جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جهیزیه های خانمان برانداز!

این روزها وقتی راجع به ازدواج صحبت های آنچنانی می شود نخستین مساله ای که به ذهن همه متبادر می شود رقم های بالای مهریه هاست ولی به نظر می رسد که در جامعه کمتر کسی به رقم بالای جهیزیه ها معترض باشد.

کد خبر: ۹۵۸۳۷
جهیزیه های خانمان برانداز!

این روزها وقتی راجع به ازدواج صحبت های آنچنانی می شود نخستین مساله ای که به ذهن همه متبادر می شود رقم های بالای مهریه هاست ولی به نظر می رسد که در جامعه کمتر کسی به رقم بالای جهیزیه ها معترض باشد.

به گزارش جماران، این روزها وقتی راجع به ازدواج صحبت های آنچنانی می شود نخستین مساله ای که به ذهن همه متبادر می شود رقم های بالای مهریه هاست ولی به نظر می رسد که در جامعه کمتر کسی به رقم بالای جهیزیه ها معترض باشد. وقتی به رقم بالای مهریه ها اعتراض می شود می گویند مهریه را کی داده و کی گرفته، ولی با توجه به اینکه جهیزیه را هم می دهند و هم می گیرند، با کمی کنکاش می توان فهمید معضل جهیزیه برای خانواده ها حتی گران تر از مهریه تمام می شود.

حدود 60 درصد جامعه ایران طبقه متوسط، 35 درصد آن طبقه پایین و پنج درصد طبقه بالای جامعه هستند. میانگین درآمد ماهانه طبقه متوسط در ایران یک میلیون و 500 هزار تومان است این در حالی است که گفته می شود هزینه های یک خانواده در ایران به طور میانگین یک میلیون و 800 هزار تومان می شود. وقتی وضعیت طبقه متوسط جامعه این باشد وضعیت بحرانی طبقه فقیر ناگفته عیان است. قشر وسیعی در هزینه های زندگی روزانه خودشان مانده اند و حالا با چشم و هم چشمی ها و مدگرایی های عجیبی که در جامعه رواج پیدا کرده است باید دست به خرید یک جهیزیه آنچنانی هم بزنند. خانواده ها برای اینکه بتوانند جهیزیه دهن پرکن برای دخترشان تهیه کنند که به قول خودشان جلوی خانواده داماد کم نیاورند به آب و آتش می زنند؛ از دوشیفت کار کردن و گرفتن وام های سنگین گرفته تا فروش کلیه، زمین، خانه و سایر دارایی های خانواده.

چشم و هم چشمی بلای جان مردم شده است
اسمش مارال است و چهار ماه است که به خانه بخت رفته است. او معتقد است که جهیزیه سنگین دختر باعث می شود که خانواده شوهر احترام بیشتری به او بگذارند و عروس در چشم آنها تک باشد. او به «آرمان» می گوید: «پدرم معلم بازنشسته است و برای خرید جهیزیه زمینی را که بهش ارث رسیده بود فروخت. خانواده ام همه اجناس را خارجی خریدند و حتی از بعضی از ظروف هفت دست گرفتیم. به حدی وسایل زیاد بود که الان دو تا از فرش هایی را که خریده ایم لوله کرده ام و در انباری گذاشته ام. حدود 50 میلیون جهیزیه خریدیم. در فامیل ما همه این طوری جهیزیه می برند و سعی می کنند جهازی بخرند که دهان همه از دیدن آن باز بماند.» چشم و هم چشمی بلای جان مردم شده است. به هر قیمتی هم که شده جهیزیه دختر ما نباید از جهیزیه فلانی و بهمانی کمتر باشد. یک قرض کوچک، فروش زمین و مدتی سختی کشیدن ارزشش را دارد! ولی آیا واقعا ارزشش را دارد که برای یک چشم و هم چشمی بچه گانه و رواج یک فرهنگ نادرست این همه زندگی برای یک خانواده طبقه متوسط یا طبقه پایین سخت شود. و وای به روزی که یک خانواده دو، سه یا چهار دختر داشته باشد؛ آنگاه اوضاع از این هم بدتر می شود.

رابطه مهریه ها و جهیزیه های سنگین با هم
نسرین یکی از کسانی است که از رواج این فرهنگ نادرست شاکی است و به «آرمان» می گوید: «حتی خود من هم که اصلا این رسم های ساختگی را قبول ندارم موقع خرید جهیزیه مجبورم کاری بکنم که بقیه می کنند. من دو ماه است که عقد کرده ام و سال بعد قرار است ازدواج کنیم. هر چقدر به مامانم می گویم من راضی نیستم شما به خاطر جهیزیه من زیر بار قرض بروید ولی او همیشه در جواب من می گوید نباید جهاز تو چیزی از دخترخاله ات کم داشته باشد.» او ادامه می دهد: «همین خاله من خودش را به آب و آتش زد تا برای دخترش یک جهاز پر و پیمان بخرد. نصف وسایلی هم که خریدند تجملی و بی استفاده بودند. خرید یک سرویس قابلمه تزیینی یک میلیون و800 هزار تومانی یا تابلو فرش دو میلیون تومانی هیچ ضرورتی ندارد.» اما ماجرای دنباله دار و لوکس جهیزیه های امروزی وقتی صورت جالب تری پیدا می کند که بدانیم چندان هم بی ربط به مهریه های سنگین نیستند. سهیلای 54 ساله تازه دخترش را شوهر داده است. او برای دخترش 80 میلیون جهیزیه خریده است. این مادر 54 ساله به «آرمان» می گوید: «وقتی خانواده عروس جهیزیه را سنگین بدهد هر رقم مهریه ای هم که بگوید خانواده داماد مخالفت نمی کنند. از روز اول قرار و مدارها را گذاشتیم. جهیزیه را سنگین گرفتیم و قرار شد مهریه هم 1369 سکه باشد.» او ادامه می دهد: «جهیزیه را با وسواس زیادی خریدیم و چند ماه طول کشید تا تمام وسایل را بخریم. همه وسایل مارک بودند و نمی خواستیم دخترمان جلوی خانواده شوهرش کم بیاورد. عروس های دیگرشان هم جهیزیه شان همینطور سنگین بود.» و از اینکه مجبور شده است نصف وسایل را قسطی بخرد نگران نیست چون برایش مهم این بوده است که دخترش جلوی عروس های دیگر خانواده شوهرش کم نیاورد.

اپیدمی جهیزیه های سنگین
اپیدمی ریخت و پاش های اضافه در رسم جهیزیه دادن فقط معطوف به یک نقطه خاص از کشور نیست و در همه جا رواج پیدا کرده است. وام ازدواج سه میلیونی هم نمی تواند دردی از خانواده ها دوا کند وقتی که در بهترین حالت هزینه خرید یک اجاق گاز یک میلیون و 400 هزار تومان، یک جاروبرقی یک میلیون تومان و یخچال سه میلیون تومان است و این تنها بخش کوچکی از کالاهایی است که یک عروس با خود به خانه بخت می برد. احمدرضا 49 سال سن دارد و دو پسر و یک دختر دارد. او درباره رسم جهیزیه به «آرمان» می گوید: «دوره ما این تجمل گرایی ها رواج نداشت ولی الان وضع همه خانواده ها همین شده است. من اصالتا شمالی هستم و برای خرید جهیزیه برای دخترم مجبور شدم یک قطعه از زمین های شمالم را بفروشم. دامادمان می خواست خانه بخرد نصف پول جهیزیه را دادیم برای خرید خانه و سه دانگ از سند خانه را به نام دخترمان زدند. با بقیه پولی هم که باقی مانده بود کالاهای ضروری را برایشان خریدیم.» او ادامه می دهد: «زندگی امروز خیلی سخت شده است و خانواده ها باید از فرزندانشان حمایت کنند تا آنها توانایی شروع یک زندگی مشترک را پیدا کنند.»

هزینه های گزاف یکی از دلایل طلاق
یک مددکار اجتماعی درباره رواج فرهنگ تجمل گرایی و جهیزیه های سنگین به «آرمان» می گوید: دلیل به وجود آمدن بسیاری از مشکلات مانند پایین آمدن سن ازدواج، افزایش آمار طلاق و کاهش ازدواج تا حدود زیادی در اثر رواج تجمل گرایی و تحمیل هزینه های اضافی به خانواده هاست. محمد زاهدی اصل می افزاید: این هزینه های تحمیلی کمرشکن هستند و ناشی از چشم و هم چشمی هایی است که بین خانواده ها وجود دارد و باعث می شود خانواده هایی که وضع مالی شان زیاد خوب نیست مجبور به قرض گرفتن شوند و فشار زیادی از نظر مالی به آنها وارد شود. او تصریح می کند: این هزینه ها فقط در رابطه با خانواده عروس نیست بلکه خانواده داماد هم با گرفتن جشن های آنچنانی این هزینه را متحمل می شوند و همین هزینه های گزاف و تحمیلی تبدیل به یکی از دلایل اصلی اختلاف و طلاق زوجین می شوند. او تاکید می کند: تنها راه مقابله با این مشکل آن است که رسانه ها با استفاده از تبلیغات درست در راستای تغییر فرهنگ جامعه گام بردارند. استفاده از گروه های مرجع در رسانه روش اثرگذاری است. گروه های مرجع می توانند با استدلال و منطق درست به جای نصیحت از توجه به مادیات در جامعه بکاهند و توجه به معنویات را در جامعه ترویج دهند.

منبع: روزنامه آرمان

انتهای پیام

دیدگاه شما