نویسنده کتاب بحران ساختگی با اشاره به سندسازی علیه فعالیت هسته ای صلح آمیز ایران توسط سرویس اطلاعاتی آمریکا گفت: البرادعی تهدید شده بود که اگر در باورپذیر کردن این اسناد و تبدیل آژانس به دادستانی برای ائتلاف بر ضد ایران همکاری نکند، بودجه آژانس قطع می شود و این اتفاق رخ داد.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، «گرت پورتر»در آیین رونمایی از نسخه فارسی کتاب'بحران ساختگی'گفت:همان گونه که در مقدمه ویژه نسخه فارسی این کتاب بیان داشته ام،مردم ایران به طور مستقیم تحت تأثیر این بحران ساختگی و هراس هسته ای که بنده در کتاب توصیف و تحلیل کرده ام، قرار داشته اند.
نویسنده کتاب بحران ساختگی ادامه داد:آژانس بین المللی انرژی اتمی در عمل به دادستانی برای ائتلاف بر ضد ایران به رهبری آمریکا بدل شد و هر گونه نمایش کار فنی غیر سیاسی را نیز ترک گفت و این موضوعی است که من به زودی آن را با جزئیات بیشتر در کتاب بعدی خود فاش خواهم گفت.
پورتر با بیان این که تحریم های اقتصادی - مالی که درسال های اخیر بر ایران تحمیل شده، با این ادعای دروغین توجیه شده اند که ایران توافقنامه پادمانی خود با آژانس بین المللی انرژی اتمی و تعهدات خود ذیل پیمان منع گسترش را نقض کرده است گفت: مقامات آمریکایی تا به همین امروز به این اتهامات ادامه می دهند تا موقعیت ایالات متحده در مذاکرات با ایران را تقویت کنند.
وی با ذکر این نکته که شکی نیست که از سال 2008 تاکنون، انگیزه اولیه و اصلی آمریکا از این دروغ که ایران در خفا به ساخت سلاح های هسته ای پرداخته توجیه تنبیه ایران از طریق تحریم های اقتصادی بوده است، گفت: این دروغ آنچنان موفقیت آمیز از طریق رسانه های خبری گسترده شده که هم اکنون یک تاریخچه کاملاً غلط از این مسئله در سراسر جهان مورد پذیرش واقع شده است.
پورتر ادامه داد، معتقدم این کمپین بی شرمانه اطلاعات غلط آن هم در چنین مقیاس چشمگیر و با یک چنین موفقیت چشمگیری باید به عنوان یک پدیده جدید در سیاست بین الملل فهم و درک شود.
وی افزود: من این کمپین را همچون همان اطلاعات غلطی می دانم که جورج اورول در کتاب داستان 1984 خود راجع به یک دولت تمامیت خواه جنگی توصیف کرده است.
نویسنده این کتاب در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ریشه ها و منشأ اولیه کتاب بحران ساختگی و هراس هسته ای، گفت: نخستین بار این دستگاه های دولتی امنیت ملی آمریکا به ویژه سازمان سیا و وزارت دفاع بودند که به واسطه نیاز خود وحشت هسته ای را مطرح ساخته و آن را به جلو راندند.
پورتر ادامه داد هر دوی این دستگاه ها با نزدیک شدن به پایان جنگ سرد با یک بحران واقعی روبرو بودند یعنی با از دست رفتن شوروی به عنوان یک دشمن روبرو بودندکه هزینه های فوق العاده زیادی در زمینه برنامه های نظامی و جاسوسی را برای دهه ها توجیه پذیر می کرد.
وی گفت: در کتابم به توصیف این مسئله پرداخته ام که چگونه سازمان «سیا» مدت ها پیش از پایان عمر اتحاد جماهیر شوروی شروع به متقاعد کردن کنگره و مردم آمریکا در این خصوص کردکه آمریکا با یک تهدید جدید جهانی گسترش سلاح های کشتار جمعی روبروست.
وی افزود: این موضوع تنها راه ممکن و قابل تصور برای سیا بود تا بتواند درخواست کند که هزینه ها در زمینه نیروی انسانی و فناوری مورد استفاده برای تعقیب تهدید شوروی در سراسر جهان ادامه یابد و آنگاه که این تهدید به عنوان تهدید جایگزین اتحاد جماهیر شوروی تعریف شد، ایران به عنوان هدف نخستین شناخته می شد.
گرت پورتر با اشاره به جنگ اول خلیج فارس در سال 1991 میلادی که در آن عراق شکست خورد و برنامه سلاح های کشتار جمعی اش برچیده شد، گفت: بنابراین در آغاز تا اواسط دهه 90 میلادی دستگاه امنیت ملی آمریکا انگیزه ای قوی برای متمرکز شدن بر ایران داشت.
وی افزود: من در کتابم نشان می دهم که چگونه این انگیزه در سازمان «سیا» به کار آمد تا این تمایل را به وجود آورد که هر گونه اطلاعات و شواهد، حال هر اندازه هم که مبهم بود، بدین شکل تعبیر شود که ایران را به کار بر روی ساخت سلاح های اتمی متهم کرده و سپس به آن قطعیت بخشیده و محکوم سازد.
این پژوهشگر آمریکایی ادامه داد:علاقه بوروکراتیک بر این باور بود که ایران یک تهدید در زمینه گسترش سلاح های هسته ای است.
وی افزود:این علاقه در سال 1993 به شدت تقویت شد و آهنگ حرکت جدیدی یافت. از زمانی که دولت حزب کارگر در اسرائیل به گونه ای ناگهانی سیاست خود از امید به تنش زدایی نهایی با ایران را به سیاست معرفی ایران به عنوان بزرگترین تهدید صلح جهانی تغییر داد.
پورتر افزود: البته این تغییر در سیاست، ربطی به ایران نداشت، بلکه فقط به سیاست های داخلی اسرائیل و مشکلش با فلسطینی ها مربوط می شد.
وی ادامه داد که اما این مسئله به فوریت به یک انگیزه جدید قدرتمند برای ایالات متحده بدل شد تا ایران را متهم به گسترش سلاح های اتمی سازد، چرا که رییس جمهور بیل کلینتون در طول مبارزات انتخاباتی سال 1992 خود تصمیم گرفته بود تا به عنوان یک نامزد طرفدار اسرائیل مطرح شود.
پورتر با گفت: بعد از انتخاب بیل کلینتون، سیاست آمریکا نسبت به ایران به طور واضح برپایه حمایت از همان سیاست دولت اسرائیل بنا شد که اتهام گسترش سلاح های اتمی بر علیه ایران را الزامی می دانست.
وی افزود: سپس مؤلفه جدیدی نیز به مجموعه انگیزه های ایجاد هراس هسته ای و ایجاد یک بحران ساختگی اضافه شد. هسته داخلی نومحافظه کارانه رژیم جورج دبلیو بوش درعلاقه به تغییر رژیم در ایران با دولت لیکود اسرائیل اشتراک داشت و تا آن حد در ایمان خود به برتری نیروی نظامی آمریکا بیش از حد خاطر جمع بود که آمادگی استفاده از زور برای حذف نظام اسلامی را داشت.
نویسنده کتاب بحران ساختگی با بیان اینکه نومحافظه کاران همانگونه که در خلق یک پرونده دروغین به منظور حمله به عراق ابزاری عمل می کردند، به همان شکل نیز عقیده داشتند که با ایجاد یک پرونده دروغین بر علیه ایران استفاده از زور برای حمله به این کشور را برای بعدها توجیه پذیر کنند،گفت: در کتابم مستندات این حقیقت را آورده ام که جان بولتون، مسئول سیاست گذاری در خصوص ایران، با این استراتژی کار می کرد که پرونده ایران را از آژانس بین المللی انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان ملل ببرد تا آمریکا بتواند همچون عراق با اتهام کار مخفیانه بر روی سلاح های اتمی در مورد دولت هدف خویش پرونده سازی کند.
وی افزود: اما بولتون نخست در تلاشی ناموفق سعی کرد تا مدیرکل وقت آژانس، محمد البرادعی را برکنار کند چرا که او با فاش کردن ساختگی بودن یکی از اسناد درمقابل شورای امنیت، استراتژی آمریکا در خصوص عراق را قبلاً به خطر انداخته بود.
پورتر در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به محتوای کتاب خود که در آن نشان می دهد چگونه اسرائیلی ها توسط عاملان ایرانی خود یعنی مجاهدین خلق (گروهک تروریستی منافقین) یکسری اسناد را به سازمان های جاسوسی غربی ارائه دادند،خاطرنشان کرد: اسنادی که فرض شده بود از یک برنامه سری تسلیحات هسته ای در ایران به سرقت رفته بود.
وی با بیان اینکه هر سرویس اطلاعاتی که به این اسناد دسترسی داشت و از قبل نمی دانست که قرار است از آنها چه نتیجه گیری شود، به راحتی می توانست ساختگی و جعلی بودن آنها را تشخیص دهد، گفت: این اسناد مملو از اشتباهات تکنیکی و مغایرت با اطلاعات به شدت تثبیت شده بود.
پورتر افزود:این اسناد شامل هیچگونه شواهدی نمی شد که بخش های مختلف ادعا شده از برنامه هسته ای را به هم مربوط سازد و آنها از یک نامه دست نوشته استفاده کردند که سازمان اطلاعات اسرائیل به راحتی می توانسته از شرکت ارسال کننده آن را به دست آورده باشد تا اینکه حلقه مفقوده را تکمیل کند. به علاوه این اسناد هیچ نشانه ای از طراحی یک سلاح اتمی واقعی را نشان نمی داد.
نویسنده کتاب بحران ساختگی مرحله بعدی این سناریو را خلق یک بحران ساختگی در عالم واقعیت دانست که این مرحله نیز از سال 2008 آغاز و از طریق فشار زیاد ایالات متحده و متحدانش بر محمد البرادعی حاصل شد.
نویسنده کتاب بحران ساختگی نتیجه این کنترل موفقیت آمیز آمریکا بر آژانس بین المللی انرژی اتمی را دادن وثوق و اطمینان اطلاعاتی غلط و بی پایه به رسانه های خبری و نخبگان سیاسی دانست که نباید چنین اتفاقی رخ می داد.
وی اظهار داشت:بنابراین روایت غلط ایجاد شده به غیر از کتاب و داستان های من در این خصوص هرگز به چالش کشیده نشد.