زندگی آیتالله محمدرضا مهدوی کنی که عمر خویش را صرف اعتلای اسلام و انقلاب کرد، از چند جهت قابل تأمل است. نخست اینکه ایشان از دوران نوجوانی و جوانی پای در راه کسب معارف علوم دینی نهاد. آیتالله مهدوی کنی پس از پایان دوره کودکی و طفولیت، به حوزه علمیه آیتالله برهان در میدان خراسان تهران رفت و مقطعی را در آنجا به تحصیل پرداخت و سپس وارد حوزه علمیه قم شد. پس از تحصیل در حوزه علمیه قم به تهران عزیمت کرد و وارد مبارزات و تبلیغات اسلامی شد، روندی که از مسجد جلیلی آغاز شده و تا دانشگاه امام صادق(ع) ادامه یافت. از این رو یکی از بخشهای زندگی ایشان همین است که حدود 70 سال از عمر خود را در تحصیل، تدریس و تبلیغ سپری کردند، همچنان که در همین دوره، مدیریت و انجام وظیفه خویش در مراحل سخت و سنگین را نیز از یاد نبردند.
به گزارش جماران، منظر دوم درباره شخصیت آیتالله مهدوی کنی، اتخاذ خط مستقیم از سوی ایشان در تمام مراحل زندگی است، خطی که در قرآن کریم به عنوان صراط مستقیم معرفی شده است. خط مستقیم زندگی ایشان از دوره جوانی آغاز میشود و تا آخرین روزهای حیات که مواجه با سالگرد ارتحال امام در حرم مطهر امام(ره) است، ادامه مییابد. در مسیر مستقیم زندگی آیتالله مهدوی کنی هیچ افراط و تفریطی مشاهده نمیشود.
بخشی از زندگی ایشان که باید بیش از همه مورد توجه قرار بگیرد، فراز و فرودهای دوران 83 ساله زندگی ایشان است که با اتفاقات و حوادث تاریخی و سیاسی بسیاری همراه بود. این فراز و فرودها از دوران حکومت پهلویها تا پیروزی انقلاب اسلامی و حوادث پس از آن را شامل میشود. این فرایندها تجربهها و پختگیهایی را در ایشان به وجود آورده بود، تجربههایی که آیتالله مهدوی کنی کوشش میکرد در همه آنها از روش اعتدال استفاده کند. ایشان در تمام دوران زندگی خویش، همراه مبارزه و سایر فعالیتها تلاش میکرد انقلابی و مردمی باشد و به وظیفه خود به عنوان یک عالم دینی نیز عمل کند. آیتالله مهدوی کنی که جزو السابقون السابقون و پیشتازان همراهی با انقلاب اسلامی بود، در همه این فرازونشیبها اعتدال خود را حفظ کرده و به عنوان یک عالم دینی بدرستی به وظایف خویش عمل کرد.
ایشان همه زندگی خود را وقف انقلاب و اسلام و خدمت به مردم کرده بود. به عبارت دیگر مسأله اصلی برای ایشان خدمت کردن به انقلاب، اسلام، ایران و مردم در هر شرایطی بود و این روحیه خدمت را از روزی که عضو شورای انقلاب و رئیس کمیته انقلاب اسلامی و وزیر کشور و نخستوزیر شدند و تا وقتی که ریاست مجلس خبرگان را برعهده داشتند، در ایشان مشاهده میکنیم.
شخصیت ایشان دارای ظرفیتی بود که قابلیت انطباق با همه شرایط را داشت. چنان که وقتی خطیب نماز جمعه بودند، وقتی در مدرسه مروی تدریس میکردند، یا زمانی که ریاست دانشگاه امام صادق(ع) را برعهده داشتند، در همه این مراحل بدرستی عمل کردند. انجام وظایف مختلف از سوی ایشان نشان میدهد که آیتالله مهدوی کنی دارای ظرفیتی بود که بدرستی درایت و کفایت ایشان را نشان میداد.
برای آیتالله مهدوی کنی جایگاه و مسئولیت مهم نبود، بلکه خود مسئولیت و انجام درست آن مد نظر بود. در سالهایی که در جامعه روحانیت مبارز در خدمت آیتالله مهدوی کنی بودیم، از ایشان جز ادب، احترام، اخلاق و تقوا، دلسوزی، خیرخواهی و خدمتگزاری ندیدیم. امیدواریم خداوند متعال روح ایشان را با اولیاءالله محشور کند.
منبع: ایران