جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

آیت الله کعبی: شکست ناپذیری امام رضا (ع) در مقابل نحله های فکری عامل گسترش تشیع در ایران است

کد خبر: ۵۶۲۷۰
آیت الله کعبی: شکست ناپذیری امام رضا (ع) در مقابل نحله های فکری عامل گسترش تشیع در ایران است

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: مأمون از دعوت امام رضا(ع) به ایران و درخواست برای پذیرش ولایت عهدی توطئه ای چند لایه با اهداف گوناگون را در سر می پروراند.

به گزارش جماران، آیت الله عباس کعبی در گفت وگو با شفقنا، با تبریک زادروز امام رضا(ع) با اشاره به این حقیقت که پیشوای هشتم شیعیان در دورانی زندگی می کردند که حاکمان جبار، خون آشام و در عین حال مقتدری همچون هارون و مأمون بر جامعه اسلامی فرمان می راندند اظهار کرد: امامت ایشان با دوره ای از حکومت هارون، امین و مأمون همزمان بود و در عین حال، درگیری های میان دو برادر یعنی امین و مأمون برای در دست گرفتن حکومت نیز هم عصر با امامت حضرت رضا(ع) است.

او یکی از مهمترین اقدامات امام هشتم شیعیان در گستره جغرافیایی جهان اسلام را استفاده از عنصر تقیه و مدارا عنوان کرد و افزود: به واقع ایشان در دورانی که فرهنگ تشیع در سرتاسر قلمرو اسلامی منتشر شده بود و در شرایطی که حاکمان عباسی هرگونه حرکتی بر اساس فرهنگ ناب اهل بیت(ع) را سرکوب می کردند، تقیه در پیش گرفتند و این روش را تا پیش از مهاجرت به ایران ادامه دادند؛ روش ایشان تا پیش از پذیرش ولایت عهدی مأمون، همین بود.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان اینکه سازمان دهی و گسترش دستگاه شیعی یکی از مهمترین اقدامات امام علی بن موسی الرضا(ع) تا پیش از دستور مأمون مبنی بر حرکت ایشان به سمت مرو بوده است گفت: این امر زمینه سازی برای حرکت های بعدی در قالب قیام های شیعی را فراهم ساخت.

او ادامه داد: پس از درخواست مأمون مبنی بر پذیرش ولایت عهدی از سوی امام رضا(ع) و بعد از آنکه این امر از سوی امام مورد قبول واقع شد، ایشان با استفاده از اثرگذاری ناشی از فضای مرکزیت خلافت اسلامی و علیرغم خفقان شدید و پیچیدگی فراوانی که فتنه مأمون داشت، توانستند سازمان تشیع را گسترش داده و از زمینه سازی های پیش از هجرت به ایران استفاده کافی را ببرند.

کعبی با اشاره به نشر معارف حقه اهل بیت (ع) به همت امام رضا (ع) به عنوان عالم آل محمد (ص) اضافه کرد: در حقیقت پس از نهضت علمی امام جعفر صادق (ع)، ایشان توانستند علوم و دانش برگرفته از مکتب ناب تشیع را به سرتاسر پهنه گیتی منتشر کنند.

استاد برجسته حوزه علمیه قم در ادامه به ویژگی ها و خصوصیات عصر امام رضا (ع) اشاره کرد و گفت: روزگاری بود که نهضت ترجمه به راه افتاده و متون فلسفی یونانی و نیز فرهنگی برگرفته از معنویت بدوی در قالب فرقه سازی ها و نحله پروری های گوناگون رواج داشت و به واقع، نمایندگان همه نحله ها و مکتب ها در مرکز خلافت حضور داشتند؛ در این شرایط بود که مأمون هم از عالمان و دانشمندان مذاهب و ادیان و نیز مکاتبی که به سرعت در حال شکل گیری و انتشار بودند دعوت می کرد به مناظره با امام (ع) بپردازند با این نیت که این دسته از علما بتوانند با علوم و معارف اهل بیت (ع) به مقابله برخیزند و حقانیت آن را زیر سوال ببرند.

او خاطرنشان کرد: در نقطه مقابل اما وزنه ای سنگین قرار داشت که به منبع علم الهی متصل بود؛ امام رضا(ع) با تکیه بر معارف زلال اهل بیت(ع)، یک تنه در مقابل فیلسوفان و نمایندگان مکاتب مختلف از سرتاسر قلمرو اسلامی ایستادند و بر حق بودن تشیع را به اثبات رساندند.

کعبی بیان کرد: در حقیقت توطئه مأمون به خودش باز می گشت چه اینکه به جای بهره برداری مأمون از نقشه پیشنهاد ولایت عهدی به امام هشتم(ع)، این امام بودند که با غلبه علمی بر دانشمندان و عالمان سایر فرق و مذاهب، عامل پیوند مستحکم تر میان امت و امام و زمینه سازی بیشتر برای تعمیق فرهنگ انتظار شدند.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به پیچیدگی ها و سختی های دوران غیبت صغری و پس از آن غیبت کبری برای شیعیان گفت: مجموعه اقدامات امام رضا(ع) در این راستا بود که ایشان شاگردان و پیروان خود را برای روزگاری سخت تر از آنچه در زمان امویان و عباسیان تجربه کردند، آماده کنند.

او افزود: ایرانیان از بدو ورود اسلام به کشورشان، دین ناب و حقیقی را شناخته و تمایل به تشیع در آنها فراوان بود؛ جریان علوی ها و محبت به اهل بیت(ع) در سرشت مردم ایران زمین ریشه دوانیده و درکی عمیق از معنای حقیقی امامت در آنها وجود داشت که این امر به قرن نخست اسلامی باز می گشت، حتی عباسیان برای اینکه بر امویان غلبه پیدا کنند قیام خود را از خراسان بزرگ آن روز شروع کرده و والیانی شیعه را بر مناطقی از جنوب ایران همچون اهواز گماردند، در چنین شرایطی هجرت امام رضا(ع) به ایران، موجب برانگیخته شدن احساسات دینی و خودجوش مردم و گسترش و تثبیت تشیع در این سامان شد.

کعبی با بیان اینکه دعوت از علی بن موسی الرضا(ع) به ایران از سوی مأمون نقشه ای حساب شده و با در نظر گرفتن چند هدف بود تصریح کرد: حاکم عباسی قصد داشت با این کار و اجبار امام به پذیرش درخواستش، علاوه بر عوام فریبی، مشروعیت بخشی به حکومت خویش را محقق و در ضمن موجبات خاموش کردن آتش قیام های مختلف علیه بنی عباس را نیز فراهم کند.

استاد حوزه علمیه قم گفت: چنانچه زمینه های دستاویز قرار دادن شیعیان برای غلبه بر امویان از سوی بنی عباس وجود نداشت، نقشه مأمون نیز متفاوت با آن چیزی می شد که در تاریخ می خوانیم.

او به تاثیرگذاری شگرف و عظیم امام رضا(ع) به عنوان عالم آل محمد (ص) در به راه افتادن جریان نهضت علمی و معنوی شیعیان به ویژه در ایران اشاره کرد و گفت: ایشان معارف اهل بیت(ع) را به زبان زنده علمی و روز آن عصر برای پیروان اسلام و سایر مکاتب و ادیان توحیدی و غیر توحیدی بیان می کردند؛ تاثیر مناظرات ایشان زمانی آشکار می شد که اندیشمندان مکتب های ساختگی در مقابل علم امام(ع) به زانو در می آمدند و سر تسلیم فرود می آوردند.

کعبی در پایان افزود: بزرگان همه مکتب ها و نحله های فکری آن روزگار در مناظره با حضرت بدون استثنا شکست خوردند و همین شکست ناپذیری امام که با تکیه بر علم لدنی بود زمینه نشر بیشتر تشیع را فراهم ساخت.

انتهای پیام

دیدگاه شما