جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

انگیزه گروه های افراطی، سیاسی است

کد خبر: ۶۱۰۷۱
انگیزه گروه های افراطی، سیاسی است

به گزارش جماران، محمد تقی فاضل میبدی در اعتماد نوشت:

افراطیون را می توان بر اساس مبنای حرکت شان به دو گروه تقسیم کرد: مبنای فقهی و فکری دینی و مبنای سیاسی و اقتصادی. گروه اول افراطیونی هستند که مبنای فقهی و دینی شان حرکت های خشونت آمیز را ایجاب می کند و در واقع اعتقاد قلبی به برداشت افراطی از اسلام آنها را به سمت عمل خشونت آمیز سوق می دهد، هرچند که ما اصولاچنین برداشتی از دین را نمی پذیریم. گروه دوم افراطیونی هستند که اعتقاد و التزامی به دین اسلام ندارند و از اساس در راستای قدرت و منافع سیاسی برداشت های افراطی از اسلام را عرضه می کنند. بیشتر سرکردگان و رهبران پیشرو جریان هایی مثل داعش در گروه دوم قرار می گیرند و در اقدامات خود تنها به دنبال قدرتند. با این وجود ممکن است در میان راه، اعضایی با تفکری متفاوت و دور از قدرت طلبی به این جریان ها اضافه شوند. این افراد با اعتقاد قلبی به اسلام افراطی در اثر سرخوردگی از اجتماع یا تلاش برای ترویج برداشت خود به این گروه ها وارد می شوند. این اعتقاد قلبی به اسلام خشونت آمیز و تلاش برای حذف مخالفان همان جریانی است که با عنوان سلفی گری شناخته می شود. هرچند بخشی از اعضای گروه های افراطی با اعتقاد به برداشت خشونت آمیز از اسلام به عضویت چنین گروهای در می آیند اما از یاد نبریم این اهداف سرکردگان است که گروه ها را هدایت می کند و به همین خاطر نمی توان انگیزه جریان هایی مثل داعش را ایدئولوژیک تعریف کرد. گروه های افراطی در ظاهر برای گسترش اسلام اصیل دست به قیام می زنند اما در واقع اسلام با تفسیر خشونت آمیز از آن، تنها بهانه یی برای شروع جنگ است. داعش نخستین جریان افراطی منطقه نیست و در سال های نه چندان دور مانور دیگر گروه های افراطی خاورمیانه را ناآرام کرده بود. در آن زمان هم این گروه ها انگیزه و شعار اصلی خود را احیای اسلام اعلام می کردند. اما اهداف این گروه ها درحالی ترویج اسلامی سلفی عنوان می شد که جریاناتی مثل جبهه القاعده و گروه طالبان با اهدافی کاملاسیاسی از طرف برخی قدرت های سیاسی حمایت می شدند.
گروه طالبان در افغانستان توسط امریکا حمایت شد تا شوروی را متوقف کند. امریکا با استفاده از این گروه توانست شوروی را حذف کند و به هدف خود برسد. شورش این جریانات پس از پیروزی، علیه امریکا گواهی بر این ادعاست که گروه های افراطی با اهدافی سیاسی و با سوءاستفاده از دین اسلام دست به جنگ در منطقه می زنند. امریکا بهترین راه برای پیشبرد اهداف خود در خاورمیانه را تقویت گروه های افراطی دیده و با وجود گفته های مقامات رسمی امریکایی، می توان حدس زد این بار نیز منافع امریکا و نه احیای اسلام اصیل و خلافت، پشت پرده این ماجراست. درخصوص داعش هم وضعیت مشابه است، برخی کشورهای عربی در منطقه برای پیشبرد منافع سیاسی و اقتصادی شان وارد مبارزه با اسلام شیعی شدند و گروه های افراطی را تقویت کردند اما حالابه جمع ائتلاف نابودی داعش پیوسته اند. پس اصل برای گروه های افراطی و همچنین کشورهای حامی این جریان ها جنگ منافع و قدرت سیاسی است.
هدف پنهان در شعارهای افراطی این جریانات رسیدن به قدرت است اما وجود تفاسیری افراطی از اسلام است که زمینه را برای افراطی گری فراهم می کند. جهان اسلام باید در این زمینه هوشیار باشد و از گسترش برداشت های خشونت آمیز از اسلام جلوگیری کند. تا زمانی که تفسیر افراطی از اسلام وجود دارد زمینه برای سوءاستفاده قدرت طلبان مهیا خواهد بود. تاریخ نشان داده برداشت های افراطی از اسلام محدود به سرزمین خاصی نیست.

انتهای پیام

دیدگاه شما