به گزارش جماران ،رحمتالله رضایی از اتباع افغانستان و دانشاموخته فلسفه اسلامی در مطلبی با عنوان «فحشنامه یا رساله دکتری یک هموطن» در صفحه فیسبوک خود نوشت: رساله دکتری جناب آقای دکتر شمس الدین الافغانی را مرور میکردم و برای نمونه، قضاوت ایشان را درباره نصیرالدین طوسی ترجمه و نقل میکنم: «طوسی ... کسی بود که میخواست کتاب اشارات ابن سینای قرمطی را جایگزین قرآن کند، اما نتوانست و میگفت که این کتاب [یعنی اشارات] قرآن خواص است و قرآن, کتاب عوام. ایشان میخواست نمازها را به دو نماز تقلیل دهد و أذان را باطل اعلان کند و قبله را به سمت شمال تغییر دهد. وی ساحر بود و بت پرستش میکرد... منکر معاد بود ... طوسی از ملحدین و کافر به خداوند, ملائکه, کتابهای الهی و انبیاء و روز قیامت بود.(شمس الدین الافغانی، جهود علماء الحنفیه فی ابطال عقائد القبوریه، پشاور، دار الصمیعی، 1416, 23؛ به نقل از ابن قیم جوزی ...).
هرچند بجا بود ایشان ادعاهای خود را مستند به منابع طوسی میکرد؛ اما درعینحال, اینجانب که حداقل نزدیک به بیست سال است با آثار ابن سینا و نصیرالدین طوسی آشنایی دارم، یقین دارم که تمام این سخنان آقای افغانی دروغ محض بوده و چنین مطالبی در هیچ یک از آثار طوسی نیامده است. متأسفانه بقیه این رساله نیز چیزی بیش از فحشنامههای غیراخلاقی و دروغین برضد فرقههای گوناگون مسلمانان نیست؛ بدون اینکه به منابع این فرقهها ارجاع دهد و مهمترین ارجاعات آن در اینگونه موارد به ابن تیمیه, ابن قیم و مانند آنان است.
اما نکته در آن است که وقتی مثلا یک رساله دکتری اینگونه است، از مدارس دیگر پاکستان و عربستان چه انتظاری میتوان داشت و به دیگر سخنان وی چه اندازه میتوان اعتماد کرد؟ اخلاق در کجای پژوهش علمی و دینی ما جای دارد؟
پایان نامه دکترای تکفیری درباره خواجه نصیر!
کد خبر:
۸۸۴۴۷