جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

دلایل ناکامی غرب در نجات کوبانی

کد خبر: ۶۱۳۳۴
دلایل ناکامی غرب در نجات کوبانی

جماران: شهر کوبانی که امروز در آستانه سقوط قرار گرفته است، اهمیتی به مراتب بیشتر از دیگر مناطق اشغال شده توسط تروریست های داعش برای این گروه دارد. تا همین چندی پیش کمتر کسی در دنیا حتی نام این شهر کوچک کردنشین واقع در شمال سوریه را شنیده بود اما چنانچه کوبانی به طور کامل به دست تروریست ها بیفتد، پیامدهایی بی نهایت سنگین خواهد داشت. در این حالت ترکیه شاهد مناقشه سنگین میان ترک ها و کردها و سنی ها و علوی ها خواهد بود و آن ائتلاف ضد داعش که متشکل از برخی کشورهای غربی و عربی است خیلی زود گسسته خواهد شد. در صورت سقوط کوبانی این داعش است که جهان بینی آخرزمانی خود را تایید شده خواهد دید و اولین گام ها را در مسیر تسخیر و اشغال قسطنطنیه تاریخی و استانبول امروز برخواهد داشت.

منافع دولت های غربی و هوادار غرب متفاوت تر از آن است که این کشورها بتوانند در سوریه و عراق ورق را علیه داعش و به نفع خود برگردانند. افکار عمومی دنیا در عین شگفتی شاهد است که کوبانی به نمادی از ناتوانی جامعه جهانی برای اقدامی مشترک در جهت متوقف ساختن داعش بدل شده است. در حال حاضر محدود کردن و تضعیف داعش برای آمریکا و اروپا در اولویت قرار دارد و دیگر مسایل تا اندازه زیادی اهمیت خود را از دست داده است. اما کشورهای سنی مذهب عربی همچنان به همان اهداف اولیه خود یعنی لزوم سرنگونی بشار اسد و تضعیف ایران اصرار دارند و ترکیه بر آن است که به هر صورت ممکن و حتی به قیمت سقوط کوبانی از تاسیس یک منطقه خودمختار کرد در همسایگی خود جلوگیری به عمل آورد. آنکارا هرگونه اقدام مستقیم نظامی خود را منوط به آن می کند که ائتلاف تحت رهبری آمریکا باید همچنان سرنگونی اسد را در دستور کار خود قرار دهد.

در این میان اما آنکارا خشم واشنگتن را علیه خود برانگیخته است. ترکیه که زمانی تکیه گاهی محکم برای ناتو محسوب می شد امروز رفتاری در قبال کوبانی، که می رود تا به سربرنیتسای کردها بدل شود، در پیش گرفته است که که بیش از پیش چهره اش را در آن پیمان مهم نظامی مخدوش می کند. خودداری ترکیه از اقدام علیه داعش در حالی است که ارتش این کشور از سال 1990 تا به امروز بارها و بارها به بهانه جنگ علیه پ.ک.ک از مرزهای عراق عبور کرده و تمامیت ارضی آن کشور را نادیده گرفته است.

بسیاری از کارشناسان عقیده دارند که یکی از پیش شرط های مهم برای برقراری صلح در خاورمیانه برگزاری یک کنفرانس منطقه ای با شرکت همه بازیگران منطقه به ویژه عربستان سعودی و ایران است. افزون بر آن به باور این کارشناسان برقراری این صلح نیاز به یک پیش شرط دیگر نیز دارد که این روزها در مورد آن صحبتی نمی شود یعنی تشکیل دولتی در بغداد که نماینده شیعیان و اهل سنت باشد. و البته این آرزویی است که تحقق آن چندان در وضعیت فعلی امکان پذیر نیست.

و همین منافع متضاد است که اقدامی مشترک و کارساز علیه داعش را ناممکن ساخته است. تا به امروز ایالات متحده آمریکا به نوعی این بار را به تنهایی کشیده است و واشنگتن چاره ای جز آن ندارد که به هر صورت ممکن آنکارا را وادار کند که نقش یک ناظر ساده را کنار گذاشته و علیه داعش وارد عمل شود. اما مشکل از این نیز فراتر است زیرا ائتلاف ها میان بازیگران فعال در دو کشور قربانی جنگ داخلی یعنی عراق و سوریه بی نهایت متغیر می نماید. آن کسی که دیروز از یک طرف حمایت می کرد امروز از طرف دیگر حمایت می کند و چه بسا فردا بار دیگر از طرف اول حمایت کند. به عنوان مثالی در این مورد می توان از ائتلاف ها در عراق یاد کرد. در این کشور برخی گروه های شبه نظامی اهل سنت و گروه پ.ک.ک تا همین چندی پیش گروه هایی تروریست به حساب می آمدند اما امروز از آنها به عنوان گروه هایی رهایی بخش یاد می شود.

اما کوبانی در آینده برای ترکیه نماد سختی و دشواری خواهد بود. اگرچه که این کشور میزبان 5/1 میلیون پناهجوی سوری و عراقی است و مجروحان و بیماران پناهجو در بیمارستان های ترکیه مداوا می شوند اما طی روزهای اخیر آن دیوار بی اعتمادی میان کردها و ترک ها درست به مانند دوران مناقشات خونین کردها و دولت ترکیه بین سال های 1984 تا 1999 سر به آسمان می ساید. همین چند روز پیش بود که یک دختر کرد برای نخستین بار در کوبانی دست به حمله انتحاری زد و چه بسا مشابه این اتفاق در شهرهای ترکیه نیز تکرار شود. ترکیه باید مراقب عملیات های تلافی جویانه داعش در خاک خود باشد و این مساله با توجه به مرز بسیار طولانی و مشترک میان ترکیه و مناطق تحت اشغال داعش بسیار دشوار است. وضعیت پیش آمده بیش از پیش روند صلح با کردها را در هاله ای از ابهام فرو می برد، همان روندی که در صورت موفقیت می توانست یک رشد اقتصادی بالا و پایدار را برای ترکیه به ارمغان بیاورد.

در این میان گروه تروریستی داعش خود را پیروز بزرگ این میدان می داند و دستگاه تبلیغاتی آن خلافت خود خوانده پیروزی های خود را تحقق پیش گویی های پیامبر اسلام قلمداد می کند. داعش اعلام کرده است که "ارتش اسلام" در قدم بعدی یکی از دو شهر کوچک دبیق و آماق را تصرف کرده و پس از آن به سمت "روم" یا همان روم شرقی سرازیر خواهد شد و روم شرقی در واقع همان قسطنطنیه و یا استانبول است. دو شهر کوچه دبیق و اماق در شمال حلب قرار دارند و داعش در تابستان امسال پس از حمله به دبیق چهل نفر از ساکنان آن را کشت. نام دبیق نیز در واقع پس از اشغال این شهر از سوی داعش گذاشته شد. سپس ماشین تبلیغاتی داعش باز هم به راه افتاد و از قول آن خلیفه خودخوانده گفته شد که تصرف شهر کلیدی کوبانی در واقع آخر زمان است و پس از "نبرد بزرگ میان مومنان و کافران" روز جزا و عذاب فرا خواهد رسید.

و حال غرب که همه حواس خود را به سرنگونی اسد معطوف کرده بود به تدریج می فهمد که باید خطر و تهدید داعش را جدی بگیرد. اما غرب هنوز هم برای مقابله با این خطر گام های بسیار کوچکی برمی دارد و حتی تشکیل آن ائتلاف شکننده نیز با دشواری های زیاد صورت گرفت، ائتلافی که البته چندان کارآمد نمی نماید.

و همچنان توانایی های نظامی داعش دست کم گرفته می شود. نباید فراموش کرد که داعش به مراتب بیشتر از آن چیزی است که القاعده بود. اگرچه که القاعده با حملات انتحاری خود در کشور مالی توانست وحشت در دل ها بیافکند اما آن سازمان هرگز قادر نبود که مناطق تحت اختیار خود را حفظ کند. این در حالی است که امروزه داعش بخش های گسترده ای در عراق و سوریه را در اشغال خود دارد. این گروه پیروزی های نظامی خود را مدیون سربازان و افسران آموزش دیده ارتش های عراق و سوریه و سلاح هایی است که از هر دو ارتش به غنیمت گرفته است. رهبران نظامی داعش نیز افرادی بسیار حرفه ای و کارآزموده محسوب می شوند و در کمال تاسف شاهد بودیم که این افراد به هنگام اشغال موصل با استقبال بسیاری از ساکنان این شهر روبرو شدند. سپس به سرعت به سراغ شهر کردنشین اربیل رفتند اما خیلی زود متوجه شدند که اشغال اربیل کار ساده ای نیست و به همین خاطر عقب نشینی را به پیشروی بیشتر ترجیح دادند. داعش در حمله به کوبانی از تکنیک هایی برای استتار سود می برد که حتی برای جنگنده های ارتش آمریکا نیز قابل شناسایی نبود.

چنانچه کوبانی به اشغال داعش درآید بی تردید این پیروزی در واقع یک پیروزی ایدئولوژیک برای تروریست ها و استراتژیست های آنان محسوب خواهد شد. زیرا در این حالت به مناطق شهری داعش باز هم افزوده می شود و آنچه که باقی می ماند شکستی ننگین برای غرب خواهد بود.

منبع: فرانکفورترآلگماینه

ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا

انتهای پیام

دیدگاه شما