جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

دولت وحدت ملی پایدار خواهد ماند؟

کد خبر: ۵۹۵۸۵
دولت وحدت ملی پایدار خواهد ماند؟
پس از دو ماه جنجال، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با امضای توافقنامه ای میان دو نامزد ریاست جمهوری به پایان رسید و اشرف غنی احمدزی پیروز انتخابات اعلام شد. طبق توافق ملی قرار است، اشرف غنی رییس‌جمهور و شخصی با پیشنهاد عبدالله عبدالله، رییس اجرایی شود و پس از دو سال و با ویرایش قانون اساسی به نخست‌وزیری ارتقا یابد.

به گزارش جماران به نقل از شفقنا، دفتر هیات نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرد که امضای موافقتنامه تشکیل دولت وحدت ملی از سوی دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان گامی در راستای حرکت این کشور به دوره ای از ثبات سیاسی است.

با وجود آنکه برخی کارشناسان توافق سیاسی صورت گرفته در افغانستان و تشکیل دولت وحدت ملی را شکننده و آن را عاملی برای تسلط بیشتر آمریکا به مسایل داخلی افغانستان می دانند اما گروهی از کارشناسان، این توافق را زمینه ای برای انتقال صلح آمیز و دموکراتیک قدرت در افغانستان دانسته اند.

فداحسین مالکی، سفیر سابق ایران در کابل درباره پایداری دولت وحدت ملی در افغانستان به شفقنا می گوید: مشارکت همه گروه ها، رهبران و بزرگان سیاسی و جهادی افغانستان بر این بوده که دولت وحدت ملی تشکیل و از یک بحران جلوگیری شود به همین دلیل می توانیم به آینده بدون مشکل خوشبین باشیم، اما بهتر بود نتیجه انتخابات براساس آرای مردم اعلام می شد.

فداحسین مالکی معتقد است: اگر تصمیمات افغانستان را غربی ها و آمریکایی ها می گرفتند، ممکن بود نتیجه این تصمیمات، دولت را به بن بست برساند ولی چون این تصمیم را خود افغان ها گرفتند، طبیعی است که پذیرش آن برای مردم مثبت خواهد بود. وقفه ای که در اعلام نتایج انتخابات ایجاد شد، موجب خستگی مردم شده بود و مساله، روند فرسایشی پیدا کرده بود و خسارت تجاری و اقتصادی به کشور وارد شد؛ به همین دلیل به نظرم قبل از اینکه کشور وارد بحران جدیدی شود، تصمیم خوبی گرفته شد. البته باید توجه داشته باشیم که حفظ و نگهداری این روند در آینده مهم است چرا که مانند دیکته نانوشته است؛ هنوز ضوابط و مراحلی باید تعیین و تقسیم بندی قدرت در اجزای حکومت صورت گیرد، بخشی از آن روی کاغذ آمده و بخش های دیگر باید در آینده به صورت عملی انجام شود.

او می گوید: تصمیم افغانستان مبنی بر تشکیل دولت وحدت ملی، در شرایط عادی نبوده است،

اگر چند سال قبل از انتخابات این تصمیم گرفته می شد، کارشناسان و صاحبنظران در مورد این مساله با توجه به بافت قومیتی بحث می کردند و نگاه عمیق تری نسبت به آن داشتند، امروز در شرایطی این تصمیم گرفته شد که افغانستان مجبور به ارایه راهکاری برای حل بحران به وجود آمده، داشت. با توجه به اینکه هر دو جریان در افغانستان، متشکل از بزرگان و رهبران جهادی و سیاسی هستند بعید می دانم که این دولت به بن بست برسد. تاریخ نشان داده که افغان ها علی رغم مشکلات کشوری، با تغییر هر ساختاری راه به جلو دارند و مشکلات خود را به حداقل می رسانند به همین دلیل این وضعیت شاید یک مرحله جدیدی از دموکراسی و تغییر ساختار حکومت در افغانستان باشد.

او موافقتنامه سیاسی در افغانستان را اقدامی صحیح می داند و می افزاید: با توجه به بافت قومیتی افغانستان، به نظرم تشکیل دولت وحدت ملی در این شرایط تصمیمی درست بود. تصمیم گرفته شده دارای اهمیت بسیاری است چرا که با اجماع بزرگان و رهبران جهادی و سیاسی افغانستان و بدون دخالت غربی ها و آمریکایی ها گرفته شده است.

فداحسین مالکی درباره آینده دموکراسی در افغانستان می گوید: پایه گذاری و سمت و سوی قانون اساسی افغانستان منطبق با موازین اسلامی است و طبیعی است حرکت هایی که انجام می گیرد، زمینه ساز یک دموکراسی خواهد بود. کشوری که به هر جهت بعد از سال ها می خواهد خودش در همه حوزه ها و زمینه ها تصمیم گیرنده باشد، طبیعی است که دچار افت و خیزهای سیاسی خواهد شد، اما مردم افغانستان در این دوره انتخابات ریاست جمهوری، علی رغم تهدیدهای طالبان به پای صندوق های رأی آمدند و در انتخابات مشارکت جدی داشتند؛ همین مساله می تواند نشان دهنده تحقق دموکراسی در آینده افغانستان باشد.

سفیر سابق ایران در کابل، درباره چگونگی رابطه آینده ایران و افغانستان معتقد است: در طول دهه های گذشته از زمان جهاد افغانستان تاکنون، ایران با همه گروه ها و اقوام در افغانستان رابطه خوبی داشته است. در دو دوره ریاست جمهوری کرزی، علی رغم اینکه برخی از این کشورهای غربی و آمریکایی در افغانستان شیطنت می کردند، اما افغانستان بهترین رابطه را با ایران داشته است و تاکنون اراده دو دولت و ملت همواره بر این بوده که خدشه ای در روابط آنان به وجود نیاید و روابط در عالی ترین سطح رقم بخورد.

او می گوید: روابط کشورها براساس روابط فرهنگی، تاریخی و تمدن مشترک شکل می گیرد، بر این اساس من پیش بینی می کنم مشکلی در روابط آینده ایران و افغانستان به وجود نخواهد آمد.

فداحسین مالکی، هم سویی جریان های حاکم در افغانستان با ایران را از دیگر عوامل تحکیم رابطه این دو کشور می داند و اظهار می کند: بسیاری از دوستان ایران در گروه رییس جمهور کنونی افغانستان و همچنین عبدالله عبدالله هستند. اشرف غنی در هر مرحله ای تئوریسینی اقتصادی، تجاری و سیاسی در کشور بوده است و قطعا می تواند به رابطه میان دو کشور عمق ببخشد، از سوی دیگر دکتر روحانی نیز توجه بسیاری بر رابطه کشور با همسایه ها دارد، به همین دلایل مشکلی در روابط آینده به وجود نخواهد آمد. دو کشور با توجه به اشتراکات فرهنگی، اقتصادی، امنیتی و مرزهای مشترک می توانند گام جدیدی در آینده دو دولت به وجود بیاورند.

دور اول سومین انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در 16 فروردین ۱۳۹۳ برگزار شد. در این دور از انتخابات 8 نامزد شرکت کردند که عبدالله عبدالله با ۴۵ درصد و اشرف غنی احمدزی با ۳۲ درصد رای به دور دوم راه یافتند. دور دوم در 24 خرداد در حالی برگزار شد که بسیاری از مقامات و کاندیدای انتخاباتی از عبدالله حمایت کردند. پس از اعلام نتیجه ابتدایی و پیروزی غنی با اختلاف 12درصد، عبدالله نتیجه را نپذیرفت و خود را پیروز قطعی انتخابات خواند و اعلام کرد زیر بار تقلب نخواهد رفت. در نهایت پس از چند ماه کشمکش و توافق‌های گوناگون سرانجام با بازشماری رای‌ها و میانجگری آمریکا، سازمان ملل متحد، حامد کرزی و شماری از رهبران جهادی افغانستان، موافقتنامه تشکیل دولت وحدت ملی در 30 شهریور امضا شد که براساس این موافقنامه برنده انتخابات رییس‌جمهور و رییس شورای وزیران باشد و کسی که نامزد رقیب پیشنهاد کرده به فرمان او «رییس اجرایی» و رییس هیات وزیران نصب شود. تا پس از دو سال و با ویراستن قانون اساسی سمت نخست‌وزیری افزوده شود و رییس اجرایی نخست‌وزیر شود. پست‌های کلیدی نیز نیم نیم میان دو نامزد تقسیم می‌شود.

انتهای پیام

دیدگاه شما