روز گذشته بحثی بین دو تا از رسانههای کشور درگرفت. هر چند رونامه کیهان همچون گذشته سعی کرده بود به روش کارآگاهی خود مچ بگیرد و همانند سایر نگاشتههای این چنینیاش بیشتر به نامههای محرمانه امنیتی شبیه میماند، اما مهمتر نکته این بود که سایت عصر ایران در دفاع از خود نگاشته بود.
به گزارش جماران، سایت عصرایران در مطلبی تحت عنوان « هفت درس بزرگ امارات »، به پیشرفتهای اخیر این کشور اشاره کرده بود و در مقام گوشزد به نقد درون پرداخته بود و روزنامه کیهان این مطلب را به مثابه « رپرتاژ آگهی سایت ایرانی برای شیخنشین امارات » دانسته بود که جهت اطلاع از چند و چون این اتهام و جواب آن سایت را می توانید در اینجامطالعه فرمایید.
طبق سند چشم انداز بیست ساله، قرار بوده و هست به گونهای برنامه ریزی شود و مجریان به شیوهای تدبیر کنند تا جمهوری اسلامی ایران در سال 1404 در تمامی شاخصها، کشور اول منطقه باشد. چه به لحاظ علمی، چه به لحاظ اقتصادی و سیاسی و ... .
اما واقعیت آن است که متاسفانه با وجود تاکیدات مقام معظم رهبری بر اهتمام تمامی نهادها به سند بالادستی، انتقادهای بسیاری به دستگاههای مختلف کشور در اجرای این قانون و دغدغه تحقق ایران 1404 دیده میشود و صد البته دیده شده است که برخی نهادها برای توجیه رفتار غرمسئولانه خود به ارائه آمارهای غیر واقعی روی اورده و به گونه ای از عملکرد خود دفاع می کنند که گویی یا ما در ایران زندگی نمی کنیم یا این آقایان در ایران مدیریت نمیکنند!
آنچه جامعه به عنوان واقعیت لمس میکند را نمی توان با ارائه آمارهای صحیح یا غلط تغییر داد و واقعیت امر نیز آن است که به جز در مقوله توان دفاعی، مبحث امنیت ملی و اخیرا نیز سیاست خارجی در مباحث دیگر ما نه تنها از دیگر کشورهای منطقه سبقت نگرفتهایم بلکه در مقایسه با رشد آنها بعضا پسرفت هم داشته ایم.
عادل آذر، رئیس مرکز آمار از جمله مدیران احمدینژادی بود، که در دولت یازدهم همچنان به مدیریت خود ادامه میدهد و به استناد آمار ارئه شده از سوی مرکز تحت مدیریت وی، ما در سالهای آخر دولت محمود احمدی نژاد، رشد اقتصادی منفی را تجربه کردیم و تورم در اقتصاد کشور برای سالیان متوالی فراتر از 40 درصد رفت. نسل جوان کشور در بلای بیکاری سالهای گرانقدر جوانی را از دست دادند و هنوز برای بیکاری گسترده جوانان فکری نشده است.
هر چند باعث تاسف است که تلنگر تلخ عصرایران با تدبیری دوستان کیهانی مواجه شد، اما واقعیت این است که جامعه را نمی توان با وعده و وعید به سرانجام سعادت برسد. امروز ترکیه و عربستان در جمع گروه بیست هستند. تاثیر گذاری عربستان و کویت و امارات بر بازار نفت و انرژی دنیا بیشتر از ایران است. درآمدهای حاصل از گردشگری در سرزمینهای لم یزرعی هچون امارات و قطر از ایران که قدیمی ترین کشور جهان است، هزاران برابر بیشتر است. طبق آمارهای بین المللی شاخص های توسعه یافتگی در ایران در مقایسه با نیمی از کشورهای منطقه در جایگاه پایینتری قرار دارد، که از آن جمله می توان به درآمد سرانه هر فرد، زیرساختهای ارتباطی، شاخص سلامت و رفاه اجتماعی، سرمایه گذاری خارجی و ... اشاره کرد.
به استناد سخنان بسیاری از کارشناسان از جمله برخی نمایندگان مجلس نهم و هشتم، اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام و همچنین وزرای فعلی دولت از ابتدای سال آغازین برنامه بیست ساله، دولت کمترین توجه را به این سند بالادستی به ثبت رساند به گونهای که حتی برای برخی از احکام آن هیچ مصوبهای در طول هشت سال صورت نگرفت تا انجا که ادامه این روند موجب گلایه رهبر انقلاب نیز شد.
به طور مثال در حالی که بسیاری از مسئولان دولت گذشته و فعلی مفتخر هستند که در زمینه رشد علمی رکوردهای جهانی را شکسته و هم اکنون اهداف سند چشم انداز را محقق نموده اند، فقط کافی است نام کلمه پایان نامه یا مقاله ISI را در مورتورهای جستجوگر فضای مجازی جستجو کنید، تا متوجه شوید این همه رشد علمی چه پشتوانه ای دارد. تمام دیوارهای نزدیک دانشگاههای دولتی و غیردولتی کشور با تبلیغات «انجام پایان نامه ارشد و دکتری»، « انجام پروژه» و « انتشار مقاله های ISI» پرشده است و آنگاه مدعی قرار گرفتن بر قله دانش نه تنها در منطقه بلکه در جهان هستیم!
بدون تعارف باید قبول کنیم نه قوای سه گانه کشور، نه سازمانهای مختلف از بنیاد مستضعفان گرفته تا مجمع تشخیص و صداو سیما و ... هیچ یک به تعهدات خود در قبال آیندگان ایران زمین عمل نکرده اند. ده سال از سالهای بسیار حساس کشور هدر رفت. تکرار یک سری جملات کلیشهای و برگزاری همایش های بیهوده و تکیه بر آمارهای بدون مبنای علمی و غیر واقعی دردی از مردم، کشور و نظام اسلامی حل نمیکند.
اگر امروز ایران در خصوص توان نظامی و دفاعی در منطقه حرف اول را می زند و اگر ایران توانسته امنترین کشور منطقه باشد فقط یک دلیل دارد و آن این است که بذر این محصول توسط امام خمینی (ره) به درستی در این سرزمین کاشته شد و متولیان امر در این خصوص هر آنچه داشتند با اخلاص به میان آوردند.
بیکاری، تورم، فساد اداری و اقتصادی، افزایش طلاق، پیری جمعیت، پدیده تک فرزندی، آلودگی هوا، بحران آب، خشکسالی، فشارهای بین المللی، سوء مدیریت داخلی و ... مشکلاتی هستند که در کشور وجود دارند، افشای آنها نه از سر سپردگی به بیگانه است و نه از سر عناد با نظام، بلکه از روی دلسوزی تا خدایی ناکرده در خواب غفلت فرو نرویم.
از سوی دیگر حرکت هدفمند کشورهای رقیب در منطقه از جمله ترکیه، عربستان، امارات و قطر نه داستان سرایی است و نه رپرتاژ آگهی، واقعیتی است که این کشورها یا با تکیه بر توان داخلی یا با استفاده از مستشاران و مشاوران خارجی در تحقق آن بسیار موفقتر از ایران بوده اند.
هر چند سالهای گرانقدری بیهوده هدر رفته است، اما به قول معروف ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است. تداوم تعارف و محافظه کاری سرانجامی جز وضعیت کنونی ندارد و باید قبول کنیم اگر دیرتر از این بخود آئیم رقبای ما در آیندهای نه چندان دور افغانستان و عراق و سومالی خواهند بود.
منبع: اعتدال