این چنین به انتقاد از دستاوردهای مذاکره می پردازند. باید آرامش کشور را پاس بدارند و بدانند اگر به این فضا خدشه ای وارد کنند باید در پیشگاه ملت پاسخگو باشند. از طرفی هم باید بگویند سال ها پرونده هسته ای در اختیار آنها بود، چه دستاوردی داشتند که امروز به عملکرد تیم دولت یازدهم انتقاد می کنند. البته من نافی انتقاد به توافق نیستم و هر توافقی به هر حال دارای ضعف هایی هم هست که باید بیان شود اما اینکه دستاویزی برای هجمه به دولت شود قابل قبول نیست. شنیده شدن چند صدا از داخل کشور امتیازی برای خارج است و می توانند از این طریق فشار وارد کنند.

**انتقاد نسبت به ترکیب کمیسیون ویژه بررسی برجام وجود دارد و آن اینکه اعضای آن ناهمگون هستند یعنی تعداد موافقان کمتر از مخالفان توافق است و این نگرانی وجود دارد که بررسی ها یک طرفه باشد. فکری برای این موضوع شده است؟

این حرف درست است و نمی توان آن را انکار کرد اما از سوی دیگر باید بدانید پس از طرح این انتقادات، همه اعضای کمیسیون قول دادند که خواسته ها و گرایشات سیاسی خود را در بررسی ها دخیل نکنند و یک نگاه بی طرفانه به موضوع داشته باشند. امیدواریم با عمل به قولی که داده شده است این ناهمگونی دیدگاه ها تاثیری در ارزیابی از برجام نداشته باشد. چند وقت پیش هم گفته بودم که اگر ابزار و چک لیستی بتوانند ارائه دهند و بعد گزارشی بر اساس آن چک لیست باشد، بهتر می توان قضاوت کرد رفتار اعضای کمیسیون بی طرفی بوده یا براساس غرض ورزی صورت گرفته است.

**عملکرد کمیسیون تا امروز چه بوده است؟

تاکنون کمیسیون ویژه دو جلسه برگزار کرده است که در یک جلسه هیات رئیسه انتخاب شد و در جلسه دوم قرار بود دیداری با رئیس مجلس برگزار شود تا روند ارزیابی مشخص شود و در جلسه بعد آن پیشنهاد مورد تصویب قرار گیرد و در نهایت بر اساس آن مصوبه کار کمیسیون آغاز خواهد شد.

**در ابتدای معرفی اعضای کمیسیون ویژه مطرح کردید که برای عضویت در این کمیسیون نام نویسی نکرده بودید و برای حضور سلایق گوناگون نام شما را در لیست اعضا گذاشتند. دلیل این تمایل نداشتن تان چه بود؟

هر موضوعی باید از سوی کارشناسان همان حوزه بررسی شود و این طور نیست که بنده بخواهم در همه حوزه ها صاحب نظر باشم و نظر بدهم، چون این کار به ضرر کشور است. وارد کمیسیون هم که شدم تاکید داشتم که اختیار در حد بررسی است و اجازه ورود به جزئیات را نداریم و اختیار در حد بررسی کلیات است. دلیلش هم این است که اگر بخواهیم به جزئیات وارد شویم کاری کارشناسی و تخصصی است و آنچه در عین ناآگاهی بگوییم به ضرر مذاکرات و سال ها تلاش برای رسیدن به توافق برای حل پرونده هسته ای است. در کشور افراد آگاه به این مسائل کم حضور ندارند که بتوانند به شکل دقیق و علمی و تخصصی درباره برجام و توافقات نظر دهند. افرادی که نظر نهایی را می دهند یا وارد جزئیات می شوند باید در عرصه مذاکرات حضور داشته باشند و با توجه به این حضور و ارزیابی علنی خودشان بگویند که راهکار کسب منافع بیشتر چیست.

**ورود مجلس به موضوع برجام تا چه اندازه خواهد بود و حیطه اختیاراتش تا کجاست؟

مجلس تنها نهاد بررسی کننده درباره برجام و توافقات نیست، چرا که شورای عالی امنیت ملی هم صاحب حق است و به موضوع ورود دارد. مساله هسته ای و توافقات به این سادگی که بیان می شود نیست و فرایندی دشوار است. مهم تر از همه اینکه بالاتر از مجلس و شورای عالی امنیت ملی، مقام معظم رهبری حضور دارند که نظرشان را ارائه می دهند. بنابراین نتیجه واضح است که مجلس صاحب اختیارات زیادی نیست و نباید خودش را تصمیم گیر معرفی کند بلکه باید به نهادهای دیگر در این موضوع کمک و مشاوره بدهد. نقش مجلس در حد یک هماهنگ کننده برای بررسی برجام است و بیشتر از آن انتظاری نباید باشد.

**گفته بودید کنگره و پارلمان آمریکا هم حقی در تصویب توافق ندارد. دلیل کمرنگ بودن نقش پارلمان ها در موضوعی که طرفین به اهمیت بالای آن اذعان دارند، چیست؟

واضح است پارلمان آمریکا هم مثل ایران حق ورود برای تصمیم گیری نهایی را ندارد و دلیلش هم روشن است چون یک توافق بین المللی است و صرفا داخل کشور تعریف نمی شود. آنها هم می توانند مانند مجلس ایران نظر مثبت یا منفی خود را درباره توافق بگویند و بیشتر از آن اختیاراتی برایشان در نظر گرفته نشده است. کنگره آمریکا می داند تصمیم گیر نهایی درباره این توافق نیست و با وجود اعتراضاتی که داشت در نهایت این موضوع را پذیرفت. تصویب برجام در سیستم داخلی آمریکا موضوع داخلی آمریکایی هاست و به ما مربوط نیست و همان طور که از ابتدا تاکید کردیم ایران وارد فرایندهای داخلی تصویب برجام در آمریکا نخواهد شد. کنگره آمریکا در یک صورت می تواند مانع اجرای توافق شود که آن یک راه هم این است که بتواند رای گیری کند و بالای دوسوم رای بیاورد در غیراین صورت حتی اگر کنگره تصویب نکند و آن را رد کند رئیس جمهور اختیار قانونی برای وتو دارد، چنانکه چندی پیش اوباما به استفاده از این حق در صورت کارشکنی کنگره اشاره کرد. پس می توان نتیجه گرفت رای منفی کنگره تاثیری نخواهد داشت و در ایران هم موضوع اصلی بررسی آن است و نه توقفش؛ یعنی مجلس اختیار توقف مسیر را ندارد، اما می تواند نظر خودش را بیان کند.

منبع : روزنامه آرمان

انتهای پیام

دیدگاه شما