به این اعتبار وظیفه آموزش و پرورش بسیار مهم است و در همه شئون جامعه و فرهنگ و تمدن و دین و علم مردم و کشور تأثیرگذار است و ادای وظیفه در این ساحت تنها کار یک وزارتخانه و دستگاه دولتی نیست بلکه باید مجموعه حاکمیت و آحاد مردم کمک کار این وزارتخانه مهم در ایفای رسالت حساسش باشند. اگر توسعه و پیشرفت و بالندگی کشوری را میخواهیم و خواستار تربیت فرزندانمان با دو بال علم و ایمان هستیم، باید به آموزش و پرورش و رفع تنگناها و نیازهای آن توجه جدی داشته باشیم. علمگرایی محض و تربیت علمی خالص، از ساختن انسان کامل ناتوان است. جامعه امروز ما به عالمانی نیاز دارد که به گوهر دین و ایمان آراسته باشند تا بتوانند در حل بحرانهای حاد امروز که بیشتر جنبه معنوی و اخلاقی دارد، فائق آیند. پس آموزش و پرورش ما باید کارخانه ساخت انسان باشد. انسانهایی که هم عالمند و هم مؤمن. کار دولت جدید و مسئولان آموزش و پرورش بسیار سخت است. هم با کمبود اعتبار مواجه هستند و هم ترکیب نیروی انسانی متعادلی برای انجام وظیفه کامل ندارند و از طرفی با توقعات و انتظارات بجا و بیجا مواجه هستند. بنا به گفته وزیر آموزش و پرورش، چند سال قبل 100 هزار نیروی انسانی متخصص و تعلیم دیده، پیش از موعد بازنشسته شدهاند و ظرف دو سال اخیر 116 هزار نیروی جدید وارد عرصه شدهاند که باید برای ایفای مسئولیت، آموزش ببینند. خب این معضلی است. مسأله دیگر معلمان پیش دبستانی، حقالتدریسیها و شرکتیهاست که توقعات و انتظاراتی در آنها برانگیخته شده چرا که بخشی از وقت و هزینه و عمر آنها مصروف آموزش و پرورش شده است. حالا آموزش و پرورش چه میتواند بکند؟ باید مسائل و مشکلات این گونه افراد را حداقل کرد، اما آن طرف کمبود منابع، کیفیت آموزش، اجرای برنامههای راهبردی، تغییر نظام آموزش و... مطرح است که ایجاب میکند همه به کمک آموزش و پرورش بشتابند. در شرایطی که همه قبول دارند که یکی از ارکان مهم توسعه و پیشرفت کشور، آموزش و پرورش است، نباید از نیازهای مادی و معنوی معلمان و مربیان غفلت کرد. در شرایطی که حقوق دریافتی در بسیاری از شهرها و سطوح زیر خط فقر باشد، نمیتوان انتظار تحولآفرینی و معجزه داشت. باید منابع مادی آموزش و پرورش به فوریت تأمین گردد. البته همگان به مشکلات کشور و تحریمها و عدم تأمین بودجه پیشبینی شده برای کشور واقف هستند اما هنر مدیریت ایجاب میکند که حتی در چنین شرایط دشواری هم نباید از تأمین بودجه آموزش و پرورش غفلت کرد. تحول اساسی در برنامههای آموزش و کیفیت بخشی به آنها و استفاده از تکنولوژیهای نوین آموزشی با توجه به تحولات جهانی به مقتضیات زمان و سمتگیری کشور برای تبدیل به یک قطب علمی و قدرت منطقهای ضروری است. به نسل جوان که آیندهسازان کشور هستند، باید بها دهیم. حفظ کرامت و شخصیت آنها و برآورده نمودن نیازهای فکری و علمی و فراهم کردن بستری که بالندگی و رشد آنها را تضمین و امید به آینده را در آنها تقویت میکند، ضروری است. اعمال سلایق خاص و عقاید تنگنظرانه و ایجاد محدودیتهای خودساخته برای نوجوانان و جوانان بدون توجیه آنها، راه به جایی نخواهد برد. جلب اعتماد نوجوانان و جوانان به حاکمیت، باعث بالندگی کشور و رشد و توسعه خواهد شد. به دولت جدید و مسئولان آموزش و پرورش که خود در زمره فرهنگیان کارکشته و خوش سابقه هستند، اعتماد کنیم و کمک کار آنها در حل معضلات فراوان فراروی آموزش و پرورش کشور باشیم.
منبع: روزنامه ایران