به گزارش جماران، شفقنا در گفت و گو با صادق خرازی نوشت:
از صندوقِ اول، نام ِ«حسین انتظامی» بیرون آمد و نوبت به شمارشِ آرای صندوقِ دوم رسیده بود که صادق خرازی وارد سالن شد. نه از درِ پایینی و جایگاهِ میهمانانِ ویژه که از درهای فرعیِ عقبِ سالن. آرام آمد و ایستاد کنارِ در، کمی به صندلیهای خالی نگاه کرد، شمارشِ آرا را شنید و با یکی از کسانی که کنارش ایستاده بود تصمیم گرفتند از سالن خارج شوند. با عصای چوبیاش، آرام اما مطمئن به سمت محوطۀ تالار وحدت قدم برمیداشت که از او خواستم زمانی را برای گفتوگو دربارۀ انتخابات هیات نظارت اختصاص دهد. مدیر مسوولِ سایت دیپلماسی ایرانی، پذیرفت و گفت بعد از قدم زدن، باز میگردد. گفتوگو درحالی انجام شد که در سالنِ انتظارِ و پشتِ میزهای مخصوصِ رای گیری نشسته بودیم. در میانۀ صحبتهایمان، شمارشِ آرا به پایان رسید و مهمانان با سر و صدا از کنارمان میگذشتند و گاه با خرازی احوالپرسی میکردند اما او، بی آنکه عجلهای نشان دهد تا پایان سوالهایم نشست.
چرا خودتان کاندیدا نشدید؟
من صلاحیتِ قرار گرفتن در این سِمت را نداشتم به دلیل این که حضور در هیات نظارت بر مطبوعات، یکی از تخصصیترین کارهاست و من هم تجربۀ کافی و وافی برای چنین کاری را ندارم آدم بهتر است در کاری که تخصص موردِ نیازِ آن را ندارد، وارد نشود و مسوولیتی را اشغال نکند.
در تمامِ این پانزده دورهای که انتخابات هیات نظارت برگزار شده است، همواره در دور اول به حدّ نصاب نمیرسد و در دور دوم هم استقبال از سوی مدیران مسوول بسیار کمتر از حدّ انتظار است. چرا؟
فکر میکنم تشتتِ آرا در بخشی از جامعۀ مطبوعاتیِ کشور باعث شده است که آنها در این گونه مراسم کمتر شرکت کنند. درحالی که مطبوعات، نماد دموکراسی و حاکمیت رای هستند. تعجب برانگیز است درحالی که اهالیِ رسانه خودشان باید الگوی اهمیت دادن به شرکت در انتخابات و رای دادن باشند چطور در این انتخابات مشارکت نمیکنند.
شما فکر میکنید چه دلیلی دارد؟
از نظر من دلیلش این است که هنوز نتوانستهاند به یک جمعبندی برسند و نیروهای قابل قبول و کارآمدی را معرفی کنند که قدرتِ رقابت با آقای انتظامی را داشته باشند چراکه ایشان هم دارای تجربه هستند و هم دانشِ لازم برای این کار. آنها هم به جای این که بیایند تدبیری کنند و در بخشهای دیگر با چانهزنی و مذاکره، امتیازاتی را به دست بیاورند، کار بسیار ناپسندی میکنند و آن، تحریم انتخابات است. یکی از بدترین و غیرقابلدفاعترین کارهایی که در یک بخشی از جامعۀ مطبوعاتی در حال شکل گرفتن است و اتفاقاً خودشان را نماد اصولگرایی و نمادِ کلّ نظام سیاسی میدانند. تحریم این انتخابات کار درستی نبوده است.
اما مشارکت اصلاح طلبان هم در این انتخابات بسیار کم بوده است، آقای کواکبیان هم که به این جریان نزدیکتر هستند قبل از آغاز انتخابات انصراف دادند و این درحالی است که در میان مدیران مسوول رسانههای نزدیک به دولت یا اصلاح طلبان، کسانی هستند که هم تجربۀ اجرایی داشته باشند و هم مطبوعاتی. شما عدم مشارکت را فقط مربوط به مدیران میدانید یا به نظرتان فضا در این انتخابات کمی انحصاری بوده است؟
نه، فضا به نظر من انحصاری نبود. عدم مشارکت و عدم جدّیتِ اهالیِ مطبوعات در این انتخابات بوده که آنها را با یک چالش رو به رو کرده است. اگر مدیران مسوول و اصحاب رسانه از هر تقسیمبندی سیاسی و هر نحلۀ فکری که هستند، از قبل برای حضور در این رقابت برنامهریزی میکردند شاید میتوانستند در این انتخابات بسیار بانشاطتر و موفقتر عمل کنند. من فکر میکنم خود مدیران مسوول و رسانهایها نتوانستند به آن معقولیتی که مورد نیاز بود برسند.
ترکیب هیات نظارت بر مطبوعات را چگونه میبینید؟ با توجه به اینکه سه قوه حداقل درآن چهار عضو دارند اما مطبوعات تنها یک عضو دارد که آن هم در این ده سال تکرار شده است.
قطعاً نمی توانم بگویم این ترکیبِ فعلی بیایراد نیست. هیات نظارت بر مطبوعات جای بسیاری دارد تا خود را اصلاح کند چراکه باید بتوانند به گونهای کار کنند که هم اعتماد جامعۀ مطبوعات جلب شود و هم فضای بانشاطتر و سرزندهتری برای آنها ایجاد شود.
چه طور میتوان ترکیب و عملکردِ هیات نظارت را بهبود بخشید؟
ببینید یکی از امیدواریها که میتوان به آقای انتظامی داشت، این است که ایشان هم تجربۀ حضور در یک نهاد نظارتی را دارد و هم تجربۀ نهاد اجرایی را که باعث میشود بتواند گامهایی را برای بهبود وضعیت مطبوعات بردارد و فضا را متفاوتتر کند. توصیۀ من هم به ایشان این است که چارهای بیندیشند تا هم نظارت بر مطبوعات، قاعدۀ منطقیتری پیدا کند و هم حسّ مشارکت اهل مطبوعات، واقعیتر و بیشتر باشد. تلاش جناب انتظامی تلاشِ قابل توجهی بوده اما یکی از ضروریترین اقدامات، خارج کردنِ فضا از حالتِ تحریم و افزایش مشارکت است.
عملکرد ایشان در این یک سال و نیم که هم معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد بود و هم نمایندۀ مدیران مسوول در هیات، چطور بوده است؟
آقای انتظامی کارهای تخصصی خوبی در مطبوعات انجام دادهاند که توانسته آرامشی نسبی ایجاد کند. به نحوی که هم مدیریتِ سیاستگذاری بر روی مطبوعات را برعهده داشته و هم دارد مدیریتِ مطبوعات را به خودشان واگذار میکند.
برخی منتقدان این انتخابات میگویند چرا هم در دولت حضور دارند و هم به عنوان نمایندۀ مطبوعات به هیات نظارت میآیند.
این که اتفاقاً حُسنِ ماجرا است.
آیا همیشه این موضوع میتواند حُسن باشد یا الآن؟
میتواند مواردی را هم پیش بیاورد، اما برداشت من این است که اگر فردی، مدافع مطبوعات باشد و خودش هم در دولت حضور داشته باشد، خیلی حُسن است و به نفعِ هم دولت و هم مطبوعات است. البته افرادی که با ایشان مخالف هستند، این انتقاد را میکنند و این موضوع را منفی میدانند.