به گزارش جماران، حسین راغفر در روزنامه اعتماد نوشت:
در واکنش به گزارش مفصلی که وزیر کشور درباره فسادهای گسترده و حجم وسیع آن در مجلس ارایه داده است، تنها میتوان گفت این حجم از فساد در کشور یکی از تکرارنشدنیهای هزاره سوم است. گزارش وزیر کشور گزارشی تکاندهنده است، وقتی سخن از نهادی به میان میآورد که ٢٧ هزار خودرو لوکس را وارد کشور کرده و مالیاتی برای آنها پرداخت نکرده است، نهادی که اساسا کارش رسیدگی به معیشت طبقه مستضعف است. یا وقتی صحبت از ٢٥ میلیون دلار درآمد قاچاق یا ٢٠٠ میلیارد دلار فرار مالیاتی در کشور به میان میآورد نشان میدهد که ابعاد فساد بسیار گستردهتر و تکاندهندهتر از آنچه تصور میشد، است. واقعیت این است که فساد و اشکال گسترده آن در دولت قبل به اوج خود رسید و وضعیت بد اقتصادی و بحرانهای حاصل از آن شاهد این مدعاست. در دولت قبل با وجود اینکه درآمد نفتی کشور به بالاترین حد خود در تاریخ رسیده بود، اما شاهد رکود و بحران اقتصادی بودیم که خسارت و عوارض جبرانناپذیری را متوجه کشور و زندگی و معیشت مردم کرد. از زمانی که وزیر کشور افشاگری در زمینه پولهای کثیف را آغاز کرد شاهد واکنش تند برخی از نمایندگان مجلس بودیم، واکنشی که برای جامعه تامل برانگیز بود.
برخی نمایندگان مردم به جای اینکه پیگیر تخلفاتی باشند که وزیر از آنها پرده برداشته، طوری واکنش نشان دادند که گویی وزیر مملکت آمارسازی کرده است و دروغ میگوید و او را متهم کردند که با این افشاگری آبروی نظام را نشانه گرفته و باعث شده تا اعتماد عمومی مردم نسبت به نظام کم شود. اما باید گفت اینگونه افشاگریها و گزارش دادن آن به مردم نه تنها اعتماد عمومی را به نظام کم نمیکند بلکه این فکر را در جامعه زنده میکند که ارادهای مبنی بر مبارزه با فساد در کشور به وجود آمده است. منتقدان به وزیر کشور تصور میکنند مردم تنها با چنین گزارشهایی از وجود فساد در کشور باخبر میشوند؟ این تصور از اساس غلط است. چرا مردم از شنیدن گزارش وزیر کشور متعجب نمیشوند؟ دلیل را باید در زندگی مردم و تاثیر و تبعاتی که این فسادهای مالی در آن داشته جستوجو کرد. وقتی وزیر کشور صحبت از ١٠ هزار میلیارد تومان پول مواد مخدر میکند، به این معناست که ١٠ هزار میلیارد تومان در این کشور هزینه معتاد شدن جوانان شده است و به تبع این اعتیاد زندگی آنها تحت تاثیر قرار گرفته و مشکلات و ناهنجاریهای دیگری را به همراه آورده است. یا وقتی صحبت از ٢٠ میلیارد دلار فرار مالیاتی میشود در حالی که در سال جاری ١٠٠ هزار نفر از واجدین شرایط تحصیل در سیستان و بلوچستان به دلیل مشکلات مالی از تحصیل جا ماندند که خود این ماجرا به تنهایی منشأ بسیاری از بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خواهد شد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت بیشترین تاثیر این فسادها در زندگی مردم نمایان میشود و جامعه به خوبی متوجه وجود این معضل است و سکوتش به این معنا نیست که متوجه آنچه رخ میدهد، نیست. در چنین شرایطی بی شک سرپوش گذاشتن بر این خطاهاست که اعتماد عمومی را خدشهدار میکند و اعتبار نظام را زیر سوال میبرد و افشای آن اعتماد عمومی جامعه و امید برای حل بحران را افزایش داده و به سلامت نظام اقتصادی و سیاسی کشور کمک بزرگی خواهد کرد. اقدام وزیر کشور اقدامی شجاعانه و درخور تقدیر بود اما متاسفانه برخی نمایندگان مجلس متوجه مهم بودن این امر نیستند و به جای تشکر از وزیر و کمک به اینکه دست به دست دولت دهند و در این اراده برای مبارزه با فساد همراه شوند، مشکل ایجاد میکنند. اگر نهادها به طور هماهنگ تلاش خود را برای مبارزه با چنین فسادهایی به کار نبندند این نگرانی وجود دارد که این پولهای کثیف نه تنها بحرانهای عمیق اقتصادی به وجود بیاورند که نظام سیاسی را نیز دستخوش تغییرات منفی کنند.