در میان چهرههای صدرانقلاب که در پرتونهضت امام خمینی(ره) نامشان بر سر زبانها افتاد، معدود افرادی را میتوان یافت که همچون شهیدان رجایی و باهنر در فاصله کوتاهی به اوج محبوبیت رسیده و بهاندازه ایشان مقبولیت پایدارو مردمی یافته باشند و سبک و سیاق آنان در نحوه سلوک و مدیریت جامعه به عنوان شیوهای بدیع و مطلوب وارد ادبیات سیاسی کشور شود.
به گزارش جماران، سخن در این است که چگونه نامی از میان دهها،بلکه صدها نام که انقلاب اسلامی بر سر زبانها انداخته - حداقل در مقطعی از تاریخ انقلاب - پیشی میگیرد و نسبتی میان خود و جامعه برقرار میسازد که جلب علاقه عمومی و کسب اعتماد کامل مردم کمترین دستاورد آن است.
برای یافتن پاسخ این پرسش بایستی به.جوهره مردمی انقلاب اسلامی وآستانه تحول در نوع نگرش به نقش و حضورمردم در کلیه شئون اجتماعی در صبح انقلاب رجوع کرد و بر ویژگیهای آن تأمل کرد
نهضت اسلامی برخاسته از اراده جمعی ملت مسلمان ایران، در راستای مهندسی تاریخی جدید، با محور قرار دادن مشارکت مردم در سرنوشت خود و کشور، آیندهای درخشان برای آحاد شهروندان را موضوع اقدام هوشمندانه خود قرار داد. همان آرمانی که بیش از یک قرن در آفاق فکری هر ایرانی حضور و نمود داشت. انقلاب اسلامی در دورهای اتفاق افتاد که عرصه فکری - سیاسی مورد هجوم مکاتب و ایدئولوژیهای انحرافی و عمدتاً الحادی و تفرعن مدیران دولتی قرار گرفته بود. این امر حساسیت ویژهای را در مردم ایجاد و به واکنش انقلابی وادار ساخت. دولت شهیدان رجایی وباهنربا ویژگیهای اسلامی و مردمی به گونهای دلنشین این دو عامل حساسیت برانگیز را جبران کرد.
شهید باهنر نخست وزیر دولت مطلوب و دلخواه مردم از معدود اندیشمندان اسلامی بود که با یک مشرب منعطف وارد حوزه اجرایی شد وبه گونهای نظاممند اندیشه دینی را درحل مشکلات اجتماعی به کار گرفت و با تکیه بربنیانهای دینی توانمندیهای آن را نشان داد. شیوه غیر تعصبآمیز شهید باهنردر بیان ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی اسلام بنیانی را گذاشت که در آینده همچنان راهگشای دوستداران مباحث کارکردی اندیشههای اجتماعی اسلام خواهد بود.
در بعد مردمی و گریز از تفرعن نیز بیتردید فصل جامعی از مردم سالاری را میتوان در شخصیت شهید رجایی یافت.همو که بهترین لحظات عمر خود را در بین مردم گذراند، مردم همه علایقاش را شکل میدادند و او خود را به مردم بدهکارمی دانست و میگفت: «من تا زنده هستم آسوده نخواهم شد، مگر اینکه دین خود را به ملتی که من و امثال مرا از زندان آزاد کرد و به من و امثال من حیثیت بخشید ادا کنم».
شهید رجایی همچون قطرهای در دریای مردم آرام میگرفت و با صفا و صمیمیت با آنان بر خورد میکرد و مردم را عضو کابینه خود میدانست، مصداق عینی آن نیز تصویب دهها طرح حمایتی از اقشار مختلف مردم بویژه قشرهای آسیب پذیر جامعه بود.
شهید رجایی به گاه مبارزه با آگاهی از اینکه ورود به این عرصه چه مایه مجاهدت میطلبد و چه سختی هایی در بر دارد، در برابر رسالت تاریخی خود بیتفاوت نماند و با پایمردی و مقاومت در برابر انواع شکنجه، چهرهای اسطورهای از خود به یادگار گذاشت و آنگاه که در بستر تفکرات مطلق گرا و خود محوربرخی کنشگران سیاسی اعم از افراد و احزاب و گروهها که با کمترین وزن سیاسی خواب سیادت میدیدندوبا کشاندن جامعه به سوی دو قطبی «سنت» و «مدرنیزم»، همدلی و اتحاد مردم را هدف قرار داده بودند، وارد میدان شد و امواج طعن و اتهام را به جان خرید و با نزدیک شدن به مردم اقدام مؤثری در جهت تثبیت خط انقلاب و حفظ وحدت و همدلی حول محور ارزشهای معنوی بهعمل آورد.
سالهای مبارزه به شهید رجایی آموخته بود که مردم ثقل هر حرکتی هستند و بدون مردم هیچ حرکتی راه به انجام نمیبرد. از این رو از ابتدا در کنار مردم ایستاد وسرتاسر زندگی پر فراز ونشیب اش به همراهی و همدردی با مردم طی شد. او با طبقات و افراد گوناگون میجوشید و خود میگفت: «من در تمام لحظات زندگی با مردم بوده ام،با مردم هم خواهم ماند.» او میخواست مردم از بند استبداد و استعمار برهند و آزادانه به درک درستی از حق و حقوق خود دست یابند.
شهید رجایی یکی از ارکان استوار عدالت و فضیلت در فضای انقلاب بود که با رأی مردم برسرکار آمد و به مثابه یک مصلح بزرگ دردمندانه به چاره جویی مشکلات مردم پرداخت. اما افسوس که خیلی زود در آتش کین دشمنان مردم سوخت و از دستیابی به آمال و آرزوهایش باز ماند.او یکی از پیشاهنگان نهضت اسلامی و شخصیتی است که تاریخ انسانیت همواره به وجود ش مفتخر خواهد بود.
منبع: ایران