جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

تخریب به جای انتقاد ؛ هجمه به جای تقدیر

مردم فارغ از این نگرش های سیاسی کارانه واقعیات ملموس و عملکردهای مالوف را می نگرند و بی توجه به این هیاهوها کارنامه دولتمردان را می سنجند و نمره لازم را به آنان می دهند.

کد خبر: ۹۸۸۹۸
تخریب به جای انتقاد ؛ هجمه به جای تقدیر

هفته دولت است آن هم در سالی که با عنوان «همدلی و همزبانی دولت و ملت» مزین شده، شاید با این اوصاف انتظار حداقلی آن باشد که لااقل در این بازه زمانی مخالفان همیشگی و پروپاقرص دولت که از همان آغازین روزها با شدت و حدت دولت را آماج گزنده ترین نقدها می کردند کمی به خود استراحت داده و اگر توفیقات و دستاوردهای دولت را محل اعتنا و التفات نمی دانند، در بیان نقدهای آتشین خود احتیاط بیشتری مصروف دارند اما گویا دولت تدبیر و امید هم باید چوب نقد را بخورد، هم چماق تخریب را.

به گزارش جماران، روزی که رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک خود را برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری در اسفند سال 91 آماده می کرد و گفت: « هر کس که می آید، خود را برای فداکاری بزرگ آماده کند» بی شک گمان نمی برد علاوه بر رفع و رجوع و رتق و فتق شرایطی که به گواه آمار مستند و اذعان تمامی کاندیداهای انتخاباتی ریاست جمهوری به عنوان نخبگان تمامی طیف های سیاسی کشور، بغرنج و نابهنجار بود، باید اینچنین نیز بی محابا و تلخ آماج تندترین هجمه ها قرار گیرد و از همان آغازین روزهای آغاز به کار تا هفته ای که با نام دولت مزین است، به شکل متواتر و رگباری مورد هجمه قرار گیرد.

**تخریب به جای تقدیر
روزی که رئیس جمهوری دوره اصلاحات از بحران سازی های 9روزه گفت شاید کسی گمان نمی برد که رئیس جمهوری دیگر با وضعیت نامساعدتر روبه رو باشد و هنوز دولت وی بر مدار امور قرار نگرفته هجمه ها آغاز شود. در دوران هشت ساله رئیس دولت پیشین کارشناسان و تحلیلگران با زبان آمار و ارقام لب به گلایه گشوده و روندهای پی گرفته شده را معوج و نادرست خواندند و در عمل هم تبعات آن رویکردها و سیاست ها هویدا شد اما طیفی از سیاسیون نه تنها لب به گلایه نگشوده که مهر تایید بر این اقدامات می زدند؛ همان جماعت امروز و در حالی که دولت در سخت ترین شرایط تحریم های معطوف به کاغذپاره ها و در حالی که درآمدهای دولت سقوط بی سابقه ای داشته، وضعیت کشور را به سمت ثبات و آرامش و استقرار سوق داده و به گواه آمار کاری کارستان رقم زده اند، تازه یادشان افتاده که باید مطالبه گر باشند و دولت را بازخواست کنند. روحانی سه شعار راهبردی را در بدو کاندیداتوری مطرح کرد. او از نجات اقتصاد ایران گفت و اکنون مهار تورم و تقلیل آن به یک سوم و مثبت سازی شاخص منفی 6.8 درصدی نرخ رشد اقتصادی به عنوان مهم ترین مولفه بیانگر روند کلان اقتصادی کشور و شاخص های متعدد دیگر نشان می دهد که او این وعده را در سخت ترین شرایط محقق کرده است. روحانی از تعامل سازنده با جهان گفت و اکنون مهم ترین معضل عرصه سیاست خارجی را با لحاظ سه عنصر عزت و حکمت و مصلحت حل و فصل کرده و دشمنان ایران را منکوب و چشم جهانیان را به سمت و سوی ایران معطوف کرده و همگان منتظر زدودن تحریم ها و گشایش بی سابقه در شرایط کشور هستند. حال با همه این اوصاف عده ای به جای لحاظ حداقلی این توفیقات و قیاس آن با شرایط پیشین تنها وظیفه خود را نقد یا بهتر بگوییم تخریب دولت می دانند، گویی روحانی در سومین شعار خود توفیقی نداشته است! یعنی نتوانسته اخلاق و اخلاق ورزی را احیا و آن را بر فضای سیاسی مستولی کند.

**مظلوم نمایی در راستای فرافکنی
یکی از تاکتیک های تندروها در مخالف خوانی با دولت بهره گیری از سیاست مظلوم نمایی است. آنان با تفسیر های شاذ و خارج کردن کلام از موضع خود و بزرگنمایی های غلو آمیز درصدد القای این نکته هستند که دولت فضای نقد را بسته و حرمت منتقدان را نگاه نمی دارد. روز گذشته فاطمه آلیا عضو شورای مرکزی جبهه پایداری در هفته دولت و در صحن علنی و در نطق پیش از دستور خود دولت و شخص رئیس جمهوری را مورد انتقاد شدید قرار داد و جالب آنکه در بخشی از سخنان خود گفت: منتقدان مفتخر به اخذ عناوین بی سواد و جهنمی از طرف دولت شده اند. تکه پرانی هایی که بارها از سوی منتقدان دولت در باب عدم تحمل انتقاد از سوی رئیس جمهوری بارها تکرار شده اما هیچ تناسبی با متن و بطن سخنان رئیس جمهوری نداشته و هیچ گاه رئیس دولت منتقدان را به جهنم حواله نداد و رجوع به متن سخنان آن روز رئیس جمهوری نیز گواه متقنی بر رد این ادعاست و از طرف دیگر اطلاق واژه بی سواد درباره گاف محرزی بود که برخی به جای واژه ان پی تی از ام پی تی استفاده کرده و اشاره به بی اطلاعی افرادی بود که تندترین نقدها را نسبت به موضوع تخصصی و حساس مذاکرات هسته ای ابراز می داشتند این در حالی است که همگان شاهدند برخلاف دوره گذشته از موضوع حساس مذاکرات تا هر چیز دیگر و از همه تریبون های عمومی تندترین انتقادات به دولت می شود و حتی آنان خائن و دروغگو و ... خطاب می گیرند.

**در نهایت...
هر چه هست این نکته غیرقابل کتمان است که عده ای از مخالفان و نه منتقدان دولت، حد یقفی برای هجمه به قوه مجریه قائل نیستند و از دریچه نگرش های طیفی و جناحی از هر مقوله و روندی به دنبال حاشیه پردازی و حاشیه سازی هستند اما نکته آنجاست که مردم فارغ از این نگرش های سیاسی کارانه واقعیات ملموس و عملکردهای مالوف را می نگرند و بی توجه به این هیاهوها کارنامه دولتمردان را می سنجند و نمره لازم را به آنان می دهند.

منبع : روزنامه آرمان

انتهای پیام

دیدگاه شما