1 34 سال پیش در روز 26 شهریور صدام حسین روبهروی دوربینهای تلویزیونی ایستاد و با اعلام بیاعتباری امضای خود بر معاهده 1975 الجزایر بهعنوان مرد جهان عرب لقب گرفت تا ماموریت ایستادگی در برابر انقلابی نوپا را به دوش بکشد و برای نظام نوپای جمهوری اسلامی و به پندار او کشوری در حال فروپاشی خط و نشان بکشد. پنج روز بعد با تهاجم همهجانبه جنگی هشتساله را آغاز کرد که صدها هزار قربانی به جا گذاشت. اینک پس از این همه سال نهتنها نشانی از صدام دیده نمیشود که ایران همچنان با نظامی استوار و بالنده یکی از تاثیرگذارترین کشورها در منطقه خاورمیانه و بزرگترین استوانه در برقراری کشور همسایه خود عراق است و مردم آن بیش از هر همسایه هم زبانی به ایران در مواجهه با تروریسم و خشونت اعتماد دارند.
2 جنگ تحمیلی گرچه صدها هزار قربانی از دو کشور به جا گذاشت اما متجاوز را در باتلاقی که برای ایران آماده کردهبود، فرو برد و مردم ایران هم ققنوسوار از آتش جنگ بیرون آمدند. امروز و در آستانه سی و پنجمین سال آغاز جنگ تحمیلی رئیسجمهوری ایران به نیویورک و سازمان ملل میرود تا همچنان بر ایده صلحطلبی و خشونتستیزی ملت و دولت ایران پای فشارد و برنامهای نو برای خروج خاورمیانه از دایره جنگ و خشونت، فرقهگرایی مذهبی و در عین حال مداخله خارجی در منطقه ارائه دهد.
3 سه سال پیش که نسیم آزادیخواهی مردم منطقه از رژیمهای بیدادگر وزیدن گرفت، این امید در میان مردم منطقه پدید آمد که مردمسالاری در جهان عرب بتواند با غلبه بر موانع تاریخی، روزگاری از رونق سیاسی و فکری و ایجاد رفاه را در کشورهایی که در چنبره دیکتاتوریهای تاریخی گرفتار بودند نجات دهد ولی نتیجه آن شد که انقلابهای منطقه جز در زادگاه آن تونس در بقیه کشورها گرفتار بازگشت نظامیان به قدرت یا روی کارآمدن شبهنظامیان به ظاهر بنیادگرا ولی بیبهره از هرگونه آموزه اسلامی شود و در واقع انقلابهای عربی به مصادره امواج خشونت بیمرز درآید.
4 زمانی جیمی کارتر که با اهتزاز پرچم حقوق بشر به ریاستجمهوری آمریکا رسیده بود رژیم سرکوبگر شاه را جزیره ثبات در اقیانوسی نا آرام خوانده بود. هر چند این رویا یکی دو سال بیشتر دوام نیاورد ولی اینک پس از 35 سال از حمایتهای همهجانبه آمریکا از محاصره اقتصادی و حمایت از متجاوز در جنگ تا تحریم برای از پادرآوردن انقلاب ایران، اینک ناگزیر شدهاست بار دیگر اذعان کند که ایران کانون ثبات در منطقهای دستخوش خشونت و جنگ از پاکستان و افغانستان تا سوریه و عراق است. امروز حسن روحانی با دست پر و کولهباری از تجربه 35 ساله به نیویورک میرود تا جهان را به مشارکت صادقانه در نبرد حقیقی با تروریسم و خشونت و جنگ فراخواند. مشارکت در مدیریت جهان و منطقه اگر روزی شعاری بیپشتوانه و خیالپردازانه بود، امروز در سایه اعتدالورزی مردم ایران و انتخابات 24 خرداد 92 به واقعیتی کتمانناپذیر درآمده است و همه دشمنان دیرین دولت و نظام ایران به این نتیجه رسیدهاند که جز با جلب رضایت و همفکری ایران نمیتوانند بر مشکلات سیاسی خاورمیانه فایق آیند.
5 این نیست جز در سایه مشارکت مردمی در امر حکومت و برقراری دموکراسی. کشورهای منطقه نیز تنها در صورتی روی آسایش و آرامش میبینند که به حاکمیت مردم تن دهند و رژیمهای خودکامه و چکمهپوش جای خود را به حاکمیت صندوقهای آرا بدون مداخله بیگانگان دهند. تحولی که آرام، به دور از خشونت و به شیوه کاملا صلحآمیز به دست میآید. ایران اگر چهار دهه پیش از طریق انقلابی با کمترین خشونت مروج آزادی در منطقه بود اینک از طریق پیام انتخابات و رویکرد مدنی به ایجاد تحول در ساختار قدرت مبشر موجی از اعتدال و سیاستورزی و مشارکت به دور از خشونت در امر سیاست است. پیامی که همچنان برای مردم منطقه با وجود هزینههای گزافی که پرداختهاند جذابیت دارد.