برای یک خبرنگار، چندان تابسوز و طاقتفرسا نیست که یقین کند رهبر معظم انقلاب در باب موضوعات ملی، دقیقاً چه گفتهاند. یک جستوجوی ساده در منظومه بیانات ایشان بیدرنگ آشکار میکند که نظر معظم له چیست.
به گزارش جماران، رهبری در باب ماجرای توافق هستهای نیز بارها و به کرات و با لحنی آشکار و خالی از تفسیر اتخاذ موضع کردهاند. خطوط سلبی و ایجابی توافق را صراحتاً رسم کردهاند، از «خوشبین نبودن به مذاکرات» با همان وضوح سخن راندهاند که «از مخالفت نداشتن با مذاکرات»، از «عهدشکن بودن رقیب» به همان صراحت سخن گفتهاند که از «پایبندی ایران به پیمان و تعهد.» رهبر معظم انقلاب چه بسا با دغدغه حذر از کژخوانیهای احتمالی، علاوه بر مواضع آشکار و صریح، مؤکداً و مکرراً یک قاعده روششناسانه را هم گوشزد کردهاند: «قبح نقل قول از جانب ایشان.»
درحالی که رهبر معظم انقلاب، منصوبان و منسوبان خود را از هرگونه نقل قول از جانب ایشان برحذر داشتهاند، یک جریده یومیه مدعی شد که رهبر معظم انقلاب، مخالف توافق هستهای هستند. این مخالف آتشین مزاج دولت در سرمقاله روز شنبه روزنامه خود مدعی شد: «بیانات مورد اشاره رهبر معظم انقلاب در خطبههای نماز عید فطر امسال کمترین تردیدی باقی نمیگذارد که حضرت آقا از نارسایی و عواقب فاجعهآفرین توافق یاد شده اطلاع کامل دارند و با جرأت میتوان گفت که ایشان به هیچ وجه از متن تهیه شده راضی نیستند.» انتشار این سرمقاله در حالی بود که حضرت آیتالله خامنهای، در چندین نوبت و از جمله در سخنرانی 20 تیرماه امسال خود فرمودند: «من خودم هنوز که الحمدلله زبانم از کار نیفتاده؛ حرف خود من که مقدم به حرف آنها است. آنچه من میگویم، حرف من آن است؛ کسانی هم که حرف می زنند- نمایندگان رهبری و منصوبین رهبری و مانند اینها که تعداد زیادیاند- از قول رهبری نمیگویند؛ این را توجه داشته باشید... شما حرف من را از خود من بشنوید... .»
در اینکه رهبر معظم انقلاب بارها مدیران ارشد کشور و از جمله مذاکره کنندگان هستهای را به احتیاط و حزم و دقت نظر دعوت و حتی الزام کردهاند، هیچ شبههای نیست. در اینکه ایشان مرزهای غیرقابل عبور در مناقشه هستهای را به دقت تعیین و سنگچین کردهاند، هیچ تردیدی نیست اما از این واقعیات به هیچ ترفند و تردستی نمیتوان استنتاج کرد که توافق را بالفعل واجد «عواقب فاجعهآفرین» قلمداد میکنند و از آن رضایت خاطر ندارند. شاید استخراج این نتیجه از آن مقدمات، در فن مغالطه به کار بیاید اما در یک برهان سالم منطقی بیتردید هیچ جایی ندارد. خطا در تحلیل، یک چیز است و اصرار بر تحمیل یک ذهنیت چیز دیگر. اولی، اگرچه دلآزار است اما از جنس سفسطه نیست؛ دومی اما عین مغالطه و سفسطه است. اولی، غلط است اما گناه نیست ولی دومی هم غلط است و هم گناهی نابخشودنی.
گفتنی است که روزنامه مذکور علاوه بر سرمقاله روز شنبه خود، روز گذشته نیز رویکرد غیرحرفهای خود را در مخالفت با توافق هستهای ادامه داد و در یک خبرسازی نامنصفانه کوشید به زعم خود پرده دیگری از فریبخوردگی ایران در خلال توافق وین را به نمایش بگذارد. این روزنامه در تیتر یک روز گذشته خود به نقل از «دیوید میلر» از اندیشکده «وودرو ویلسون» مدعی شد: «مخالفت نتانیاهو با توافق وین برای تشویق ایران به پذیرش آن است.» این درحالی است که نه تنها چنین گزارهای در متن خبر این روزنامه یا حتی در متن خبر اصلی نیست، بلکه «میلر» خود از یهودیان هوادار نتانیاهو است که در تحلیلهایش، ضمن تجلیل از نخست وزیر رژیم صهیونیستی، تا آنجا پیش رفته که خواستار اعطای جایزه صلح «نوبل» به نتانیاهو شده است، زیرا به باور وی، نخست وزیر اسرائیل نخستین کسی است که در سال 1995 خطر ایران اتمی را به جهان معرفی کرده است.
باری، این، بار اول نیست که برخی در مسیر تحقق منویات خود به اصول اخلاقی و حرفهای بیاعتنایی میکنند؛ احتمالاً بار آخر هم نخواهد بود. آنچه اهمیت دارد، این است که نه متشابهات اندیشهها و اظهارات رهبر معظم انقلاب، بلکه دستکم، محکمات نظرات ایشان را تحریف نکنند.
منبع: ایران