-بیانیه هسته یی لوزان سوییس همان قدر که جهانیان را به پایان اختلاف های هسته یی ایران و غرب و نیز و افزایش ضریب ثبات بین المللی امیدوارتر کرد، موجب انزوا و ناکامی بیشتر صهیونیست ها شد.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، همه ی قدرت های گفت وگو کننده با ایران از تفاهم هسته یی شکل گرفته در لوزان سوییس استقبال و بسیاری از مقام ها و شخصیت های جهان این اقدام را حرکتی مثبت در زمینه ی ارتقای صلح جهانی ارزیابی کردند اما صهیونیست ها و پشتیبانان وابسته به آن ها باز هم شمشیر خود را علیه توافق هسته یی از رو بستند و بر تلاش ها و موضع گیری های خصمانه ی خود در این زمینه افزودند. آنان با تکرار ادعاهای نخ نما سیلی از ابراز نگرانی و مظلوم نمایی ها را به راه انداختند؛ تلاش هایی که در فضای کنونی نتوانست همچون گذشته کارایی داشته باشد.
در برابرِ «باراک اوباما» رییس جمهوری آمریکا که تفاهم به دست آمده را تاریخی و بسیار مفید توصیف کرد، «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی و متحدانش در آمریکا تفاهم هسته یی را به باد انتقاد گرفتند و آن را اشتباهی منجر به مشروعیت بخشیدن به فعالیت هسته یی ایران به ویژه حق غنی سازی این کشور قلمداد کردند.
به رغم تداوم و افزایش تلاش صهیونیست ها برای ادامه ی فرایند «ایران هراسی» و بسیج قدرت های غربی علیه تهران، هوده یی جز انزوا برای رهبران تل آویو و صهیونیسم به بار نیامده و تهدیدانگاری برنامه ی صلح آمیز هسته یی جمهوری اسلامی ایران برای منطقه و جهان به پایان راه خود رسیده است.
در این پیوند، شواهد و دلایلی بر انزوای هر چه بیشتر صهیونیست ها وجود دارد که عبارت است از:
1- بیانیه ی لوزان سوییس شکاف میان مقام ها و حتی رسانه های آمریکایی در حمایت از رژیم صهیونیستی را برجسته ساخت. در حالی که بیشتر مقام ها، تحلیلگران و رسانه های آمریکایی از توافق به دست آمده اظهار رضایت کرده اند، برخی دیگر به صورت یک سویه به انتقاد شدید از آن می پردازند و بدون مدرک مستند و قابل اتکایی با تکرار ادعاهای گذشته برای صهیونیست ها اشک تمساح می ریزند. به عنوان نمونه، روزنامه ی «واشنگتن پست» که به تندروهای محافظه کار و صهیونیست های آمریکایی وابسته است از تفاهم هسته یی به این جهت انتقاد کرد که نتوانسته هیچ یک از تاسیسات هسته یی ایران را تعطیل کند.
2- همچون گذشته، صهیونیست ها با تکرار ادعاهای واهی سعی در گسترش ایران هراسی داشته اند که مورد توجه افکار عمومی و قدرت های جهان قرار نگرفت. نخست وزیر رژیم صهیونیستی بیانیه ی لوزان را توافقی بد توصیف کرد که امنیت این رژیم را به خطر می اندازد و زیرساخت های وسیع اتمی در ایران را دست نخورده باقی می گذارد.
«آیپک» که لابی قدرتمند صهیونیست ها در آمریکا است در بیانیه یی عنوان داشت تفاهم ایران و 1+5 در لوزان، تهران را در آستانه ی تبدیل به یک دولت اتمی رها می کند، امنیت رژیم صهیونیستی را خدشه دار می سازد و مسابقه ی تسلیحاتی در خاورمیانه به راه می اندازد. آیپک هشدار داده است توافق با ایران باید موافقت و تایید کنگره را داشته باشد؛ کنگره یی که اکثریت آن در دست جمهوری خواهان رقیب اوباما است.
بسیاری از اقدام های منفعلانه ی صهیونیست ها نشان از عجز آن ها در برابر منطق و فعالیت های مشروع و قانونی جمهوری اسلامی ایران دارد. نتانیاهو حتی از روی استیصال، فهرستی از کمبودهای توافق با ایران را جمع آوری کرد و عاجزانه خواستار به رسمیت شناخته شدن رژیم صهیونیستی به وسیله ایران به عنوان پیش شرط توافق هسته یی شد. در برابر، همه ی این ادعاها با پاسخ سرد و مخالفت مقام های کاخ سفید روبرو شد.
3-شاهدیم که در دوره ی ریاست جمهوری اوباما به ویژه از سال 2012 میلادی تاکنون شکاف میان دستگاه اجرایی آمریکا و رژیم صهیونیستی و به عبارتی مقاومت در برابر خواسته های بی انتهای صهیونیست ها بیشتر شده است. در حالی که در گذشته و حتی در مورد توافق آذرماه 1392 در ژنو، مقام های آمریکایی خود را به دادن گزارش به صهیونیست ها متعهد می دیدند و وزیر امور خارجه و دیگر مقام های آمریکایی سفرهای پرشماری را به تل آویو انجام دادند اما پس از مذاکرات لوزان، مقام های آمریکایی تنها با ادبیاتی دلجویانه با یادآوری تعهدات امنیتی واشنگتن به تل آویو، به انتقادهای صهیونیست ها پاسخ گفتند.
این شکاف به حدی پررنگ شده که در چند ماه گذشته از میزان حضور مقام های واشنگتن در مجامع صهیونیستی آمریکا نیز تا حدی کاسته شده است و حتی در واپسین روزهای پارسال، رییس جمهوری آمریکا از دیدار با نخست وزیر رژیم صهیونیستی سر باز زد و از برنامه ی سخنرانی وی در کنگره انتقاد کرد.
4- بسیاری از کارشناسان، رفتار و واکنش های تند صهیونیست ها را غیرعقلانی تعبیر می کنند زیرا در حالی که مقام های صهیونیستی همواره از نابودی برنامه ی هسته یی ایران سخن می گویند، دولتمردان آمریکایی تاکید دارند این برنامه قابل توقف و نابودی نیست و توافق های انجام شده با ایران با هدف شفاف سازی فعالیت های هسته یی کشورمان بوده است.
اکنون خواسته های مقام های رژیم اشغالگر قدس با این پرسش مقام ها و بسیاری از رسانه ها و تحلیلگران آمریکایی روبرو شده است که چرا صهیونیست ها راه حل جایگزینی که بتواند دستاوردهایی مشابه یا بهتر از این گفت وگوها را داشته باشد ارایه نمی کنند. این پرسش دقایقی بعد از اعلان بیانیه ی لوزان از سوی رییس جمهوری آمریکا مورد تاکید قرار گرفت و «جان کری» وزیر امور خارجه ی آمریکا نیز در سخنان خود و در یادداشتی که برای روزنامه های آمریکایی نوشت دوباره آن را مطرح کرد.
5- اینک سخنان نخ نمای نتانیاهو که نشان از عجز و واماندگی رژیم صهیونیستی در برابر رفتار و منش منطقی ایران دارد تنها به وسیله ی برخی اعضای تندروی کنگره و رسانه های صهیونیستی مورد حمایت قرار می گیرد و انتقاد از رژیم صهیونیستی در بیشتر از یک سال گفت وگوی ایران و 1+5 به ویژه از رویکردهای جنگ طلبانه ی تل آویو گسترش یافته است. به عنوان نمونه، «نانسی پلوسی» رییس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا و رهبر کنونی دمکرات ها در مجلس نمایندگان که خود از حامیان تل آویو بوده است، چند هفته قبل، بعد از سخنرانی نتانیاهو عنوان داشت سخنرانی نخست وزیر رژیم صهیونیستی توهینی به شعور آمریکایی ها بوده است. «یان شاکوفسکی» عضو مجلس نمایندگان آمریکا نیز با انتقاد از سخنان نخست وزیر رژیم صهیونیستی گفت با روش نتانیاهو نمی توان ایران را متوقف کرد و آنچه وی انجام می دهد تلاش برای کشاندن آمریکا به جنگی دیگر است.
پس از انتشار بیانیه ی لوزان سوییس، «دایان فاینستاین» سناتور دمکرات، آشکارا در پاسخ به انتقادهای صهیونیست ها تصریح کرد بر خلاف ادعاهای مطرح شده، توافق هسته یی با ایران موجودیت رژیم صهیونیستی را تهدید نخواهد کرد.«فرانک والتر اشتاین مایر» وزیر امور خارجه ی آلمان نیز در واکنش به اعتراض های تازه ی نتانیاهو به بیانیه ی لوزان، خواستار نگاه دقیق تر مقام های رژیم صهیونیستی به این بیانیه شد.
6- اوباما به خوبی می داند که برخی از قانونگذاران آمریکایی متاثر از نفوذ لابی های صهیونیستی ممکن است در آینده ی نزدیک موانعی را برای سیاست خارجی وی ایجاد کنند. به همین دلیل اوباما پس از تفاهم هسته یی در لوزان، ادبیات خود را به گونه یی طراحی کرد که بیشتر مردم آمریکا و افکار عمومی این کشور را مورد خطاب قرار می داد. رییس جمهوری آمریکا به درستی می دانست که بیشتر مردم این کشور به دنبال توافق هسته یی با ایران و از مخاصمه ی آمریکا با دیگر کشورها نگران و خسته اند. به تازگی در یک همه پرسی که روزنامه ی «واشنگتن پست» انجام داده است، بیش از 59 درصد پرسش شوندگان خواستار توافق هسته یی با ایران بودند. جالب اینجا است که حتی 47 درصد از جمهوری خواهان نیز خواستار دستیابی به توافق و 43 درصد مخالف آن بودند.
با توجه به آنچه گفته شده تفاوت دیدگاه های افکار عمومی و مقام های آمریکایی با ماجراجویی ها و خواست های غیرمنطقی صهیونیست ها نمایی از یک شکاف بین تل آویو و مهمترین حامی صهیونیست ها را می نمایاند؛ شکافی که نتیجه یی جز انزوای بیشتر رژیم صهیونیستی به بار نخواهد آورد.
7- یکی از عوامل زمینه ساز انزوای صهیونیست ها، افزایش بی اعتمادی به مواضع و ادعاهای آنان است. طی سال های گذشته بارها واهی بودن ادعاهای صهیونیست ها اثبات و حتی از سوی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی رژیم اشغالگر قدس نیز بر آن مهر تایید خورده است.
بیش از 2 دهه از سال 1992 و زمانی که «شیمون پرز» وزیر امور خارجه ی وقت رژیم صهیونیستی ادعا کرده بود ایران طی هفت سال به بمب اتم دست می یابد گذشته و بجای اثبات، این ادعاها فقط تکرار شده است. نتانیاهو که هر از چندگاه افق هایی چندماهه و چند ساله برای مسلح شدن تهران به سلاح هسته یی ترسیم می کند در سال 1995 در کتاب خود با عنوان «مبارزه با تروریسم : چگونه دمکراسی می تواند شبکه بین المللی تروریسم را در هم نوردد» پیش بینی کرد در بازه ی زمانی سه تا پنج سال آینده ایران دارای سلاح اتمی خواهد شد. حتی تمسخر اقدام وی در به نمایش گذاشتن تصویری کودکانه از بمب هسته یی ایران در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سال 2012 از سوی جهانیان باعث توقف این ادعاها نشد و به این ترتیب «سیاه رویی» صهیونیستی که سرشار از «غش» بود به همگان آشکار و عمق انزوای وی روز به روز بیشتر شد.
رفتارهای غیر منطقی و کنشگری مذبوحانه ی رژیم صهیونیستی باعث شده ادعاها و فضاسازی های آن علیه ایران نه تنها از طرف بسیاری از مردم جهان بلکه حتی نزد مقام های آمریکایی نیز جدی گرفته نشود. برای بسیاری آشکار شده که ایران هراسی صهیونیست ها طی سال های گذشته تنها ابزاری برای تامین منافع آنان بوده و جز برپایه ی دروغ و نیرنگ بنا نشده است. حال آشکار شدن این واقعیت به انزوای جهانی صهیونیست ها پیوند خورده است.